Een Bumpy Ride Recensie (PC)

Ik rijd over de spoorweg in een overbodige locomotief met levendige goederenwagens en passagiers, waarbij ik zowel de kurken van de Frontier als de turbulentie van het weer moet bestrijden van een hongerige storm. Aan de ene kant heb ik een quotum om in te vullen. Aan de andere kant heb ik een verzoek dat wil dat ik uit mijn comfortzone stap om uitgebreide afstanden te verkennen over de boroughs van de Wild West. De locomotief zal waarschijnlijk niet de volgende platform halen. En noch heb ik dit vreemde gevoel dat de reis de moeite waard zal zijn. Een upgrade ligt aan de horizon, en als ik de volgende station zonder botsing met een andere goederentrein kan bereiken, zou ik in staat moeten zijn om het te verkrijgen.

A Bumpy Ride is niet zoals Choo Choo Charles, en ik ben dolblij dat het zo is. Zonder spinnenachtige treinen om te vernietigen met een regen van kogelhulzen, is het doel hier een beetje gemakkelijker te bereiken. Het is gewoon de Wild West, een kleine locomotief en een negentiende-eeuwse diorama dat een groot aantal gasten en koeriersbanen voor me heeft om langzaam door te werken. Het idee is eenvoudig: goederen over de Frontier vervoeren en kleine upgrades aan de trein aanbrengen wanneer de tijd het toelaat. Een nieuwe verflaag; een speciale wagon voor de eerste klas passagiers; een sterkere schil om dodelijke projectielen te weerstaan, enzovoort.

Om het duidelijk te zeggen, A Bumpy Ride is niet zonder zijn turbulentie. Als de bewaker van de spoorweg, u — de conducteur met de macht om de sporen te manipuleren — hebt de rol van goederen vervoeren, kaartjes invullen en verzoeken aan boord nemen die u toelaten om een kleine stap dieper in de Wild West te zetten. De vangst is echter dat geen rit ooit zo glad is als u wilt. Een verandering in het weer kan uw locomotief heen en weer doen schudden, of een andere trein kan plotseling uit het niets komen en u dwingen om split-second aanpassingen aan uw route te maken om ervoor te zorgen dat de goederen hun bestemming bereiken.

Om zijn turbulentie te compenseren, doet A Bumpy Ride schoon met enkele vrolijk lawaaierige mechanismen die zowel een genoegen als een absolute vreugde zijn om mee te rollen. Op geen enkele manier is A Bumpy Ride een pijnlijk moeilijk spel; integendeel, het is een gelukkig klein ongeluk dat goed aanvoelt om te rijden. De warme geanimeerde sfeer; de domme locomotief fysica; en de nette details die de essenties van oude arcade games verlichten, bijvoorbeeld. Laten we zeggen dat het een verlegen ervaring is die, hoewel het nog een beetje kort is en niet de uitgebreide platforms van een globe-spannende excursie heeft, toch verrassend gemakkelijk is om te navigeren en te genieten voor de korte tijd dat het op de sporen blijft.

Als u bekend bent met Spirit Tracks, dan zou A Bumpy Ride moeten aanvoelen als een klassieke trip down memory lane. Vergelijkbaar in ontwerp, omvat het spel voornamelijk het navigeren van de sporen, het vervoeren van goederen en passagiers, en het aanpakken van milieubehinderende obstakels die de stroom van de reis belemmeren of voorkomen dat u uw bestemming bereikt. In deze wereld gebruikt u echter geen stylus om uw weg te banen en uw routes te plotten; u maakt gebruik van de distincte kenmerken van de locomotief om problemen te verhelpen en dieper in het verhaal te komen. Terwijl u uw sterren verdient, ontgrendelt u upgrades, en met dat, meer kansen om grotere goederen en extra passagiers te vervoeren. De wereld breidt zich uit, en bewolkte gebieden op de kaart transformeren in verse blips voor u om te doorkruisen. Eenvoudig, maar effectief.

Zoals ik eerder vermeldde, is A Bumpy Ride een vrij korte game. Met slechts zestig of zeventig minuten in lengte, kunt u bijna elk hoekje en gaatje van zijn sporen in één zitting verkennen. Laat dit u niet in de waan brengen dat het een spel zonder gewicht is. Door zijn upgradesysteem en customisatie-opties biedt het spel wel een solide variëteit aan dingen om buiten het algemene goederenvervoerproces te doen. Natuurlijk kunnen er veel meer zijn, maar voor wat het biedt in zijn zakformaat, levert het zeker een nette en afgeronde pakket dat voltooid aanvoelt. Het is kort, maar dat betekent niet dat het geen hart en een goede haak heeft om u op de spoorweg te houden.

Al met al voelt het alsof er een gemakkelijke aanbeveling hier is. Visueel, A Bumpy Ride slaat de spijker op de kop als een eerbetoon aan oude animatie en arcade-cultfavorieten. Mechanisch, is het een eenvoudig spel om in te stappen en te leren op de vlieg, met weinig tot geen leercurves en een UI die zowel intuïtief als behulpzaam is. Het mag de wielen niet opnieuw uitvinden met zijn mechanismen of ontwerp, maar het voegt zijn eigen vleugje elleboogvet toe aan het kader om een functionerend vaartuig te creëren dat zowel eenvoudig is om te navigeren als verrassend gemakkelijk om te beheersen. Misschien is dat alles wat het nodig heeft om te werken.

Uitspraak

A Bumpy Ride rijdt een vertrouwd terrein binnen in een poging om de mechanismen van Spirit Tracks en de visuele elementen van Cel Damage te combineren om een korte maar vreemd vermakelijke spoorweg-romper te creëren die gemakkelijk een jeuk kan krabben voor zowel locomotief-enthousiastelingen als goederen-stotterende fienden. Het is nog steeds een korte game die zeker zou profiteren van een beetje extra goederen — verzoeken, biomen en upgrades, bijvoorbeeld — maar om de credits waar ze toe komen, biedt het een geweldige ervaring voor degenen die geïnteresseerd zijn in locomotief-gebaseerde gameplay en cartoon-achtige gedragskenmerken à la Looney Tunes.

Om een lang verhaal kort te maken, voelt A Bumpy Ride als een eenvoudige maar bevredigende reis met een goed gevoel voor wat een korte spoorweg-avontuur leuk maakt. Het mag niet de grootste onafhankelijke spoorwegsim op de block zijn, maar ik kan me wel laten overtuigen om het te bevestigen. Of tenminste, ik kan een aantal redenen bedenken om zijn minimale maar tijdige esthetiek en zijn vreemd verlegene mechanismen te prijzen. Misschien is het niet perfect. Maar dan, hoeft het dat ook niet te zijn. Persoonlijk ben ik voor het nemen van de rit — zelfs met de bulten.