Botany Manor Review (PC & Switch)

Voor elke bloem is er een zaadje, en voor elke zeldzame plant is er weer een stukje perkament in de steeds evoluerende catalogus van onbeschreven flora dat binnenkort zijn plaats zal vinden tussen de marges van de encyclopedie van Botany Manor. Dit is ongetwijfeld een perfect startpunt voor iedereen die wordt aangetrokken door het idee om de verschillende aspecten van botanie te documenteren, zowel buiten in de tuin als in de lange verzen van een in leer gebonden boek. Het is ook een ideale locatie om de ins en outs van de Victoriaanse cultuur te verkennen, en eentje die veel meer geheimen heeft dan het gemiddelde landgoed of braakliggend stuk grond, want in Botany Manor zijn bloemen zegeningen in vermomming, en het is niet ongebruikelijk dat ze hun ware kleuren of innerlijke waarden verbergen voor de beginnende tuiniers die ze plukken. Botany Manor draait om één ding, en je hoeft geen genie te zijn om te beseffen dat, hoewel er verschillende bloemblaadjes zijn om te snijden en te oogsten voor een boeket, het belangrijkste de bewaring van bloementributen is—een traditie die jij, een beginnend botanicus, onvermoeibaar in leven moet houden, al was het maar om toekomstige generaties het belang van de tuin en zijn natuurlijke rol in het milieu bij te brengen. Hier komt een boek van pas—een botanisch onderzoeksencyclopedie getiteld ‘Forgotten Flora’—die jij moet aanvullen met geschreven beschrijvingen van de talloze variaties van planten om een dieper inzicht te geven in de aard van hun groei. Het is geen makkelijke klus, maar het is er zeker een waar anderen baat bij zullen hebben. Botany Manor is net uitgebracht op PC en Switch, en dus voelde ik natuurlijk de drang om het script zelf te lezen. De vraag is, moet jij het ook lezen? Laten we een paar lintjes doorknippen en het bespreken.

Een Overvloed aan Bloemen

In het game neem je de rol aan van botanicus Arabella Greene, wiens enige doel het verzorgen van een tuin in een rijk en prachtig negentiende-eeuws Victoriaans landhuis is, en het ontdekken van nieuwe manieren om zeldzame vormen van bloemen en andere natuurlijke fenomenen te laten groeien. Als de groenevingerige protagonist moet je de binnenste vertrekken van een idyllisch landgoed verkennen en verschillende van zijn geheimen blootleggen, waarvan sommige betrekking hebben op je persoonlijke leven, en andere die draaien om de zeldzame soorten flora die op de vier hoeken van het land opduiken. Er zit een beetje meer achter dan dat, maar voor het grootste deel liggen je doelen ofwel bij het ontgrendelen van verschillende maakvaardigheden, ofwel bij het vinden van nieuwe zaden om de groei van een of ander natuurlijk zeldzaamheid te bevorderen. Botany Manor is onverklaarbaar gezellig, en het kost niet veel moeite om je aan te passen aan de gekozen stijl; het is aangenaam voor het oog, en het vraagt niet te veel van je, zelfs niet als je de blanco pagina’s van een botanische bijbel krijgt en de opdracht om ze, nou ja, in te vullen zonder hulp van een medewerker. Gezien er geen tijdslimieten zijn voor elk hoofdstuk, of zelfs maar drastische gevolgen die samenhangen met het niet transcriberen van elke pagina, is het makkelijk te verteren, en dus een waar genoegen om door te werken, alles bij elkaar genomen. De flora en het gebladerte van Botany Manor zijn niet helemaal echt, hoewel ze gebaseerd zijn op verschillende natuurlijke zeldzaamheden die zelfs de meest anti-florale plukkers ongetwijfeld een beetje groen van jaloezie zullen maken. Het is allemaal puur fantasierijk, natuurlijk, maar dat is juist de schoonheid ervan; als ik een assortiment tulpen had willen zien, hoefde ik alleen maar uit mijn woonkamerraam te kijken.

Laat Het Groeien

Er zijn natuurlijk verschillende uitdagingen aan te pakken in het hoofdverhaal, waarvan sommige vereisen dat je buiten de gebaande paden denkt en een beetje creatief wordt met je strategieën. Sommige soorten flora vereisen bijvoorbeeld verschillende voorbereidende tests voordat ze enige vorm van natuurlijke kwaliteit kunnen produceren—een reeks die vaak betekent dat je moet experimenteren met verschillende apparaten in het landhuis, en op zoek moet gaan naar onderdelen die het uiteindelijke resultaat van het project kunnen aanvullen. Gelukkig zijn veel van deze processen niet enorm complex, want vaak is het slechts een kwestie van experimenteren met verschillende verlichting, locaties en andere factoren. Met andere woorden, het is bijna onmogelijk om vast te lopen, tenzij je natuurlijk het geduld niet hebt om het vol te houden. Nogmaals, geen van de bovenstaande items op de to-do lijst is bedoeld om intimiderend of overdreven gecompliceerd over te komen, want veel van de taken die op je bordje terechtkomen kunnen vaker wel dan niet worden voltooid door simpelweg van het gebaande pad af te wijken en de grenzen te verkennen die de wereld omringen. En eerlijk gezegd, dat is een van de dingen die ik het leukst vond: verkennen. Ging ik meestal in de juiste richting? Misschien, maar het maakte niet echt uit, want er was, vreemd genoeg, altijd een stimulans om me te laten blijven graven en door te gaan naar een volgend stuk onbekend terrein. En zoals bleek, bleef datzelfde basale gevoel van willen verkennen bij me vanaf het moment dat ik het boek opende, tot het moment dat ik de laatste passage noteerde en het opborg.

In Bloei

Zeker, het boek dat in mijn bezit was riep altijd naar me, knaagde aan mijn hand en smeekte me om nog een nieuwe invoer te bedenken, maar ik merkte vaak dat ik het op een laag pitje zette, al was het maar om andere, iets minder urgente zaken te accommoderen. In mijn gedachten had ik nog veel meer te doen, en hoewel het hele punt van de reis was om een handleiding te bouwen voor aanstormende botanici, merkte ik dat ik toch mijn doelen uit het oog verloor en aan andere missies begon die, eerlijk gezegd, weinig met bloemen te maken hadden. Daar kon ik de kunststijl de schuld van geven. Het duurde niet lang voordat ik smoorverliefd werd op het thema dat Botany Manor had gekozen; het was goed verzameld en kleurrijk, en bovendien barstensvol met een ruim aanbod aan kamers, tuinen en andere eigenaardige percelen om te verkennen. Gelukkig hoefde ik me ook geen zorgen te maken over technische problemen, want de game veroorzaakte geen problemen die ik via het instellingenmenu moest aanpakken of bijstellen. Het mag duidelijk zijn dat een gebrek aan technische mankementen altijd een aangename verrassing is, en het illustreert verder het feit dat, van buitenaf bekeken, de ontwikkelaars maar al te goed wisten wat ze deden toen ze besloten het blauwdruk te ontwerpen.

Oordeel

Botany Manor is een heel, heel mooie game, en het barst absoluut van smaakvolle aspecten die zelfs sommige van de meest textuurloze doorns laten opvallen en zacht aanvoelen. Naast dat het een educatief hulpmiddel is voor zowel beginnende tuiniers als botanici, is het ook een verrassend fantastische en diepgaande gids voor wie hunkert naar verhaalgedreven werelden en creatieve verkenningen, waardoor het een bijna perfect assortiment bloemen is voor de meeste, zo niet alle spelers, ongeacht hun vaardigheid of achtergrond op dit gebied. Toegegeven, het verhaal is niet bijzonder betoverend, maar het is zeker iets dat de moeite waard is om voor te blijven. Hoewel ik niet zo ver zou gaan om te zeggen dat Botany Manor een masterclass in botanie biedt, aangezien de opstellingen puur fantasierijk zijn en niet, bijvoorbeeld, gebaseerd op echte flora, kan ik wel zeggen dat het, voor wat het wel biedt, een geweldig klein opstapje is voor mede-aficionado’s en gelijkgestemde bloemblaadjesplukkers. Het is ook gewoon een geweldige game in het algemeen, en eentje die zeker een heleboel vakjes zal aankruisen op de meeste checklisten. En wat dat betreft, heb ik eerlijk gezegd moeite om er een fout in te vinden, laat staan een gat te fabriceren dat, eerlijk gezegd, helemaal niet bestaat. Om de simpele vraag te beantwoorden of Botany Manor de moeite waard is om voor te stoppen en, nou ja, de rozen te ruiken—ja, dat is het zeker, en niet alleen omdat het een geweldig eerbetoon is aan de kunst, maar omdat het misschien wel een van de gezelligste games is die we in weken, of misschien zelfs maanden, het genoegen hebben gehad om door te werken. Of het plantenrijk nu je forte is of niet, het is zeker het overwegen waard, al was het maar om een aantal van die iets agressievere en complexere RPG’s op de markt te doorbreken.