Recenzja Super Meat Boy (Xbox, PlayStation, Switch i PC)

Patrząc wstecz na kałuże krwawoczerwonej wołowiny, które, bez mojej winy, pozostawiłem na polu bitwy pełnym okropnych szpikulacji i nabitych sześcianów, wiedziałem, że Super Meat Boy w końcu mnie pokona. Myślałem, że jeśli uda mi się pokonać choć po jednym poziomie bez zrobienia bałaganu, to będę mógł pokonać każde wyzwanie lub przeszkodę, jaką postawi przed mną jego mięsny klimat. Ale się myliłem, a tysiąc czerwonych grobów oświetliło tę gorzką rzeczywistość bardziej niż kiedykolwiek. Byłem zupełnie poza moją ligą, a ja absolutnie nie miałem pojęcia, co robię. A jednak, jak dobry stek na gorącej patelni, irytująco znajdowałem się, agresywnie gryząc to raz za razem, nie aby zaspokoić głód, ale aby udowodnić, że mogę to zjeść, jeśli tylko oszukam się, myśląc, że to delikatność, a nie chewy substancja z żelaznych fragmentów kości i mięsnych pił.

Szczegółowo, żadne doświadczenie na świecie nie mogłoby mnie przygotować do Super Meat Boy. Początkowo oszukany przez jego kreskówkowy wygląd i pozornie nieszkodliwy interfejs, natychmiast przeskoczyłem do wniosku, że to „jeszcze jeden platforming game”, który mógłbym przejść w ciągu kilku godzin i zostawić za sobą. Ale kilka kęsów później, a ten kompleks boga szybko opuścił mnie dla wilków. Sto trupów później, i uderzyło mnie jak pociąg. Nagle, nienawidziłem mięsa, a nienawidziłem Bandage Girl i jej irytującego zwyczaju wpadania w kłopoty. A jednak, czułem, że mam do wykonania pracę. Jak Mario i jego tysiączne pielgrzymowanie, aby uratować Księżniczkę Peach, czułem, że to coś, co tylko ja mogłem osiągnąć, nawet jeśli ostatecznie skończyłoby się moim szaleństwem.

Za uśmiechniętą twarzą i „przyjaznym” zewnętrzem Super Meat Boy’s świata mięsnego jest à la carte krwi, potu i łez – trzystopniowy bankiet boleśnie gorzkich przystawek, które każda ma swoją grubą konsystencję i wilgotną teksturę. Podobnie jak twoja tradycyjna receptura dobra kontra zło, gra składa się głównie z serdecznego porcji etapów, rozdziałów i mięsnych bitew z bossami. Och, na pewno widziałeś to wszystko wcześniej w innych grach platformowych. Ale to, czego nie widziałeś wcześniej, to krew, która często wycieka z twojej dolnej wargi, gdy bezlitośnie pchasz i drążysz niedźwiedzia, który jest Super Meat Boy’s niewybaczalnym klimatem. To, rzeczywiście, to, co odróżnia go od jego delikatnych krewnych.

Abstrahując od oczywistych faktów, Super Meat Boy nie jest łatwą grą. Czy diabli, nie jest to nawet wybaczająca gra, która daje ci szansę nauczyć się podstaw i opanować je w wygodnym czasie. Nie, to, co Super Meat Boy robi, to wrzuca cię w świat, gdzie noże i bloki, pułapki i machające obiekty się zbierają, a następnie zleca ci przewiezienie go. Nie mówi ci, jak przezwyciężyć twoje problemy, tylko to, że jeśli nie dasz rady dotrzeć do końca, to będziesz musiał zacząć od nowa. Nie możesz walczyć, a nie możesz robić ciepłych ognisk, aby ręcznie zapisać postępy. To tylko ty, grad przeszkód i prosta cel.

Pomimo ogólnego założenia, że Super Meat Boy brzmi jak spacer po parku, prawda jest taka, że proces pokonywania świata i wszystkich jego mięsnych barier jest czymś zupełnie innym niż gładkim i eleganckim. W wyniku braku przestrzennego zrozumienia i umiejętności Meat Boya, gra wymaga, abyś starannie obliczył swoje ruchy – akt żonglowania, który obejmuje synchronizację skoków i ruchów w sposób ciągły, a także pokonywanie różnych obiektów, jednocześnie aktywnie starając się uniknąć śmierci. Oto haczyk: nie masz życia ani punktów kontrolnych, tylko kałuże mięsnego soku, które pozostawiają ślad na świecie po tym, jak nie udaje ci się dotrzeć do celu. To jest brutalne, niewybaczalne i jednak, przede wszystkim, głupio rozrywkowe.

Przyznaję, że kiedy spojrzałem poza absurdalnie złożoną naturę projektów poziomów, Super Meat Boy naprawdę stał się o wiele bardziej przyjemny do przejścia. Oczywiście, jego krzywa trudności jest absurdalna, ale także stara się wynagrodzić swoją górę z wieloma wspaniałymi funkcjami, w tym niektóre wyśmienite bitwy z bossami i wiele kreatywnych układów, które należy rozwiązać. Co więcej, ponieważ zapewnia setki poziomów i tryb „bonusowy”, który pozwala ci wejść do „Dark World” – alternatywnego wszechświata, który przyjmuje trudniejsze wersje tych samych poziomów – gra przynosi wiele wartości powtarzalności do stołu. Aby dodać, zawiera kreatywny pakiet, który pozwala graczom tworzyć własne poziomy i udostępniać je, co, ponownie, dodatkowo wspiera mięso gry.

Wraz z mięsną kolekcją kreatywnych poziomów i bitew z bossami Super Meat Boy wytwarza niektóre doskonałe efekty audio-wizualne i pracę animacyjną. Pojęciowo, jest to dość proste. Ale pod jego szkieletem leży dużo białka, które może cię zajmować na godziny. To jest, oczywiście, pod warunkiem, że możesz ugasić swój niezaspokojony głód na trudną grę i mdłąjące projekty poziomów. Jeśli możesz pokonać to przeszkodę, to możesz znaleźć się, jak ja, pochłaniając Super Meat Boy jak bufet all-you-can-eat.

Werdykt

Super Meat Boy nie krąży wokół krzaka ze swoim absurdalnie wysokim nasyceniem tłuszczu i mdłąjącymi skokami trudności. Ale pod jego grubym zewnętrzem mięsnego soku i bulionu kości tkwi unikalna i dziwnie pociągająca à la carte ekstrawaganckich smaków i poziomów, bossów i kreatywnych receptur. To wciąż wystarczająco, aby sprawić, że będziesz chory do żołądka, przyznaję, ale jeśli możesz zebrać się wystarczająco długo, aby spróbować jego słodkiego, słodkiego nektaru, to możesz znaleźć się, jak ja, szalejąc z miłości do wszystkiego, co przychodzi z talerzem. Będziesz go nienawidzić, ale także znajdziesz, że im więcej go spożywasz, tym bardziej będziesz jeść z jego dłoni. To jest choroba, która przychodzi po spożyciu go w dużych ilościach, to jest problem.