Recenzja serii DOOM (Xbox, PlayStation, Nintendo & PC)

Wolfenstein, Doom i Exhumed utworzyły (nie)swiętą trójcę strzelanek pierwszoosobowych w latach dziewięćdziesiątych, trwale zmieniając medium i przesuwając oś w kierunku bardziej potężnego, immersyjnego doświadczenia, które ostatecznie zainspirowało setki, nie, tysiące franczyz w przyszłych latach. Jednak tam, gdzie Exhumed i inne mniej znane tytuły nie powiodły się i wycofały się do swoich trumien, zanim świadkami ich wznoszenia się do ery nowożytnej, Wolfenstein i DOOM posunęły się do przodu i zapaliły pochodnie dla innych, aby mogli im følge. Krótko po tym, urodziła się potęga, a strzelanki pierwszoosobowe stały się najbardziej pożądanymi grami na świecie. Dlatego też winniśmy zarówno id Software, jak i DOOM nasze uznanie; bez nich nie mielibyśmy większości franczyz, których gramy i podziwiamy dzisiaj.

Istnieje powód, dla którego doświadczeni gracze nazywają tę franczyzę “ojcem” strzelanek pierwszoosobowych — i to dlatego, że w końcu, kiedy wszystko zostało powiedziane, zarówno zapoczątkowała, jak i zmodernizowała gatunek. Przed wzrostem popularności DOOM odegrała ogromną rolę w ekspansji trójwymiarowej fizyki, rewolucyjnych mechanik walki i szybkiego tempa gry, które pozwoliło graczom wskoczyć w akcję i doświadczyć świata z zupełnie innego punktu widzenia. Było to duże, odważne i epickie — bardziej, biorąc pod uwagę, że w czasie jego premiery słowo “epickie” nie było tak powszechnie używane, nie mówiąc już o tym, że było używane w odniesieniu do gier wideo.

Do piekła i z powrotem

Jako franczyza, DOOM przeszła ogromne zmiany, aby sformułować nieprzeniknioną żelazną pięść, która nie ulega żadnemu benchmarkowi innemu niż ten, który sama ustaliła po swoim globalnym sukcesie. Od tego czasu seria była w stanie utrzymać tę wierne sygnaturę, a także ewoluować z czasem, aby przyjąć nowe funkcje, mechaniki i techniki. Rzecz w tym, że w żadnym momencie nie potrzebowała nowego życia; biło szybko zanim fala klonów. Ale to coś, co muszę przyznać, że podziwiam: fakt, że pomimo posiadania oryginalnych narzędzi, aby pozostać nieśmiertelnym, seria kontynuuje rozwijać się i badać nowe terytoria i innowacje.

Powiedz, jeśli myślisz o słowie “metal”, to prawie zawsze łączysz je ze słowem “DOOM“. I jest powód, dla którego: DOOM jest metalowy. Zdejmij to, to pulpy koncept, ale jest też słuszne powiedzieć, że jeśli włożysz kulki i demony, granaty i płonące jamy piekielne do jednego kotła, to znajdziesz idealną mieszankę mglistych smaków i ogólnego poczucia beztroski, którego nie znajdziesz nigdzie indziej. I to coś, co franczyza była w stanie wyprodukować od samego początku: chaotyczny, kuloodporny chaos, który nie tylko czuje się barbarzyńsko, ale i jest tak satysfakcjonujący i makabrycznie przyciągający.

Kość i kule

Chociaż podstawowy projekt i elementy gry przeszły kilka dużych zmian na przestrzeni lat, bijące serce serii — piekielna lokalizacja i kule — pozostały idealnie spójne na przestrzeni lat, a każdy rozdział miał ten wyraźny temat i poziom jakości zarówno w walce, jak i w samym przebiegu. Szczerze, nie mam żadnych zastrzeżeń co do tego, ponieważ DOOM trzymał się cennego skarbu przez najlepszą część trzydziestu lat, plus minus. Jest to IP, które, chociaż znajduje się pod tym samym parasolem, co tysiące fantastycznych serii, nie potrzebuje niczego specjalnego, aby pozostać na powierzchni. Nie mówię, że jest to niezatrzymana siła, która nie ma słabych punktów; po prostu przyjmuje fakt, że jako seria, zawsze była w stanie uchwycić odpowiednią równowagę między doskonałym a wybitnym, i udowodniła to kilkakrotnie, naprawdę.

Tyle, ile bym chciał powiedzieć, że DOOM zawsze był zwolennikiem wspaniałych opowieści, nie mogę tego potwierdzić. Ale potem, możliwość splatania przekonywującej narracji nie jest jego specjalnością; jest to rodzenie przekonywujących sekwencji walki, które przechylają się ku napiętym spotkaniom i ryzykownym sytuacjom, ostatnim rezerwom i brutalnym bitwom. Szczerze, DOOM był w stanie trzymać się tego mantra od samego początku, i nadal rośnie i chwyta coraz więcej funkcji, aby dalej podsycić ogień, zarówno w walce, jak i w ogólnych aspektach gry. Szczerze, nie mogę się skarżyć na to, nawet jeśli seria nigdy nie była zbyt dobra w splataniu interesującej fabuły. Ale, szczerze, DOOM nie jest opowiadaczem; jest środkowym palcem wobec konwencjonalnej strzelanki pierwszoosobowej — buntownikiem z pulsującym sercem krwi i kul, demonów i ognia piekielnego. DOOM naprawdę zawsze będzie tym.

Wynik

Wśród wszystkich ojców strzelanek pierwszoosobowych DOOM był jednym z nielicznych, które odważyły się zburzyć apple cart i zabrać gatunek poza sferę normalności, z jego śmiałym i krwawym stylem walki i pulsującymi mechanikami gry, które otwarcie świadczyły przeciwko konwencjonalnej strzelance. Szczerze, nie wiele innych własności intelektualnych może się tym pochwalic. Ale dla DOOM i jego sieci chaotycznych wycieczek do piekła i z powrotem, jest to urodzony prawo, które może dumnie nosić na swoim ramieniu przez pokolenia, bez potrzeby wyjaśniania się lub bronienia swojego miejsca na polu bitwy.

Zawsze będzie miękka plama w moim umyśle dla DOOM. Oczywiście, to mieszanka wspomnień z dzieciństwa i ogólnej sympatii do pionierskich franczyz, które kierują tym statkiem. Jednak nie mam żadnych problemów z otwartym poleceniem DOOM tym, którzy tylko chcą wpaść w dym i mgłę delikatnego pola bitwy. Oczywiście, jeśli to historia napędzana opowieścią z bogatymi łukami rozwoju postaci, które pobudzają twoją fantazję, to nie znajdziesz tego tutaj. Ale dla diabelskiej wędrówki przez płonące jamy piekła, nie musisz kopać głębiej niż w żyły tego nieświętego świata i jego epickiej historii.