Feather Party Recensie (PC)

Zodra ik lucht kreeg van Feather Party—nog een achtspeler partyspel dat zorgeloos allemaal dezelfde polka dots en kleuren droeg als, zeg, Party Animals, Fall Guys, en Rubber Bandits—had ik een vermoeden van wat ik mezelf aan het opzetten was. Afgezien van het feit dat het kuikens had en niet, bijvoorbeeld, slappe goons met elastische handschoenen, leek het niet zo anders dan zijn concurrenten. Natuurlijk had het een voetbalspel, en het had een eiland-gecentreerd, laatste-man-staand-modus — en dus, in mijn geest, was het niet anders dan wat er al gebeurde in alternatieve kusten. Irritant, echter, voelde ik me vreemd schuldig; die vervelende kleine pluizenbollen hadden me begroet. Cheers, threeW.

Als je het grandiouse debuut op Steam eerder deze week hebt gemist, weet dan dat Feather Party bovenal een online multiplayer—je hebt het geraden—partyspel is, en een die zijn hele bestaan baseert op één ding: cliché mini-spellen die uitnodigen tot acht spelers om het uit te vechten voor punten, status en uiteindelijke roem onder hun leeftijdsgenoten. Nu, als dat het soort optreden is dat je niet zou willen missen, lees dan verder voor een paar snelle voor-bataille adviezen. Hier is alles wat je moet weten over threeW’s Feather Party…

Clipping Your Wings

Feather Party is een van “die” spellen; het bestaat voornamelijk uit korte toernooi-achtige ronden en mini-spellen die hebben verschillende spelers allemaal vechten voor een plek op een soort prestigieus podium. Het enige grote verschil hier, natuurlijk, is zijn gekozen avatars—kleurrijke en irritant levendige kuikens, van alle dingen, die zijn geladen met hun eigen ontwerpen, kenmerken en stijlen. Gewapend met een van deze personages, neem je essentieel deel aan het slagveld en concurreer je voor sterren, of het nu is door doelen te scoren in ijshockey, of door je tegenstanders te elimineren in een overgroot pinball-arena. Er zijn nogal wat modi om uit te kiezen, ook, hoewel de doelen meestal hetzelfde blijven: je slaat je vijanden, en maakt de occasionele inspanning om een kleine overwinning te behalen voor punten en exclusieve bonussen.

Het is een partyspel, schoon en eenvoudig, en dus, als je hebt een beetje ervaring in titels zoals Party Animals of Super Mario Party, dan zul je je waarschijnlijk thuis voelen bij deze. Het is geen moeilijk spel op geen enkele manier; in feite is het merendeel van de besturingsschema’s meestal analoog of trigger-gebaseerd, in het geval dat je hebt geen lange sequenties in te voeren om een deuk in de tegenstander te maken, maar in plaats daarvan een paar knoppen aan te raken en de vonken te zien vliegen in de nasleep van je zelf-opgelegde uitbarsting.

Aangezien ik al het bovenstaande heb gezegd, hangt het er vaak van af wie je jezelf mee verbindt. Als de overgrote meerderheid van partyspellen, kunnen ronden ofwel een complete wandeling in het park zijn, ofwel een beetje complexer. Laat het zo zijn dat, wanneer het gaat om Feather Party , het absoluut essentieel is om zo snel mogelijk aan boord te gaan.

Vogels van een feather, vechten samen

Ik ga niet zeggen dat Feather Party een origineel spel is, want het is het niet; in feite is het een vrijwel onverantwoorde imitatie van zijn ergste vijand. Het is zo op-de-neus, in feite, dat het niet veel moeite doet om te verhullen dat, wanneer alles is gezegd en gedaan, het een kloon is van een ander product. Het feit, ook, dat het ook dezelfde progressietechnieken, mini-spellen en besturingssystemen gebruikt, is nog een indicatie dat zijn ontwikkelaars alle stops hebben uitgetrokken om te recreëren wat al eerder was bedacht in eerdere iteraties. Maar er is, echter, een plus aan al dit: Feather Party is, gelukkig, een geweldig leuke tijd.

Ik ben blij, op een manier, dat de tientallen spellen die ik heb gespeeld in Feather Party allemaal mechanisch goed waren, want, eerlijk gezegd, als er ook maar de geringste hint van onhandigheid in zijn ontwerp was, dan zou ik mijn bagage hebben gepakt en teruggekeerd naar een alternatieve kust lang voordat het spel besloot mijn vleugels af te knippen en me nog een stapel van zijn inhoud te voeren. Het feit dat alles soepel verliep, en, vanuit mijn perspectief, volgens plan, kon ik een aantal uren in het spel steken — zelfs toen de lobbies weigerden me toegang te geven tot hun gebruikers.

Ik ga niet zeggen dat Feather Party dood is bij aankomst, want dat zou niet eerlijk zijn. Met dat gezegd, ik, voor één, had vaak moeite om door te gaan naar het matchmaking-stadium en fysiek een arena te betreden. Dit was niet altijd het geval, en nee, ik heb het wel voor elkaar gekregen om mijn plaats te verzekeren in een paar lobbies. Maar, jongen, ik verwachtte veel meer spelers op de deelnemerslijst.

Laat het groeien

Natuurlijk, zoals bij elk partyspel dat ten volle profiteert van de oneindige rijkdom van sporten en andere sociale activiteiten, is er elke kans dat Feather Party nieuwe kansen vindt om te groeien in toekomstige updates. Gelukkig is er al veel materiaal te zien, en, afgezien van het feit dat zijn algemene matchmaking een beetje onhandig is, lijkt het erop dat er genoeg is om mogelijk een vervolg — een DLC, op zijn minst, misschien — te rechtvaardigen. Zoals Fall Guys, bijvoorbeeld, heeft Feather Party de kans om de wereld te laten drijven door het incorporeren van nieuwe kaarten, modi en incentives voor nieuwkomers, allemaal waar ik graag naar zou kijken als ze ooit tot stand zouden komen in een post-launch-add-on. En ze zullen, zolang zijn creators het blijven ondersteunen.

Er zijn veertien mini-spellen om uit te kiezen, en dus, om credit te geven waar credit is due, is er genoeg inhoud om potentiële vechtersbazen te houden voor de korte termijn. Gegeven, geen van deze spellen zijn bijzonder speciaal, maar het feit dat ze veel tomfoolery en komische waarde genereren, is genoeg om een aanmoediging te geven om je dichtste vrienden op te halen en te vertrekken naar het eiland. Wat meer is, aangezien de ontwikkelaar op het moment belooft om een extra set modi en kaarten te implementeren op een bepaald moment in de (hopelijk) niet-al-te-distantie toekomst, is het waarschijnlijk dat Feather Party, als een live-service spel, voor een lange tijd zal blijven bestaan. Dat is, natuurlijk, mits de gebruikersbasis niet uitdooft voordat het eindelijk zijn voet tussen de deur krijgt in de markt, enz.

Uitspraak

Feather Party doet niet noodzakelijkerwijs iets om de wielen opnieuw uit te vinden, zal ik zeggen. Met dat gezegd, het weet wel om het idee te kapitaliseren van het plaatsen van meerdere spelers samen en hen te laten botsen voor kleine voordelen en kleine roem, verrassend goed. Het speelt ook ongelooflijk goed, ook; de besturingen zijn gemakkelijk te leren, en zijn op geen enkele manier, vorm of vorm, moeilijk genoeg om te begrijpen — zelfs tijdens de moeilijkere proeven die een beetje meer een hands-on-aanpak vereisen. Op die noot kan ik het gemakkelijk aanbevelen aan een nieuwkomer, of tenminste, aan iemand die redelijkerwijs vertrouwd is met het genre en de kernmechanica van een spel dat leunt op alle dezelfde thema’s en mechanismen.

Er zijn talloze manieren voor Feather Party om te groeien, en driemaal zoveel kansen om de inzet te verhogen en meer gebruikers aan te moedigen om deel te nemen aan de gemeenschap en zijn inspanningen te ondersteunen om te evolueren, zeker. Op het moment van schrijven werkt het, wat veel meer is dan wat de meeste indie-partyspellen van zijn soort kunnen beweren, eerlijk gezegd. Kunt het meer gebruiken? Absoluut. Maar, voor wat het vraagt — een schamele $5 — voelt het bijna te goed om tussen de kieren van je vingers te laten glippen. En zeker, terwijl je kunt, in alle eerlijkheid, kiezen voor een ander spel dat alle dezelfde belletjes en fluitjes heeft, is het niet om te zeggen dat je Feather Party volledig moet negeren.

Om een lang verhaal kort te maken — ja, je moet deze een keer proberen — vooral als je op zoek bent naar de volgende “grote” ijsbreker om je en je kameraden bezig te houden voor de lange termijn. Maar, eh, verwacht niet veel van de online service.