Badlands Crew Review (PC)

Van de makers van Bomber Crew komt een gloednieuwe zandbak – een gevaarlijk archipel van verliefde duinen, verzengende hittegolven en wanhopige lieden die maar wat graag hun linkerbeen zouden opofferen aan de kunst van het DIY-wagenbouwen. De lucht is uit, de woestijn is in, en dat brengt ons bij een nieuw hoofdstuk in het boek – een hoofdstuk dat, hoewel nog steeds enigszins vertrouwd qua gameplay als zijn voorganger, een vrachtwagenlading extra functies bedenkt, zoals keuzegestuurde verhaallijnen, voortdurend evoluerende facties en vetes, en een krijtbord vol basiscomponenten en vormbare perks, wapens en bemanningsleden. Oh, Bomber Crew is verleden tijd. Vanaf nu zetten we Badlands Crew in het zadel. Voor het ongetrainde oog ziet Badlands Crew er waarschijnlijk niet veel anders uit dan het vorige hoofdstuk in de catalogus van Runner Duck. En in sommige opzichten voel ik dat bijna ook zo, aangezien het grootste deel van het spel, op een vergelijkbare manier als Bomber Crew, inderdaad datzelfde basispatroon volgt: stel een bemanning samen om verschillende rollen aan boord van een voertuig te bekleden, en neem een aanzienlijke campagne aan om betere wapens, upgrades en vaardigheden te verdienen. Dat alles is er nog steeds, alleen, het hanteert niet langer het luchtgevechtssysteem, maar veeleer een barre woestenij van roekeloze huurlingen, onvoorspelbare weersomstandigheden en een schatkamer aan post-apocalyptische materialen die het wiel, bij wijze van spreken, opnieuw proberen uit te vinden. Benieuwd naar meer over Badlands Crew? Laten we dan aan boord klimmen van deze knarsende zak botten en ons aansluiten op de woestenij.

De Woestenij In

  Badlands Crew draait er niet omheen met zijn openingsdoel, namelijk het bouwen van een bonte verzameling bestuurders, ingenieurs en schutters, en diep te duiken in de streken van een post-apocalyptische woestenij – een wereld waarin gewelddadige schurken over de duinen zwerven, en mijlpalen alleen overschreden kunnen worden wanneer teams eendrachtig samenwerken om hun doelstellingen te halen. Net als in Bomber Crew breng je je tijd hier door met het afwisselen van een reeks taken, waarbij elke input wordt toegewezen aan een van de leden aan boord van je aangepaste wagen. Simpel gezegd: de bestuurder heeft een input nodig om de wereld te navigeren; de ingenieur heeft een input nodig om snelle reparaties aan het voertuig uit te voeren; de schutters hebben een input nodig om hun vijanden aan te vallen; en het medisch personeel – je raadt het al – heeft een input nodig om gewonde teamleden te verzorgen. En het is jouw taak, kortom, om al deze ballen tegelijk in de lucht te houden. Als je niet bekend bent met Runner Ducks eerdere werk, dan zullen veel van deze dingen je zeker bijna te veel lijken om tegelijk aan te kunnen. Gelukkig wordt het, met een goede portie training en een soort bergopwaartse strijd tegen een relatief incompetente AI, met elke missie een stuk gemakkelijker. Er zijn echter een aantal zaken die je moet weten voordat je hier achter het stuur kruipt. Bijvoorbeeld het rijden – je hebt er niet de volledige controle over. Helaas neemt de AI de controle over bij de meeste dingen die je doet in Badlands Crew, en het is niet ongewoon dat hij je inputs negeert en de lopende taak vermijdt. En dat is jammer, want te veel niet-geregistreerde inputs en oneerlijke eindes kunnen leiden tot frustrerende climaxen.

Een Stap Voor

Het goede nieuws is dat Badlands Crew wel degelijk fantastische bouwstenen biedt, waaronder faciliteiten op meerdere niveaus en andere nuttige upgrades die je op je wagen kunt installeren. Ik vermoed dat zij die Bomber Crew in zijn gloriedagen hebben gespeeld wel weten waar we het hier over hebben. Naast de aanpasbare componenten, wapens en voertuigonderdelen kunnen spelers ook de vaardigheden, rollen en zelfs de kleding van hun teamleden aanpassen. Toegegeven, dit zijn niet per se nieuwe functies, maar ze zijn hier wel een stuk complexer dan in eerdere delen van de serie – wat geweldig is, echt waar. Het gebrek aan controle over het voertuig en de ietwat knullige AI-systemen daargelaten, heeft Badlands Crew een fantastische campagne om door te werken, met een samenhangende spelstijl die even boeiend als uitdagend aanvoelt. Ook, met een grondig vernieuwde visuele interface en een hoger detailniveau om de algehele kwaliteit te verhogen, komt het zeker veel meer voor elkaar dan zijn voorganger en de Crew-achtige hoofdstukken die eraan voorafgingen. Het is niet drastisch anders qua concept, maar het doet wel een oprechte poging om zijn vertrouwde geraamte te verheffen met een breder scala aan audiovisuele en UI-verbeteringen. Of het nu de betere keuze van de twee is, ach – dat komt neer op een kwestie van voorkeur. Woestenij of luchtruim – het is nog steeds dezelfde formule, maar met ander terrein en bemanningsgebaseerde synergieën.

Oordeel

Badlands Crew stuwt de serie in een nog spannender richting met de toevoeging van diepgewortelde strategische gameplay, maatwerk verhaallijnen en een zichtbaar palet aan aanpasbare voertuigonderdelen. De breedte van het spel is niet drastisch anders dan wat we hebben gezien in Bomber Crew, dat geef ik toe. Desalniettemin, met meer vijanden, omgevingen en campagnewerelden in zijn kern, is het ook verre van een loutere kopie van zijn vorige incarnatie. Om te zeggen dat het sprongen heeft gemaakt sinds het begin van de serie zou niet waar zijn, maar Badlands Crew tilt het wel naar een hoger niveau met een formule die is verfijnd door een nieuw en opwindend perspectief. En dat telt zwaar, alles bij elkaar genomen. Ik kan een dozijn of meer redenen bedenken waarom je Badlands Crew de aandacht zou moeten geven die het verdient, maar door dat te doen denk ik dat het de ervaring zou verpesten om het zelf te kunnen aanschouwen. Ik zal niet zeggen dat het die bepaalde wow-factor heeft die je simpelweg met eigen ogen moet zien, of zelfs dat het je perceptie van indie-games zal veranderen. Maar ik zal wel zeggen dat, als je toevallig Bomber Crew leuk vond, het zeer waarschijnlijk is dat je veel plezier zult beleven aan het opstarten van het stof van deze wielen. Het is uitdagend, meeslepend en oh-zo verslavend – drie redenen waarom je het een kans moet geven de volgende keer dat je jeuk hebt voor wat van die heerlijke, heerlijke post-apocalyptische nectar.