Trans-Siberische Spoorweg Simulator Recensie (PC)

Het is koud buiten—vries, zelfs, en ik ben nog altijd een paar honderd kilometer verwijderd van de volgende station aan boord van mijn vertrouwde, maar frustrerend kwetsbare locomotief die amper nog op gang is en domme pech heeft. In de ene hand houd ik de gereedschappen vast die nodig zijn om een van de vele, vele compartimenten te repareren die op het punt staan te breken, terwijl in de andere—een iets minder stabiele hand van vorstbeulen en paranoia—de resten van een bevroren fles vasthoudt. De alcohol houdt me warm, maar zoals iedereen die over de steeds veranderende sporen van de Trans-Siberische kruising gaat, begrijp ik ook dat warmte een zeldzaamheid is, en de dood, of ik dat nu leuk vind of niet, een angstaanjagende mogelijkheid is, en een die misschien wel snel kan komen als ik er niet in slaag om de eindbestemming te bereiken voordat de komende terminal arriveert. Dit is, in het kort, Trans-Siberische Spoorweg Simulator, en het kan heel goed mijn laatste stop zijn.

Net als Choo-Choo Charles—nog een andere survival-gebaseerde locomotief-georiënteerde game met een vaag vergelijkbaar concept—Trans-Siberische Spoorweg Simulator heeft de sleutels tot een schijnbaar oneindige cyclus van gevaarlijke sporen, natuurrampen en duizenden kilometers heilige grond. Het enige grote verschil hier, natuurlijk, is dat je niet rechtstreeks tegenover een roofzuchtige reïncarnatie van een kinderpersonage staat, maar eerder tegenover de uitgestrekte open wereld van de Siberische wildernis—een locatie waar wilde beren dreigen je ledemaat voor ledemaat af te scheuren, en de mafia, van alle organisaties, durft je vooruitgang te belemmeren als de beginnende conducteur van een verdoemde vaartuig. Het is overbodig om te zeggen dat je geen achtbenige locomotieven hier zult vinden; de Siberische spoorweg heeft zijn eigen archipel van nachtmerries om te doorstaan.

Ben je geïnteresseerd om een beetje meer te horen over de nieuwste survival-gebaseerde avonturenspel op PC? Laten we dan de fluit steken en meteen beginnen.

De Spoorweg naar de Afgrond

Trans-Siberische Spoorweg Simulator is veel meer dan wat de titel impliceert; in feite is het geen simuleringsgame. Nou, is het wel een simuleringsgame, maar het is ook een mengeling van andere genres: het heeft volledige gevechten, strategie-elementen en zelfs een rijke verzameling van quests en andere sandbox-achtige herinneringen. In zijn hart is het, meer of minder, een ervaring die je op een moedige reis door het Siberische netwerk brengt—een route die 2.200 km ongeschonden terreinen omvat, evenals een verzameling dodelijke oriëntatiepunten en andere onderdrukte biotopen. En het is binnen deze wereld dat jij, de nuchtere conducteur, niet alleen moet leren om de natuurlijke omstandigheden te doorstaan—ijle klimaten en beenbrekende temperaturen—maar ook moet begrijpen wat het kost om te overleven in een vijandige omgeving die vol zit met twijfelachtige activiteiten en andere aantrekkelijke factoren van een bedreigende aard.

Het spel zelf is verspreid over verschillende scenario’s: Verhaalmodus, die je ziet worstelen met een reeks vreemde transportopdrachten rond het spoorwegnet; Overleving, die je ziet onderhouden van algemene behoeften zoals honger, dorst en warmte; en Simulator, die je toelaat om de obstakels die de welzijn van je personage omringen, te verwijderen en in plaats daarvan prioriteit te geven aan de taken die verband houden met de locomotief. Ongeacht de keuze die je maakt, heeft elk scenario in Trans-Siberische Spoorweg Simulator je aan het werk om één ding bij te houden: de locomotief, evenals zijn vermogen om je door dik en dun naar een bestemming van je keuze te brengen. Helaas voor jou, betekent dit dat je specifieke onderdelen moet repareren, evenals op zoek moet gaan naar de noodzakelijke onderdelen om de structurele integriteit van je machine te behouden. Geen gemakkelijke taak, zal ik zeggen.

“Dit Stond Niet in de Vacature”

Gameplay in Trans-Siberische Spoorweg Simulator ziet je op een reeks van proeven, allemaal gespeeld vanuit een first-person perspectief en over verschillende fasen. In elk van de banen die je kiest om aan boord te gaan, zul je uitgerust zijn met een selectie van basisitems—vlees, dat je honger kan verlichten; alcohol, dat je stress kan verminderen en je relatief warm kan houden; en zelfs het enkele wapen, dat je kan helpen tegen verschillende vijanden en andere gevaren die op de sporen loeren. Het doel van het spel, eigenlijk, is om de lange perioden van tijd die je achter de hendels van de locomotief doorbrengt, te overleven, en een eindbestemming te bereiken, of het nu is om cargo af te leveren, of een mijlpaal in je reis te bereiken.

Het spreekt voor zich dat Trans-Siberische Spoorweg Simulator niet het gemakkelijkste spel is om je hoofd omheen te krijgen; integendeel, het is eigenlijk een beetje een pijn in de rug, gezien het feit dat je niet alleen je eigen behoeften moet bijhouden, maar ook die van de locomotief die je in near-gevaarlijke omstandigheden trekt. Gelukkig is er een optie om je voortgang op te slaan voor wanneer het gaat worden, en dus, terwijl het onmogelijk is om de enorme hoeveelheid bochten op de open spoorweg te omzeilen, is het in feite mogelijk om je tijd te rekken door relatief vergevingsgezinde markeringen te plaatsen. Met andere woorden, je kunt falen — maar het is nooit te veel van een probleem, gezien het feit dat je het meer of minder kunt terugdraaien en een paar fouten kunt rechtzetten enzovoort.

Plannen voor de Toekomst

Net als bij elk spel dat je een grote afstand laat afleggen, is plannen een enorm onderdeel van de ervaring—zozeer dat het niet verkrijgen of opslaan van de noodzakelijke middelen meer of minder hetzelfde is als je eigen doodvonnis tekenen. Maar er zijn een paar helpende handen, hoor; het spel heeft reizende handelaren, bijvoorbeeld, die je vlees, huiden en andere trofeeën zullen kopen in ruil voor enkele van de noodzakelijke dingen om je op weg te helpen. Toch is dit niet om te zeggen dat elke reis perfect toegankelijk en zonder enige grote nadelen is; in feite zullen mensen vaak zuur worden en zich tot zinloos geweld wenden, en zelfs de lokale wildlife zal een poging doen om je kwaad te doen. Maar dat is allemaal onderdeel van de expeditie — en het is best goed in het houden van je op je tenen.

Los van de basisaspecten van het spel, is er ook het geval van het houden van de locomotief op de sporen—een taak die, vreemd genoeg, niet al te moeilijk is om te overwinnen, dankzij de vereenvoudigde besturing en minimalistische interface van het spel. Maak je geen zorgen, het kan een beetje moeite kosten om te begrijpen, maar om te zeggen dat het op hetzelfde golflengte zit als, zeg, Frostpunk, zou niet helemaal accuraat zijn. Laat het zo zijn dat er een leercurve is, maar ik zou niet zo ver gaan om te zeggen dat het de steilste helling is die ik ooit in dit specifieke veld heb gezien.

Oordeel

Gezien het feit dat Trans-Siberische Spoorweg Simulator nog in zijn vroege toegangsfasen is, is de enorme hoeveelheid inhoud die het momenteel heeft, eigenlijk best verrassend. Zeker, het is een beetje gimmicky, en de Engelse nasynchronisatie is niet bijzonder rijk aan realistische notities enzovoort, maar waar het ontbreekt in zijn enkele kleine details, maakt het meer dan genoeg goed met zijn originele en onvervangbare ideeën — zoals het kunnen navigeren van een open spoor met een fles vodka in de ene hand en een AK-47 in de andere. Is het een perfect spel? Nee, niet helemaal — maar het is, op de vreemdste manier, een belachelijke hoeveelheid plezier, en een die ik me zal herinneren, voor beter of voor erger, voor de komende paar maanden totdat ik de beeld van een beer die zich naar me toe lanceert op hoge snelheid, vergeet.

Ik ga niet zeggen dat Trans-Siberische Spoorweg Simulator een solide collectie van visuele elementen heeft, omdat het niet helemaal waard is om dat recht op te eisen. Echter, gezien we nu naar een indie-project kijken dat nog een paar mijl verwijderd is van zijn eindbestemming, moet ik zeggen dat, van wat ik tot nu toe heb gezien, ik echt onder de indruk ben van veel van de functies die hier worden getoond, en eerlijk gezegd, ik kijk ernaar uit om te zien wat de toekomst brengt.

Om te concluderen, als je net bent afgestapt van een van de vele treinsimulatiespellen op de markt, en op zoek bent naar een brug om de kloof te overbruggen die is ontstaan door een niveau van post-completiemoeheid, dan kun je misschien voor een verrassing komen te staan met deze. Maak je geen zorgen, het heeft enkele simulerings-elementen, maar als alles is gezegd en gedaan, is dit iets heel anders — en ik denk dat ik het leuk vind.