Recenzja The Holiday Story (PC)

To już jedenasta godzina, a jasne światła sezonu świątecznego przypominają mi, że Boże Narodzenie jest tylko skok, przeskok i dziwny sklep z winylami od drzwi pustego domu. Jest tu zagubiony ojciec; dziecko bez prezentu; ostatni przystanek w drodze do drzwi pustego domu. Nie ma już dużo czasu, a niedługo dzwony kościelne zabiorą nas w objęcia przybycia sezonu świątecznego. Mam jedną szansę, aby naprawić swoją błogą nieświadomość — jedną szansę, aby poprawić kilka błędów i pomóc komuś promieniować radością. To The Holiday Story, a to, dziwnie, zaczyna się kształtować w dość świąteczny cracker.

To już późno, a jedyna przystanka, która stoi między domem a dalekim punktem orientacyjnym, to stary i wydawałoby się dziwny sklep z winylami. Jest prezent z tyłu — przedmiot, który powinien przypominać poświęcenie starającego się ojca, który chce tylko sprawić, by jego syn był dumny. Ale labiryntowe korytarze sklepu nie są tak wesołe, jak dekoracje zewnętrzne i świąteczne oświetlenie. Nie, jest coś nie tak z tym miejscem, a ja nie mogę właściwie wskazać, co to jest. Nerwowy lalka; nieuchwytny sprzedawca; skrzywiona fasada sklepu z talentem do utrzymania mnie w wysokim napięciu i przyprawiania mnie o dreszcze. Och, coś nie jest tu właściwie.

To zaczyna się wyglądać jak Boże Narodzenie.

Świąteczne pozdrowienia, świąteczne bijatyki

The Holiday Story stawia nas w butach powracającego ojca, który, po powrocie z wyjazdu służbowego, znajduje się u progu starego sklepu z winylami w poszukiwaniu prezentu na Boże Narodzenie dla swojego syna. Groźny estetyka VHS z lat 80. zaciemnia granice między ciepłymi świątecznymi pozdrowieniami a okropnymi świątecznymi bijatykami, ale dla ciebie wszystko jest normalne. Migotanie światła zachęca cię do przekroczenia progu i wejścia w świat tematycznie atrakcyjny, ale utrzymuje zasłonę swojej prawdziwej istoty ukrytą za skarbnicą pozornie nieszkodliwych drobiazgów.

Gra rozgrywa się jak tradycyjna pierwszoosobowa gra pełna emocji, w której gracz musi poruszać się i badać ponury świat, aby odkryć różne pomieszczenia i, jeśli się poszczęści, znaleźć idealny prezent ojca, który zabierze do domu dla rodziny. Również jak twoja standardowa gra survival horror, masz trudne zadanie unikania zabawek z luźnymi śrubami i omijania podejrzanego właściciela, który nosi dość wątpliwą maskę. Jest więcej do tego, prawda. Przez większość czasu The Holiday Story jest krótką, czterdziestominutową grą, która opiera się na estetyce lat 80. i wszystkim, co wywołuje pewnego rodzaju przeładowanie zmysłów.

Gdy The Holiday Story nie jest najbardziej szczegółową grą horror na półce z kasetami, jest to gra, która korzysta z wielu interesujących funkcji, z jej dziwnie przytulnymi paletami wizualnymi i produktami retro, które tworzą solidną podstawę dla środowiska graficznego. Nie ma dialogu, a postacie są trochę, powiedzmy, drewniane. Jednakże, jest jeszcze dobra równowaga między przeciętną grą horror a silną pozycją określonej epoki. Szkoda tylko, że nie jest zbyt długa i że rozgrywa się całą swoją grę przed wyciągnięciem jakichkolwiek godnych połączeń.

To zaczyna się wyglądać jak Boże Narodzenie…

W czasie, który spędzisz w The Holiday Story, możesz albo zapalić papierosa na zewnątrz w chłodnym cudzie, albo podziwiać kolorowe drzewa i świąteczne dekoracje w stylu lat 80., albo szukać w tylnych pokojach sklepu, wykonując proste zadania i dotykając rękawic z dość niepokojącą obsadą postaci. Nie ma dużo treści w tym, przyznaję, a The Holiday Story nie robi wiele, aby podnieść podstawową ideę dość nudnej i przewidywalnej gry survival. Ale przynajmniej jest to świąteczne. To liczy się, myślę?

Z wszystkim powyższym powiedzianym, powtórzę uwagę, że The Holiday Story ma naprawdę interesujące pomysły. Oczywiście, nie jest to najstraszniejsza gra swojego rodzaju, a wiele jej przełomowych momentów spada na głuche uszy, z dość płytkim opowiadaniem i płaskim dialogiem, który przytłumia ogólny ton i ostatecznie zagraża immersji. Mimo to, za kilka groszy, powiedziałbym, że jest to warte wydania kieszeni. Znowu, nie jest to crème de la crème Bożego Narodzenia, ale jest to dobry mały prezent, który powinien, z trochę szczęścia, przyciągnąć tych, którzy mają serce dla niszowych gier survival i estetyki VHS z lat 80.

Werdykt

The Holiday Story wydziela pulpę lat 80. i świąteczne dobrodziejstwo w strasznie owiniętym przejściu przez sklep z winylami indie thriller, który czuje się równie wesoło, jak i dziwnie niepokojąco, aby rozpracować. Nie jest to wszystko, co jest w świątecznych crackerach, i nie jest to z darem długowieczności. Powiedzmy, gdzie The Holiday Story nie udaje się stworzyć ciężki prezent ze wszystkimi elementami pełnej gry wideo, znajduje różne sposoby, aby dodać wstążki do swojej małej kolekcji prezentów.

Estetycznie, The Holiday Story tworzy dobrą równowagę, która dotyka ducha świątecznego ducha epoki lat 80. i ogólnego niepokojącego aurę. Jest to jeszcze mała gra, i nie przekracza możliwości swojego planu, dodając więcej środowisk do schematu lub zakamarków do swojego centrum. A jednak, dla stosunkowo małej sceny, którą naprawdę przynosi, znajduje dobrą wizję, która, gdy wszystko się skończy, jest dużo zabawy, aby się nią zajmować przez trzydzieści lub czterdzieści minut, plus minus.

Oczywiście, jeśli masz czas do stracenia i głód świątecznych thrillerów zamiast swetrów, to prawdopodobnie będziesz cieszyć się rozpakowaniem The Holiday Story następnym razem, gdy będziesz w „świątecznym” nastroju. Nie utrzyma cię to przez długi czas, ale powinno dać ci dobry stary szok nostalgii.