CLeM Recensie (PC)

Mango Protocol heeft zojuist zijn laatste spel uitgebracht – een puzzel-georiënteerd kunstwerk dat een reeks handgetekende locaties bevat en een hele web van interactieve kaarten en ingewikkelde combinaties. Met de passende titel CLeM brengt het nieuw gecreëerde IP een kort maar verrassend memorabel touch-and-go-ervaring naar een tapijt van mysterieuze personages en verborgen agenda’s. En dat is nauwelijks het oppervlak krabben, aangezien ik, volledig onbewust van wat ik binnenstapte, na minder dan tien minuten van het afpellen van de inhoud en het doorlopen van de contextloze biomen, besefte.

Voor degenen die het willen kaderen, is CLeM een onafhankelijk avonturenspel dat voortkomt uit de geesten van Mango Protocol – een jack-of-all-trades-firma die al bijna elf jaar originele ideeën van alle genres en stijlen produceert. In tegenstelling tot hun vorige titel – een beat ’em up-gevecht met een Adventure Time-achtige esthetiek – is CLeM het breinkind van een nieuw idee, en een die, om eerlijk te zijn, de scope van de ontwikkelaar breidt met sprongen en grenzen.

Als je wind hebt gevat van de studio’s laatste incarnatie en niet helemaal zeker bent of het de moeite waard is om toe te voegen aan je bibliotheek, laat ons het dan introduceren. Laten we het hebben over CLeM en hoe het een kort maar omvattende reis biedt door de ogen van een knoopsgatpop. Ga opzij, Sackboy – er is een nieuwe vis in de stad.

Een dorst naar kennis… en zakken

CLeM is trots op het feit dat het een soort gesloten boek is, zowel figuurlijk als letterlijk, aangezien je vanaf het begin geen context of zelfs maar de geringste aanwijzing van de volgende aanwijzing krijgt. Nee, dingen in CLeM werken op een andere manier: het probeert je niet te leiden, noch vult het je hoofd met een overvloed aan controlelijsten of onnodige informatie. In plaats daarvan kiest het voor een relatief rechttoe rechtaan en vreemd genoeg verteerbaar openingsdeel: met een slaperige protagonist, een schaduwrijke kelder en een boek met een reeks mysterieuze diagrammen en beschrijvingen. De route naar voren van hier, op een ware puzzel-achtige manier, ligt binnen de geheimen die in het journaal zijn opgeschreven en de ogenschijnlijk lege gangen van het huis waarin je je bevindt. Ergens, in de somberste schaduwen van het landgoed, roept een stem naar je.

Wat betreft introducties, doet CLeM een verrassend goede job van het schilderen van een beeld en het versieren met een whimsische maar onheilspellende sfeer – een setting die, zelfs in de lichtste momenten, op de achtergrond aanwezig is voor de duur van het verhaal. Zeker, het is visueel onschadelijk, evenals de droomachtige soundtrack, maar diep vanbinnen is er een aantrekkelijk gevoel van verwondering dat van de andere kant van een gesloten deur roept. Het is jouw taak, als knoopsgatpop, om genoemde deuren te ontgrendelen en de oorsprong van de stem te vinden – een subtiele maar aantrekkelijke toon die je uitnodigt om “schoonheid” te grijpen en te leveren aan het hart.

Om te beginnen, heb je een boek – een soort encyclopedie die geschreven passages bevat die bepaalde aspecten van de wereld en de inhoud ervan uitleggen. Als je een stap zet in de kamers, worden deze passages geleidelijk duidelijker, en voor elk object dat je onderzoekt, wordt een andere pagina toegevoegd.

Een sterk begin

Net als veel puzzelspellen die een gebrek aan context bevorchten, maak je vorderingen door rond te dwalen in bepaalde gebieden en te interageren met objecten, schilderijen en andere snuisterijen. Om de bal aan het rollen te krijgen, moet je je journaal invullen en vervolgens de nodige componenten toevoegen aan de taak die voorligt, of het nu gaat om het vinden van een manier om de luiken te sluiten om een vlinder in de keuken te vangen, of het creëren van een lens om de inhoud van een vervaagde dagboekaantekening te onthullen. Voor het grootste deel is het gewoon een kwestie van het vinden van de juiste stukken en af en toe het combineren ervan om een instrument of zelfs een sleutel te maken voor het volgende gebied van het huis.

De puzzels in CLeM zijn duidelijk goed geschreven en uniek op hun eigen manier, en divers genoeg om je hersenen te laten werken terwijl je van de ene knoop naar de andere gaat. Voor mij – een beetje een dom persoon wiens brein niet zo goed is in het produceren van definitieve antwoorden of strategieën – had ik zelden moeite om de volgende aanwijzing te vinden, wat vaak betekende dat ik in staat was om de wereld te doorkruisen en het verhaal vooruit te helpen, zelfs wanneer het leek alsof er niets meer te bereiken was. En hoewel het me zeker op mijn tenen hield, kwam ik nooit in een impasse terecht en klauwde ik wanhopig naar een helpende hand om me door het volgende deel van de puzzel te loodsen.

Al met al zijn er slechts tachtig of, als je een beetje langzamer bent met het oplossen van puzzels, negentig minuten speeltijd om door te werken. Daarom, als je op zoek bent naar iets dat je een paar uur bezig zal houden en niet, in dit geval, een enkele zitting, dan kun je een beetje teleurgesteld zijn. Met dat gezegd hebbende, is dit niet om te zeggen dat het niet de moeite waard is om te overwegen.

Esthetisch gezien op punt

Slimme puzzels en gezellige handgetekende kunstwerken daargelaten, weet CLeM een echt boeiend verhaal te bieden, en een dat, hoewel het voor het grootste deel zonder context is, meer dan genoeg wendingen en ankers heeft om dingen gaande te houden en te voorkomen dat ze tot stilstand komen. Weer, het is niet de meest omvangrijke ervaring, aangezien het grootste deel van de puzzels en documenten in een uur kan worden doorgenomen en voltooid, of zelfs minder. Maar dan, ondanks het gebrek aan diepte, weet het nog steeds een overvloed aan informatie en memorabele verhalen in zijn kern te stoppen – en dat is iets wat niet elk spel kan doen.

Wat ik interessant vond aan CLeM, was de zorgeloze aanpak. Het was niet exact traag (met uitzondering van de bewegingssnelheid van het personage, dat wel), maar het had de neiging om me toe te staan de wereld op mijn eigen tempo te ontrafelen. Zeker, het had zichzelf kunnen overweldigen met langdurige theatrics en onvermijdbare jargon, maar in plaats daarvan koos het ervoor om alleen de basis te accommoderen en me mijn eigen agenda te laten opstellen. Er was een verhaal om te ontvouwen, maar met de bulk van de achtergrondinformatie verborgen in notities en andere snuisterijen, werd het nooit aan me opgedrongen, maar eerder aan me gelaten om te analyseren wanneer nodig.

Mango Protocol beschreef het spel oorspronkelijk als een “Puzzlevania” – een term die werd bedacht om naar de eindeloze terugkeer en het vinden van voorwerpen te verwijzen. En hoewel het op veel manieren veel lijkt op sommige van zijn tegenstanders die ook onder dezelfde categorie vallen, zou ik niet zo ver gaan om te zeggen dat het echt zo is. Niettemin ben ik voor het geven van tien punten voor pure ambitie alleen.

Uitspraak

Afgezien van het feit dat het niet het langste puzzelspel ter wereld is, weet CLeM toch een aantal geweldige innovaties en originele ontwerpen aan te boren. Naast de mogelijkheid om een boeiend verhaal te spinnen voor een ogenschijnlijk gezichtsloos verhaal, biedt het ook een solide collectie van boeiende curveballs en omgevingsuitdagingen. Voeg hieraan toe dat het ook een geluidsboard levert dat de sfeer van een mysterieus wereldje en al zijn oneffenheden en spleten vangt, en het is gemakkelijk om te zien waarom CLeM snel een nieuwe bladwijzer wordt voor soortgelijke spelers.

Als CLeM een belachelijk hoge prijskaartje had toen het aankwam, dan had ik het misschien over het hoofd gezien en zou ik voor een alternatieve wereld hebben gekozen om wortel te schieten. Echter, met de toegangsprijs van net onder de $15, was ik niet van plan om het tussen mijn vingers te laten glippen – en ik ben blij dat ik op instinct handelde, om eerlijk te zijn. Gegeven, ik was niet helemaal zeker wat ik mezelf in liet, maar ik ben blij dat ik het kon ervaren – wat “het” ook was.

Om de vraag te beantwoorden, is CLeM de moeite waard om op te pakken? Ja, het is het, en niet alleen vanwege de schatkist van unieke puzzels en karakterontwerpen, maar vanwege de whimsische soundtrack en de natuurlijke capaciteit om het publiek te laten willen gaan en dieper in de wereld te graven en de innerlijke geheimen te ontrafelen. De onderliggende boodschap hier is dit: als je op zoek bent naar een korte, leuke tocht door een hartelijke indie die vol zit met karakter en lore, dan moet je CLeM als volgende bestemming kiezen.