Trans-Siberian Railway Simulator Review (PC)

Het is koud buiten—ijzig, zelfs, en ik ben nog altijd honderden kilometers verwijderd van de volgende station aan boord van mijn vertrouwde, maar frustrerend kwetsbare locomotief die amper nog op gang is en op goed geluk en domme pech draait. In de ene hand houd ik de gereedschappen vast die nodig zijn om een van de vele, vele compartimenten te repareren die op het punt staan te breken, terwijl ik in de andere hand—aan de minder stabiele hand van vorstbeet en paranoia—de resten van een bevroren fles vasthoud. De alcohol houdt me warm, maar zoals iedereen die over de steeds veranderende sporen van de Trans-Siberische kruising gaat, weet ik ook dat warmte een zeldzaamheid is, en de dood, of ik het nu leuk vind of niet, een angstaanjagende mogelijkheid is, en een die misschien al snel kan komen als ik er niet in slaag om de eindstreep te bereiken voordat het komende station arriveert. Dit is, in het kort, Trans-Siberian Railway Simulator, en het zou heel goed mijn laatste stop kunnen zijn.

Net als Choo-Choo Charles—nog een andere survival-gebaseerde locomotief-centrische game met een vaag vergelijkbaar concept—bezit Trans-Siberian Railway Simulator de sleutels tot een schijnbaar oneindige cyclus van gevaarlijke sporen, natuurrampen en duizenden kilometers heilige grond. Het enige grote verschil hier is dat je niet rechtstreeks tegenover een roofzuchtige reïncarnatie van een kinderpersonage staat, maar in plaats daarvan tegenover de uitgestrekte open wereld van de Siberische wildernis—aan een locatie waar wilde beren je kunnen verscheuren en de mafia, van alle organisaties, je durven te hinderen als de beginnende conducteur van een verdoemde boot. Het is overbodig om te zeggen dat je geen achtbenige locomotieven hier zult vinden; de Siberische spoorweg heeft zijn eigen archipel van nachtmerries om te doorstaan.

Ben je geïnteresseerd om meer te horen over de nieuwste survival-avonturenspel op PC? Laat ons dan de fluit steken en er meteen in springen.

Het spoor naar de afgrond

Trans-Siberian Railway Simulator is veel meer dan wat de titel impliceert; in feite is het geen simuleringspel. Nou, het is een simuleringspel, maar het is ook een mengeling van andere genres: het heeft volledige gevechtsactie, strategie-elementen en zelfs een rijke verzameling quests en andere sandbox-achtige herinneringen. In zijn hart is het, meer of minder, een ervaring die je op gewaagde reizen door het Siberische netwerk laat gaan—aan een route die 2.200 km ongeschonden terreinen omvat, evenals een verzameling dodelijke oriëntatiepunten en andere onderdrukte biomen. En het is binnen deze wereld dat jij, de nuchtere conducteur, niet alleen moet leren om de natuurlijke omstandigheden te doorstaan—ijzige klimaten en beenbrekende temperaturen—maar ook moet begrijpen wat het kost om te overleven in een vijandige omgeving die vol zit met twijfelachtige activiteiten en andere aantrekkelijke factoren van een bedreigende aard.

Het spel zelf is verspreid over verschillende scenario’s: Verhaalmodus, die je ziet worstelen met een reeks vreemde transportklussen rond het spoorwegnet; Overleving, die je dwingt om algemene behoeften zoals honger, dorst en warmte te onderhouden; en Simulator, die je toelaat om de obstakels die de welzijn van je personage omcirkelen, te verwijderen en in plaats daarvan prioriteit te geven aan de taken die verband houden met de locomotief. Ongeacht de keuze die je maakt, heeft elke campagne in Trans-Siberian Railway Simulator je aan het werk om één ding in het bijzonder bij te houden: de locomotief, evenals zijn vermogen om je door dik en dun naar een bestemming van je keuze te transporteren. Helaas voor jou, betekent dit dat je specifieke componenten moet repareren, evenals op zoek moet gaan naar de benodigde onderdelen om de structurele integriteit van je machine te behouden. Geen gemakkelijke taak, zal ik zeggen.

“Dit stond niet in de vacature”

Gameplay in Trans-Siberian Railway Simulator ziet je op een reeks proeven, allemaal gespeeld vanuit een first-person perspectief en over verschillende fasen. In elk van de banen die je kiest om aan boord te gaan, vind je jezelf uitgerust met een selectie van basisartikelen—vlees, dat je honger kan verlichten; alcohol, die je stress kan verminderen en je relatief warm kan houden; en zelfs het rare wapen, dat je kan helpen tegen verschillende vijanden en andere gevaren die op de sporen loeren. Het doel van het spel, eigenlijk, is om de lange perioden van tijd die je achter de hendels van de locomotief doorbrengt, te overleven, en een eindbestemming te bereiken, of het nu is om goederen af te leveren, of een bepaalde mijlpaal in je reis te bereiken.

Het spreekt voor zich dat Trans-Siberian Railway Simulator niet het gemakkelijkste spel is om je hoofd omheen te krijgen; integendeel, het is eigenlijk een beetje een pijn in de achterste, gezien het feit dat je niet alleen je eigen behoeften moet bijhouden, maar ook die van de locomotief die je in bijna gevaarlijke omstandigheden trekt. Gelukkig is er een optie om je voortgang op te slaan voor wanneer het moeilijk wordt, en dus, terwijl het inderdaad onmogelijk is om om de enorme hoeveelheid bochten op de open baan te komen, is het wel mogelijk om je tijd te rekken door relatief vergevingsgezinde markers te plaatsen. Met andere woorden, je kunt falen — maar het is nooit te veel van een probleem, gezien het feit dat je de klok kunt terugdraaien en een paar fouten kunt rechtzetten en zo.

Plannen voor de toekomst

Net als bij elk spel dat je dwingt om een grote afstand te reizen, is plannen een enorm onderdeel van de ervaring—zozeer, dat het niet verkrijgen of opslaan van de benodigde middelen meer of minder hetzelfde is als je eigen doodvonnis te ondertekenen. Maar er zijn een paar helpende handen, houd er rekening mee; het spel bevat reizende handelaren, bijvoorbeeld, die je vlees, huiden en andere trofeeën zullen kopen in ruil voor enkele van de meest noodzakelijke dingen om je op weg te helpen. Toch is dit niet om te zeggen dat elke reis perfect toegankelijk is en zonder enige grote nadelen; in feite zullen mensen vaak zuur worden en zich tot zinloos geweld wenden, en zelfs het lokale wild zal een poging doen om je kwaad te doen. Maar dat is allemaal onderdeel van de expeditie — en het is behoorlijk goed in het houden van je op je tenen.

Behalve de basisaspecten van het spel, is er ook het geval van het houden van de locomotief op de sporen—aan een taak die, vreemd genoeg, niet al te moeilijk is om te overwinnen, dankzij de vereenvoudigde besturing en minimale UI van het spel. Maak je geen zorgen, het kan een beetje moeite kosten om te begrijpen, maar om te zeggen dat het op hetzelfde golflengte zit als, zeg, Frostpunk, zou niet helemaal accuraat zijn. Laat het zo zijn dat er wel een leercurve is, maar ik zou niet zo ver gaan om te zeggen dat het de steilste helling is die ik ooit in dit specifieke veld heb gezien.

Oordeel

Gezien het feit dat Trans-Siberian Railway Simulator nog in zijn vroege toegangsfase zit, is de enorme hoeveelheid inhoud die het momenteel bevat allesbehalve verrassend, om eerlijk te zijn. Zeker, het is een beetje een gimmick, en de Engelse nasynchronisatie is niet bijzonder rijk aan realistische notities en zo, maar waar het ontbreekt in enkele kleine details, maakt het wel goed in zijn originele en onvervangbare ideeën — het kunnen navigeren over een open spoor met een fles vodka in de ene hand en een AK-47 in de andere, bijvoorbeeld. Is het een perfect spel? Nee, niet helemaal — maar het is, op de vreemdste manier, een belachelijke hoeveelheid plezier, en een die ik me zal herinneren, voor beter of voor erger, voor de komende paar maanden totdat ik de afbeelding van een beer die zich op hoge snelheid naar me toe lanceert, vergeet.

Ik ga niet zeggen dat Trans-Siberian Railway Simulator een solide verzameling visuele elementen heeft, omdat het niet helemaal waard is om dat recht te claimen. Echter, gezien het feit dat we nu naar een indie-project kijken dat nog een paar mijl van zijn eindbestemming verwijderd is, moet ik zeggen dat ik, van wat ik tot nu toe heb gezien, echt onder de indruk ben van veel van de functies die hier worden getoond, en eerlijk gezegd, ik kijk ernaar uit om te zien wat de toekomst brengt.

Om te concluderen, als je net bent afgestapt van een van de vele treinsimulatiespellen op de markt, en op zoek bent naar een brug om de kloof te overbruggen die is ontstaan door een zekere mate van post-voltooiingsblues, dan kun je weleens voor een verrassing komen te staan met deze. Maak je geen zorgen, het heeft enkele simulerings-elementen, maar als alles is gezegd en gedaan, is dit iets anders—en ik denk dat ik het leuk vind.