Cryptmaster Recensie (PC)

Stokken en stenen kunnen mijn botten breken, maar woorden zullen me nooit verwonden. Nou, het bleek dat woorden wel pijn deden; ik herhaalde de woorden van een onzichtbare raadsel, alleen om de koude schouder van de monotone bewaker te krijgen die, nogal irritant, de sleutels had van de volgende deur in een sombere en onbekende grot van schaduw en grit. Het was ergens rond die tijd, in de ondoorzichtige gangen van de grammatica-georiënteerde puzzel, Cryptmaster, dat ik me realiseerde dat ik niet over de vaardigheden of kennis beschikte om de volgende barrière te doorbreken. Natuurlijk had ik alleen maar twee opties: mijn stem gebruiken om zinloze nonsens uit te braken totdat het slot onder pure verveling en frustratie bezweek, of mijn hoofd langs het toetsenbord schuren totdat iets — alles — in staat was om te registreren en me verder te helpen. Uiteindelijk deed ik beide. Ga maar figuur.

Als je nog niet hebt begrepen, Cryptmaster is een verwarrende first-person puzzelspel — een titel waarin jij, de vermoeide reiziger, de verontreinigde ruïnes van een grammaticaans geleide onderwereld moet verkennen. Maar, er is een addertje onder het gras: je draagt geen wapens, noch vertrouw je op combos of pantser om je door de meeste biotopen heen te helpen; integendeel, je gebruikt je woorden om vooruit te komen — een systeem dat, hoewel niet al te verwarrend, kan een behoorlijke opschudding in je algehele psyche veroorzaken. Dat klopt — woorden, van alle dingen, zijn je brood en boter, en dus, als je van het idee houdt om over een spel Scrabble na te denken op een koude winteravond, dan zul je waarschijnlijk van bijna alles genieten dat deze reis vormt.

Nog niet overtuigd? Nou, laten we dan verder gaan en het in een paar extra stukken breken. Wil je ons vergezellen terwijl we de crypt omarmen?

Een Typist’s Recurring Nightmare

Cryptmaster is een typspel in hart en nieren, en dus, in een ideale wereld, heb je enige niveau van ervaring nodig in de kunst van het schrijven, of, als dat niet lukt, een basisbegrip van hoe je letters kunt ontwarren om woorden te maken die, je weet wel, zin hebben. Het spel transporteert je naar het innerlijke cirkel van zijn wereld — een plek waar talloze deuren tussen jou en de uitgang staan. Niet verwonderlijk is de enige manier om door die deuren te ontsnappen door aandacht te besteden aan de voorwerpen in je omgeving en essentieel de noodzaak te elimineren om zinloze oplossingen in een schuiver van een soort in te voeren. En, dat is zo ongeveer wat het spel is: het analyseren van bepaalde stukken in de omgeving en je hersenen pijnigen voor de antwoorden die, met een beetje geluk, misschien wel een nieuwe poort kunnen openen.

In Cryptmaster, kun je een vrij grote doos tegenkomen, op dat moment word je geconfronteerd met een zesletterdijkslot. Om die doos te openen, moet je niet alleen luisteren naar de bewaker — een schaduwachtige curator van kennis die advies en inzichten biedt in het apparaat — maar ook je omgeving observeren. Wat lijkt de doos op? Hoe zwaar is de doos? Zijn er enige onderscheidende kenmerken die het uniek maken? Om een beetje meer licht op deze puzzel te werpen, moesten we twintig vragen met onszelf spelen — een proces dat ons uiteindelijk naar het antwoord leidde. Zeker, het kostte even tijd om de combinatie te ontcijferen, maar ‘GEWICHT’, van alle dingen, was het antwoord dat ons naar het volgende controlepunt leidde.

Bewaar Je Woordenboek

Natuurlijk is er meer aan het spel dan alleen maar woorden typen en door verschillende deuren en dergelijke heen gaan. Er is een verhaal, ook; het vertelt over de opkomst van vier spelers naar het oppervlak — een taak die inhoudt dat je de geestelijke gidsen moet spelen voor de titulaire Cryptmaster, wiens enige doel is om een Soul Stone te activeren en de doden te doen herrijzen om de mensheid te terroriseren. Het is een eenvoudig concept, en zeker niet een dat onthoudbaar is, om te zeggen het minste. Toch was het nooit het verhaal dat me aantrok; het waren de sterke dialogen, de vreemde kunststijl en de innovatieve tekstgebaseerde gameplay die me wilden doen graven in zijn wereld.

Cryptmaster heeft geen levendige kleuren of fluorescerende thema’s; in feite schildert het zichzelf als iets wat een beetje meer macaber en saai is, in de vorm dat alles gebouwd is rondom koolstof-besmeurde texturen en noir-achtige leegtes. Het is een passende setting, ook, aangezien het spel zich vrijwillig rondom het ondersteunen van een zielloze stad en een donkere en vreemd sinistere aanwezigheid centreert die de vocabulaire heeft om je bloed te doen stollen en je botten te doen breken. Dit is niet om te zeggen dat het een natuurlijke horror-game is, begrijp me niet verkeerd — want het is dat niet, zoals, helemaal niet. Er is echter een bepaalde onzekerheid over hoe het zijn kerncomponenten weergeeft; het is donker, en het is duidelijk eng, maar het is zeker geen “eng” RPG op enige manier. En dus, als het een tekstgebaseerde horror is die je zoekt, dan kun je een beetje teleurgesteld zijn.

Begin de Grind

Het blijkt dat er een beetje een grind in dit RPG zit. Gegeven, het is niet iets wat je enorm belast, maar het is het vermelden waard dat, om enige basisniveau van vooruitgang in de hoofdmissie te maken, je ook bereid moet zijn om af te wijken en andere bijbaantjes en “haal”-missies te voltooien. En als ik “haal”-missies zeg, bedoel ik voornamelijk de gestolen letters die in de algehele vertelling worden genaaid. Om een lang verhaal kort te maken, jij en de drie andere zielloze hulzen hebben allemaal jullie herinneringen verloren sinds jullie zijn overgegaan naar de onderwereld, en surprise, surprise, de enige manier voor jullie om terug die herinneringen te krijgen is om een goed oud spelletje Hangman te spelen met de duivel. Hoe ga je die fragmenten verzamelen? Nou, door puzzels op te lossen en letters te verdienen, natuurlijk!

Ga me niet verkeerd begrijpen, er zijn enkele “baas”-gevechten in het spel, maar aangezien vocabulaire je standaardwapen van keuze is, is het enige wat je kunt doen, eigenlijk, om commando’s te ontgrendelen, zoals STEEK, of SLA, door — je raadt het al — tegels te verdienen door de verschillende sloten en dergelijke te voltooien. Aangezien elk van de vier protagonisten hun eigen speelstijl heeft, betekent dit dat je de juiste moves voor elk personage moet verdienen; bijvoorbeeld, een personage kan de voorkeur geven aan het gebruik van geestige muzikale crescendo’s om schade aan hun tegenstanders toe te brengen, terwijl een ander misschien de voorkeur geeft aan het gebruik van een soort bladvormig mes, enzovoort.

Uitspraak

Als je het type gamer bent die houdt van urenlang naar lettertegels te staren en ze in de juiste volgorde te plaatsen, dan heb ik geen twijfel dat je waarschijnlijk een solide deel van wat Cryptmaster te bieden heeft, zult genieten. Het is niet het beste verhaalgedreven spel daar buiten, maar het verheft zeker een niche-concept dat alle kenmerken van een goed oud spelletje raad heeft. Zeker, het is een beetje aan de lange kant, en het vertrouwt vaak op je vermogen om vol te houden met de taken zonder veel hulp te bieden. Maar, opnieuw, er is duidelijk een schoonheid in; het heeft een enorm diepe en kwalitatief hoogwaardige functies, met zijn unieke en vaak onrustbarende dialoog als een van de meest opvallende aspecten van de groep, zeker.

Om de vraag te beantwoorden, is Cryptmaster de moeite waard? Eerlijk gezegd, het hangt af, aangezien het zeker geen spel is dat elke set vakjes aanvinkt. Met dat gezegd, als spellen zoals Wordle of Words With Friends je favoriete spelletjes zijn, dan zul je wel dit spel een geweldige alternatief vinden — of op zijn minst als een excuus om je innerlijke linguïstische vaardigheden te laten zien, enzovoort. Is het een goed RPG? Eh — het is niet het slechtste dat we de afgelopen jaren hebben gezien, maar het is ook niet een die we aan nieuwkomers van het genre zouden aanbevelen. Laat ons zeggen dat, als je van typen (of je hoofd tegen een toetsenbord slaan) houdt, dan ben je in goede handen met deze kleine ongeleide projectiel.