Galacticare: The Voice Beyond Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Eh, Dyrektor, wydaje się, że jest jeszcze jeden katastrofalny wydarzenie związane z horyzontem. Z żalem, będziemy musieli załatać dziurę i powstrzymać sieć CABAL, zanim zniszczy nasz system opieki zdrowotnej. Są także szpiedzy w naszych szeregach, Dyrektor — więc może warto się temu przyjrzeć. Och, i twoja Komnata Kości również została podpalona przez grupę zbuntowanych kolegów. Czy wspomniałem, że kilku robotycznych sabotażystów obecnie układa bomby w publicznych toaletach? Nie chcę ci sprawiać kłopotów, Dyrektor, ale wydaje się, że galaktyka jest na granicy załamania, i jeśli nie zrobimy czegoś w ciągu najbliższych, powiedzmy, piętnastu minut, to Galacticare z pewnością osiągnie supernową.

The Voice Beyond jest tu, i przynosi nie tylko nową grupę pozaziemskich pacjentów na stół operacyjny, ale także medyczną wodospad katastrofalnych skutków ubocznych, nigdy wcześniej nie widzianych odmian międzygalaktycznej wojny, i trzy pełne głosowe scenariusze do rozczłonkowania laserem i stetoskopem. I to ledwie drapie krawędź asteroidy. Ponadto nowo wdrożone rozdziały, „wybuchowy” DLC przynosi na pokład kilka nowych chorób — Rave Rash, Perceptual Parapox i Laseration — wraz z kilkoma innymi fajnymi funkcjami i kosmetykami dla oddziału.

Z wszystkimi powyższymi funkcjami schowanymi pod kokpitem, można by twierdzić, że włączenie nowej ustawienia jest warte ceny samych wejściówek. I jest, ponieważ faktycznie przynosi wystarczająco dużo treści, aby uzasadnić kilka dodatkowych godzin gry. Jednak aby odpowiedzieć na pytanie, czy The Voice Beyond spełnia te same standardy, co jego oryginał, możemy musieć zagłębić się nieco dalej poza jednostkę triage.

Tylko niektóre drobiazgi, wie pan?

The Voice Beyond jest przede wszystkim dodatkową gałęzią, która mniej więcej kołysze się pod tym samym międzygalaktycznym drzewem, co jego podstawowy odpowiednik. Jako taki, nie przynosi całkowicie nowej wymiary do galaktyki, aby ją rozwinąć, ale raczej dodatkową warstwę do pre-istniejącej formuły nauki medycznej i nie logicznych praktyk. Na tej podstawie nie jest to typowy sequel, ale raczej wypełniona ekspansja, która znajduje wystarczająco dużo materiału, aby nakłonić doświadczonych Dyrektorów do powrotu na gorące krzesło, aby rozwiązać nową przygodę orbitalną.

Aby uznać przestrzeń słonia w pokoju — tak, The Voice Beyond jest trochę bardziej skomplikowany niż jego oryginalna inkarnacja. Jest trudny, nie dlatego, że rozszerza podstawowy inwentarz, aby pomieścić różne funkcje, oddziały i choroby, ale dlatego, że kręci się wokół zagrożenia ogólno-galaktycznego — zagrożenia, które obejmuje tyranię kontrolę nad galaktyką, tajną agencję CABAL i pozornie niekończący się strumień bohaterskich pacjentów, których trzeba ocalić. To wszystko bardzo dynamiczne, ponieważ nie trzyma twojej ręki i nie prowadzi cię przez te same ruchy, jak to robiło w poprzednim rozdziale. Innymi słowy, ci, którzy nie są zaznajomieni z wersją vanilla Galacticare możliwe, że będą mieć trudności z ogarnięciem tej konkretnych sci-fi eskapad.

Pełne leczenie

Jeśli chodzi o sam proces tworzenia, utrzymywania i rozwoju placówki medycznej w przestrzeni kosmicznej, nie zmieniło się wiele od początku. Jak poprzednio, zaczynasz swoją podróż z pustą stacją kosmiczną w środku Pasa Oriona, wyposażoną w zbrojne roboty wielozadaniowe Medi-Boty, placówki medyczne, skrzydła badawcze i listę zadań do wykonania. Jednak w tym odcinku nie masz celu łatania festiwalowych uczestników lub powstrzymywania rywalizujących firm od ukarania twoich klientów; zamiast tego masz monumentalne zadanie przekształcenia twojego szpitala w klinikę wojenną — centrum dla bohaterów, którzy, w celu rozbicia reżimu CABAL, ciągle walczą przeciwko swoim przeciwnikom. I to właśnie tam wkraczasz, Dyrektorze.

Ponadto jesteś także odpowiedzialny za węszanie potencjalnych kontrahentów CABAL, zapobieganie zbuntowanym kolegom w sabotażu twojego systemu opieki zdrowotnej oraz gaszenie więcej metaforycznych pożarów niż przeciętny strażak kosmiczny. I aby sprawy te były jeszcze gorsze, masz także licznik, aby go monitorować, zbyt — podstawowa funkcja, która, podobnie jak w poprzedniku, często przypomina ci, że podczas gdy są rzeczy, które idą nie tak, musisz je rozgnieść w terminie, zanim coś katastrofalnego przyjdzie pukając. I to byłoby jeszcze gorzej — mógłbyś mieć toalety wybuchające na lewo, prawo i środek, również. Och, czekaj…

Łapanie systemu opieki zdrowotnej

Żartuję, mówiąc, że The Voice Beyond to trudna gra, szczerze. Z pewnością ma swoje wymagające momenty, i to zwiększa wykres trudności o parę stopni, aby odwołać się do powracających graczy. I jednak, to nie oznacza, że jest to gra z przewagą kul, niezwykle niekorzystna symulacja biznesowa z jedną zbyt wieloma niepokonanymi krzywymi uczenia. W rzeczywistości, jeśli odrzucisz ogólny pomysł, że musisz osiągnąć swoje cele i „uratować galaktykę”, aby postępować głębiej w każdym z trzech poziomów, to na pewno znajdziesz dość swobodną symulację piaskownicy z dużą ilością luzu, aby dać. I chociaż kilka jego wewnętrznych kryteriów wygranych jest często opartych na twojej zdolności do robienia szybkich zwrotów, zapewnia ci niezbędne narzędzia i informacje, aby spełnić twoje aspiracje.

To jest, przede wszystkim, rozszerzenie, dlatego najlepiej nie wskakiwać prosto w głęboki koniec kosmosu i oczekiwać grubszego doświadczenia na twoich palcach, tak aby mówić. Podobnie jak to, co robi większość, jeśli nie wszystkie DLC, The Voice Beyond powstrzymuje się od dotykania oryginalnej infrastruktury gry podstawowej i zamiast tego wybiera dodanie garści dodatkowych składników do garnka i toczenia z tym. I w tym przypadku oznacza to posiadanie trzech więcej kampanii do ukończenia, kilku świeżych chorób do analizy i leczenia, oraz ogólnego dobra-przeciw-złu fabuły do przeżucia przez wybór zmienionych zadań i wyborów kariery. I wiesz co? To jest wystarczająco , aby uzasadnić drugie przybycie do domu.

Werdykt

The Voice Beyond znajduje sposób, aby nałożyć nową serię genetycznie ulepszonych węzłów nad systemem, który już jest pełen możliwości piaskownicy. To DLC, prawda, co technicznie oznacza, że nie zapewnia dużych korzyści dla istniejących Dyrektorów. I jednak, pomimo braku nowych materiałów strukturalnych, wciąż udaje się utrzymać swój styl gry uzależniającej, wdrażając trzy kuszące bity fabuły, choroby i cały katalog dowcipnych postaci i uwag. To jest podstawowo Galacticare 1.5, ale z kilkoma więcej wybuchającymi toaletami, do bootu. Nie można się skarżyć na to. Czy możemy?