Recenzja Pizza Deathlivery (PC)

Jeśli świat popadnie w ruinę i mgły pochłoną jego miasta, pojawi się srebrna podszewka, tryumfalna, potężna i dziwnie trójkątna. W ciężkich czasach nie wojsko utrzyma nas jako jeden; będą to pizze i, przede wszystkim, odważni ludzie, którzy zaryzykują, by dostarczyć je głodnym klientom. Świat może upaść, a ludzkość może przestać prosperować, ale, jak gdyby ilustrować światełko nadziei między mgłami, rozwożenie jedzenia zawsze pozostanie tak powszechne, by dostarczyć naszego zbawienia; by zaspokoić nasze pragnienia i pokonać nasz nieugaszony głód.

Jeśli jeszcze nie zgadłeś, mówimy o grze o dostawie pizzy w postapokaliptycznym świecie. Dobrze, nie o każdej grze o dostawie pizzy, ale o nadprzyrodzonej grze o dostawie pizzy z sezonowymi wtrętami zjawisk i posypką niepokojącego smaku. Być może, Pizza Deathlivery nie jest twoją typową grą o dostawie pizzy; jest to zjadliwa sprawa, która wymaga precyzyjnego czasu, podstępnych taktyk i odwagi wielkości dzwonów na twoim wiernym rowerze. Nie zapłaci ci za twoje wysiłki, choć nagradza cię innymi korzyściami — punktami reputacji, większą ilością dzielnic i, przede wszystkim, zadowolonym szefem.

W centrum wszystkiego jest gra pierwszoosobowa dla sześciu graczy (i solo), w której młodzi kurierzy otrzymują monumentalne zadanie nawigowania przez mgły, dostarczania pizzy przed północą i aktywnego unikania potworów, które nazywają podmiejskie dzielnice domem z dala od domu. To gra o dostawie z zakrętem; znany plan z nadprzyrodzonym dodatkiem. Jest to, jeśli cokolwiek, kłopotliwe przedsięwzięcie, które czyni pizzę Świętym Graalem apokalipsy. A+ za oryginalność.

30 Minut lub Śmierć

Wszystko zaczyna się od stosu pizzy, z których każda ma odpowiedni adres i mglisty opis, jak dojechać do punktu dostawy. Samodzielnie, lub z do sześciu innych kurierów, rozpoczynasz swoją karierę w mglistej dzielnicy, gdzie niepokojące potwory czają się i gęsta mgła przesłania twoją widoczność. Z niewielką pomocą, poza pudełkiem z pizzą i słabym blaskiem światła, ciężar apokalipsy spada na ciebie i zmusza cię do głębszego wkraczania, nie za bakszysz, ale dla dobra utrzymania mas i powstrzymania korporacyjnego wielmoża przed wyzwiskami w twoją stronę.

Podczas postępu przez straszną podróż dostarczania pizzy i walki z zegarem, gra otwiera się na nowe możliwości biznesowe i nagrody. Po północy, pod warunkiem, że spełniłeś swoje zadanie, kolejna diorama zostaje odblokowana, a punkty reputacji, które zebrłeś podczas swojej trasy, przekształcają się w nowe narzędzia i przywileje. Dość prosta pętla, ale ta, która wydaje się niezwykle satysfakcjonująca do ukończenia — nawet jeśli nie w ciągu trzydziestu minut lub mniej.

Oczywiście, ogólne działanie dostarczania pizzy nie jest tu ciężarem; jest to znalezienie drogi przez mgłę i powrót do domu przed zmrokiem. Wystarczy powiedzieć, że jeśli chodzi o nawigację świata i wszystkich jego ponurych cudów, jest to twardy orzech do zgryzienia, szczególnie jeśli łączysz się z przyjaciółmi, którzy nie potrafią odróżnić uliczki od zalesionego terenu. Jednak nie mówię, że nie jest to zabawa. Nie myśl, że to jest trochę bólem w plecach, ale gra, dość elegancko, sprawia, że twoje wysiłki są nagradzane przydatnymi zachętami, które sprawiają, że chcesz wyjść ze swojej strefy komfortu, by rozpocząć kolejną wyprawę w otchłań.

Pizza Będzie Nas Zbawić

Jeśli gra była tylko o dostarczaniu pizzy z jednego punktu do drugiego, to szczerze mówiąc, nie byłoby tu wiele do dyskusji. Ale jak się szczęśliwie składa, losowo generowane miasta, które gra przynosi do stołu, mają każde swoje własne przeszkody i sposoby na pokrzyżowanie twoich planów, czy to w postaci labiryntowego lasu, czy kupy opuszczonych domów, zablokowanego przejścia czy potwora zainfekowanej dzielnicy. I przyznaję, podczas gdy planowanie jest dość zbędne, a głupia szansa sama w sobie niesie ciężar doświadczenia, jest to dość zabawne, by przewędrować przez.

Niestety, są parę niezbyt smakowitych akcentów, które przytłaczają ogólne wrażenie. Na przykład, roster jest trochę za cienki dla potwora centrycznego horroru. Co więcej, projekty nie są do końca dopracowane; fakt, że możesz zobaczyć wszystko, co jest do zobaczenia i czego się bać, po kilku dostawach, niestety sprawia, że późniejsze etapy nie są tak niepokojące. Mały zarzut, ale taki, który nie mogę powstrzymać się od przedstawienia, niemniej.

Pod względem audio-wizualnym, Pizza Deathlivery ma kilka świetnych akcentów i, nie wspominając, solidne podstawy pod estetycznie odpowiednią postapokaliptyczną scenę horroru. Niestety, ukrywa parę szorstkich krawędzi i ogólnych problemów, które zdecydowanie mogłyby skorzystać z trochę więcej czasu w piekarniku, można by rzec. Ale wtedy, by nazwać grę niedogotowanym bałaganem z nieświeżymi składnikami, nie byłoby sprawiedliwe, ani prawdziwe.

Werdykt

W najdziwniejszy sposób, jest to odświeżające, widzieć pizzę ze wszystkich rzeczy jako główny składnik survivalowego horroru, a nie, na przykład, zapałkę do ognia, czy bandaż na ranę śmiertelną. Nie myśl, że krusta jest nadal taka sama jak u swoich odpowiedników. Nadzienia, z drugiej strony, są z zupełnie innej bazy. I to jest coś, co nie mogę powstrzymać się od kochania w Pizza Deathlivery — to, że łączy tradycyjne tropy survivalowe z komicznym zakrętem, który jest tak dziwnie ekscytujący, jak i umysłowo rozrywkowy.

Pomimo wszystkich swoich drobnych wad, Pizza Deathlivery jest wspaniałym małym kawałkiem horroru, który jest niesamowicie zabawny do ugryzienia. Nie zawsze zaspokaja twój głód, ani nie poprawia twojego samopoczucia w sytuacji kuriera w świecie pełnym głodu. Mówiąc szczerze, tam, gdzie gra zawodzi w niektórych aspektach, znajduje różne sposoby, by trzymać cię przez dłuższy czas niż standardowe trzydzieści minut lub mniej. I to liczy się na ogromną skalę, szczerze.

Na zakończenie, jeśli to Survivalowy horror spotka się z Easy Delivery Co., to powinieneś rozważyć zjedzenie dużego kawałka Pizza Deathlivery, następnym razem, gdy będziesz miał ochotę na kawałek nadprzyrodzonego horroru.