Recenzja serii Kingdom Hearts (Xbox, PlayStation i PC)

Kingdom Hearts od razu zdobywa miano jednej z najbardziej skomplikowanych serii gier wideo we wszechświecie. Na powierzchni jest to coś niesamowicie kiczowatego – prostego, wręcz. Ale potem, gdy stopniowo odkrywasz jego warstwy – Bezserce, Nikt, Kluczowe dziury i zasłony, które wydają się służyć jako przesłona dla o wiele, o wiele ciemniejszej tkaniny skażonych krain i splecionych opowieści – staje się o wiele trudniejsze do zrozumienia. Niestety, Kingdom Hearts nie jest przyjazną dla początkujących Disney-Pixar sprawą o przyjaźni i wygnaniu ciemności; jest to o tym, aby karmić cię tak wielką ilością informacji, jak to tylko możliwe, aż będziesz chory na myśl o Jiminy Cricket’s encyklopedycznych fantazjach. To się gubi, a jednak wciąż znajduje sposoby, aby zachęcić cię do poszukiwania kluczy, które pasują do jego zamków. Wadą tego jest to, że nie ma tylko jednego klucza, a nie ma tylko jednego zamku.

Był taki czas, kiedy myślałem, że znam Kingdom Hearts jak własną rękę. Jak wiele innych, sądziłem, że jeśli chodzi tylko o chłopca z olbrzymim kluczem i tyraniczną siłą ciemności, która dręczy światy Disneya, to nie byłoby to takie trudne, aby wytworzyć całą trylogię z tego. I z radością poddałbym się takiemu podróżowi. Ale potem warstwy zostały nagle wprowadzone – wersje postaci w stylu cloak-and-dagger; nonsensowne łuki postaci, które można zrozumieć tylko wtedy, gdy się obejrzało trzydziestominutowy film lub przetrwało rytmiczną wersję gry, która była dostępna tylko na urządzeniach z systemem Android przez ograniczony czas. Nagle potrzebne było wsadzenie palca do każdego tortu, aby zrozumieć fabułę. Innymi słowy, jeśli nie uczestniczyło się w czterogodzinnej wykładzie na temat wewnętrznych i zewnętrznych stron franczyzy, to nie rozumiałoby się lore. To, rzeczywiście, to było tym, co zaciążyło na doświadczeniu, nie tylko na mnie, ale także na wielu zagorzałych fanach listu miłosnego Square Enix do Disneya.

Twórca Światów

Zaczął się od prostej idei: chłopiec dziedziczy olbrzymi klucz, który akurat służy jako potężna broń, i poprzez użycie połączonych portali, które prowadzą do alternatywnych światów, wyrusza na szlachetną misję, aby wygnać “Ciemność” i zamknąć kluczowe dziury, aby przywrócić ich równowagę. To było łatwe. Ale potem, po kilku zmianach pisarzy i reżyserów, wszystko poszło na dno, w otchłań pytań i nieistotnych odpowiedzi. Och, kluczowe dziury były tam, ale wraz z nimi przyszło milion innych problemów, które potrząsnęły jabłkiem, można by powiedzieć. To było wtedy, głównie podczas premiery drugiej części głównej serii, kiedy Kingdom Hearts stracił równowagę i szybko zaczął potykać się o własne bułki tłuszczu. I szczerze mówiąc, nie sądzę, aby kiedykolwiek odzyskał grunt, aby odzyskać równowagę.

Nie pomaga, chyba, że Square dał sobie więcej przeszkód do pokonania, niż potrzebował, aby ustanowić kontekst. Mogło być proste, ale wydaje się, że deweloperzy są zdeterminowani, aby dodać jeden za dużo kijów do ognia, odkąd drugi powrót do domu. To nie zaciążyło na podróży; to po prostu uczyniło ją o wiele trudniejszą do zrozumienia. I pomyśleć, że kiedyś chodziło o klucz i wesołego Myszka. Co się tam stało?

RPG Z Sercem

Historia to jedna sprawa, ale szczerze mówiąc, pomimo wszystkich swoich słabości i zagadkowych punktów fabuły, seria sama w sobie jest nadal strukturalnie dźwięczna i przyjemna do gry. Chociaż nie była pionierem w łączeniu się z alternatywnymi światami, była jedną z pierwszych, która połączyła dynamiczną tkaninę Disneya w potężne RPG, które mogło trwać przez pokolenia. Szczerze mówiąc, znalazła złoto w dłoni – szansę na uporządkowanie fabuły, która mogłaby objąć setki opowieści i wprowadzić tysiące postaci, bez obawy o utratę impetu. Ale potem, jak gdyby włożyć widelec w drogę, pisarze postanowili napisać jeden za dużo krzywych. Kingdom Hearts ewoluował, ale wiele obcych narodów szybko znalazło sposób, aby przyczepić się jak pasożyty z uszami Myszki.

Oczywiście, jeśli możesz zignorować bałagan, jaki jest fabułą i jej setkami postaci, to szczerze mówiąc, jest dość łatwo, aby iść z Kingdom Hearts i po prostu cieszyć się tym, czym jest: przekonywującym RPG z sercem i duszą. To kiczowate i kochane, cytowalne i bezdenne, z głębokim zestawem dostosowywania i ogromną ilością miejsca na poprawę w szerokim zakresie stylów gry, powiązań klawiszowych i akcesoriów. Oczywiście, nie jest to “przyjazna dzieciom” RPG, którą często przedstawia, i nie stara się trzymać twojej ręki, gdy przechodzisz przez często brutalne walki z bossami i taktyczne sytuacje walki. Ale potem, jak gdyby nałożyć plaster na tę sytuację, wprowadza nowe funkcje, gatunki i spin-offy, aby przyciągnąć szerszą grupę odbiorców. Są gry rytmiczne, rozdziały budowania talii i proste wersje mobilne, które, chociaż nadal trochę szorstkie, pomagają ci zrozumieć lore bez potrzeby doświadczenia głównych RPG.

Wystarczy powiedzieć, że z puszki Pandory Disneya do dyspozycji, Kingdom Hearts ma zdolność do rozszerzenia się poza swoje obecne granice, z mnóstwem światów do odkrycia i setkami postaci do wprowadzenia do składu. Jedyną rzeczą, która powstrzymuje serię przed wykorzystaniem tego słodkiego, słodkiego nektaru, jest brak zrozumienia własnej fabuły. Mam nadzieję, że w końcu znajdzie sposób, aby wypełnić puste miejsca i przywrócić równowagę. Trzymam kciuki, przynajmniej.

Werdykt

Pomimo wszystkich swoich słabości, Kingdom Hearts nadal jest jednym z najbardziej przyjemnych RPG, które potrafią wszystko, dostępnych na rynku, z unikalnym podejściem do opowieści z Disneyem w centrum i starannie opracowanym stylem postępu, który pozwala ci odkrywać, ewoluować i kąpać się w magicznej atmosferze zawsze zmieniającego się wszechświata pełnego cudów i dziecięcych fantazji. To nadal wiele do przejęcia, i nie pomaga sobie, dodając tysiące wydających się niekończących się nitek, które nie mają sensu w odniesieniu do ogólnej fabuły. To powiedziawszy, jeśli możesz zignorować ciężkie szczegóły i ominąć wiele jego zagadkowych elementów, to możesz się cieszyć niemal wszystkim, co tworzy sagę.