Atlas Wept Review (PC)

Het RPG-genre vertegenwoordigt een van de beste genres in gaming. Het is je ultieme fantasie-speelplaats, waar je je epische verhaal ontwart en een koninkrijk, stad of stad redt van gevaar. Naast het ontvangen van een aanpasbare karakter, stap je ook in hun schoenen door beslissingen te nemen die je avontuur vormgeven. Dit niveau van onderdompeling dompelt je onder in de virtuele wereld, waardoor een grandioze ervaring ontstaat. Titels zoals Chrono Trigger, Final Fantasy VII en Ultima zijn gesneden uit hetzelfde laken, met elk uniek op hun eigen manier. 

We zullen zeker niet het einde van het RPG-genre zien in de nabije toekomst. 2024 heeft een nette lijst met aanstaande games die het tegen elkaar op zullen nemen voor de GOTY-titel aan het einde van het jaar. Ik zou niet verbaasd zijn als Atlas Wept de cut maakt. De nieuwe retro-geïnspireerde RPG van Kbojisoft heeft een humanistisch thema te midden van vreemde mysteries en gevaarlijke reizen, de perfecte ingrediënten voor een ideale avontuur. Dus, zal Atlas Wept andere RPG-kandidaten verslaan dit jaar? We brengen je een exclusieve review met de hoogtepunten en dieptepunten van de game. Houd je vast terwijl we de Russische poppen in onze Atlas Wept review uitpakken. 

Mens te zijn of niet te zijn

Vaker wel dan niet, critiseren voorstanders van schermvrije tijd of digitaal losgekoppelde individuen (gebrek aan een beter woord) videogames vanwege hun gewelddadige en geweldgerichte aard. De industrie heeft veel kritiek gekregen, met sommige ouders die geloven dat gamen negatief beïnvloedt hun kinderen. Als je een van de sceptici bent of iemand kent die dat is, Atlas Wept zal ongetwijfeld je of hen een verandering van hart geven. 

De game-narratief richt zich op empathie en oprechtheid, met onschuldige zielen als protagonist. Twee groepen van opstandige kinderen gaan op gevaarlijke reizen om oude waarheden te ontdekken en de fundamenten van menselijke ethiek op te bouwen. Dezi en Charlie zijn op een queeste om de mysterie achter een boosaardige kracht te ontdekken die mensen verandert. De kracht vervangt mensen hun persoonlijkheden en verlangens met tevredenheid. De vroeger levendige individuen zijn nu niets meer dan stilstaande wezens die tevreden zijn met hun huidige situatie en onbewust van de gevaren die voor hen liggen. Natuurlijk is dit het juiste recept voor een boosaardige overname. Het duo gaat op hun hielen om te begrijpen wat er achter de boosaardige kracht en het lot van de mensheid zit.

Aan de andere kant neemt Hal en Lucy’s verhaal het centrum van de aandacht. Hun queeste verbindt hen met een vriendelijke robot-achtige hond, Gigi. Gigi ontbreekt een paar stukken, en zijn bestaan is een ander kannetje worms van mysterie. Hal en Lucy helpen hun nieuwe vriend om zijn ontbrekende stukken terug te krijgen. Echter, ze ontdekken dat dit een wilde rit in een donkere odyssee betekent. Hun queeste zal enkele van de geheimen van de wereldgeschiedenis onthullen. Atlas Wept draagt de fundamenten van een spannende RPG op zijn mouw, waar je tussen de twee groepen wisselt en de verhaallijn ontdekt die hen verbindt. 

Een tijdloze ontmoeting

Als je een fan bent van retro-geïnspireerde klassiekers, ben je mogelijk eerder tegengekomen Mother, ook bekend als Earthbound Beginnings. De RPG uit 1989 van Ape en Pax Softnica werd gerangschikt als de zesde bestverkochte game van 1989 in Japan, voornamelijk vanwege zijn opvallende gelijkenis met de Dragon Quest serie. De game gebruikt een willekeurige ontmoetings-combattechniek met geanimeerde wezens en dieren. Atlas Wept leent een paar elementen van deze indie-klassieker, waardoor je op vertrouwd terrein terechtkomt terwijl je een paar twists toevoegt. Terwijl je de ingewikkelde mysteries van de samenleving ontdekt en leert, moet je ook overleven de eigenaardigheden die je af en toe tegenkomt. 

Vanuit een top-down perspectief, gebruikt deze game een gemodificeerde beurt-gebaseerde combat om tegenstanders aan te pakken. De vijanden worden weergegeven als insecten op de kaart. Het benaderen van een van hen activeert de gevechtssequentie. Het wezen zal niet langer onschuldig lijken, maar een vergrote bug die lichtelijke terreur schreeuwt. In feite zijn ze, op hun best, schattig met een vleugje vreemd en boosaardig. Misschien is Bug, een van de vijanden, een vergrote ladybug met tanden, en Quapilo is een blauwe vlinder. Je zult geen enge bazen of gezoemde wezens vinden. Je komt af en toe tegen gemuteerde humanoïden met Stonehenge-achtige gezichten en handen voor benen. Maar dat is zo eng als je vijanden kunnen worden.

Vecht! Vecht! Vecht!

In wezen neemt elke karakter beurtelings een aanval. Melee-aanvallen zijn de norm, waar je uit verschillende aanvals-opties op het menu kunt kiezen. Je kunt de vijand slaan met een honkbalknuppel, tennisracket of ram Gigi’s mechanische gezicht op hen. De game laat je ook toe om de fysieke kracht van je tegenstander te verzwakken, waardoor ze kwetsbaarder worden. 

Bovendien kun je ook de aanvallen van je vijand ontwijken die als kogelgordijn-golven schieten. De hits die je krijgt, vertalen zich in schade die afneemt van je gezondheid. Echter, als je alle hits mist, kun je de aanval annuleren. Meer schade nemen zal je paniek-balk activeren, die langzaam leegloopt. Gelukkig heb je ook de optie om je teamgenoot te genezen of te versterken. Als je hierin faalt, zal je karakter KO gaan. 

Als offensieve strategie is het idee om je vijand in een verdoofde toestand te krijgen waarin ze niet kunnen terugvechten. Naast hun gezondheidsbalk is er een verdoofde balk. Deze balk vult zich na elke schade die ze ontvangen, waardoor ze kwetsbaarder worden voor melee-schade. 

Ondanks het feit dat het een eenvoudige beurt-gebaseerde mechanic heeft, Atlas Wept geeft je opties voor het aanpassen van je karakter. Door stempels te verzamelen, kun je hun vaardigheden en statistieken upgraden. Maar kies waar je je stempel zet, want je kunt deze actie niet ongedaan maken. 

Onschuldige rebellie

Ik vind de keuze van de ontwikkelaar om kinderen in het licht te zetten bij het verkennen van diepe menselijke thema’s bijzonder lovenswaardig. In onze hedendaagse wereld, vol humanitaire crises, staan kinderen uit als de belichaming van onschuld, met een aangeboren vermogen om goed van kwaad te onderscheiden. Het lijkt erop dat dit aspect van kinderwijsheid een bron van inspiratie is geweest voor de solo-ontwikkelaar, Kbojisoft. De hoofdpersonen in de game, jonge kinderen met een avontuurlijke geest, treden op als protagonist met een natuurlijke neiging tot exploratie en ontdekking.

Deze jonge personages komen naar voren als protagonist met een aangeboren neiging tot avontuur. Lucy, afkomstig uit een verzonken stad in Zuid-Orin, vertegenwoordigt de veerkracht van degenen die getroffen zijn door verplaatsing en tumult, en fungeert als een poëtisch symbool van hoop te midden van moeilijkheden. Aan de andere kant voegt Hal, beschreven als een betrouwbaar kind uit dezelfde stad, diepte toe aan het verhaal met zijn betrouwbare aard, wat mogelijk de kracht weerspiegelt die gevonden wordt in solidariteit binnen gemeenschappen die gezamenlijke uitdagingen aanpakken. De bewuste vaagheid rondom hun achtergronden voegt een lucht van mysterie toe, waardoor je wordt aangemoedigd om de complexiteit van hun verleden te ontrafelen terwijl ze op reis gaan, waardoor een gevoel van nieuwsgierigheid en emotionele betrokkenheid bij de personages ontstaat.

Het goede 

Atlas Wept bouwt voort op de fundamenten van Earthbound Beginnings in termen van gameplay en slimme dialoog. De wilde verhaalbochten zijn zeker om je aan het lachen te maken. Hoewel het eenvoudig lijkt met zijn pixel-uitstraling, is er meer dan wat je ziet. Bovendien heeft de game een diverse omgeving met veranderende landschappen. Je zult tussen besneeuwde bergen, mossige grotten, geïsoleerde treinstations en ondergrondse tempels reizen. Deze omgevingen moedigen de exploratie van de volledige kaart van de game aan.

Naast het beurt-gebaseerde gevechtssysteem, Atlas Wept bevat ook een beetje actie, wat veteranen van de retro-indie-klassieker kan verrassen. Echter, het is een prettige toevoeging die de gameplay-loop verhoogt. De game bevat ook een intrigerende galerij van vreemde maar schattige dieren, wat de opwinding verhoogt. Terwijl je misschien geneigd bent om genade te tonen aan deze wezens, zal dit je het leven kosten.

Bovendien is de soundtrack van de game herinnerend aan de retro-decennie, waardoor 8-bit-audio-technologie wordt herbeleefd. De muziek varieert van bubbly tot catchy, afhankelijk van je acties, en staat de tand des tijds. De game zal je terugbrengen naar je primaire arcade-tijdperk.

Uitspraak 

Hoewel deze review op een documentaire lijkt, ligt de ware genialiteit van Atlas Wept in zijn mensgerichte thema’s. Vergelijkbaar met Earthbound, die een significante invloed heeft gehad op latere games, Atlas Wept houdt de bal rollen terwijl het de narratief aanpast aan een modern publiek. Terwijl het gameplay mogelijk een constante lus lijkt, voegt het wisselen tussen de twee groepen een laag van variatie toe. Bovendien voegt het gebruik van kinderen als protagonist om menselijke thema’s te verkennen een poëtische touch toe, waardoor spelers emotioneel betrokken raken. Plus, de game’s diverse omgevingen, vreemde personages en nostalgische 8-bit soundtrack bieden een rijke en aangename gamingservaring.

Bovendien omarmt de game zijn vintage gameplay-stijl met uitdagingen en occasionele verschuivingen in balans. Het beloont je met een boeiend verhaal en een vreemd transcendente golf van nostalgie. De ontwikkelaar beschrijft de game als een liefdesbrief aan klassieke RPG’s, maar ik zeg dat het meer een geschreven manuscript is voor de generatie die komt. Zelden vind je een RPG die je een leuke ervaring geeft terwijl je diep in je morele kompas graaft, en Atlas Wept doet dit uitzonderlijk goed. Terwijl de ontwikkelaars de snelheid van gevechten hadden kunnen verbeteren, is het belangrijk om te onthouden dat de game niet uitsluitend gericht is op levelen en vijanden verslaan.