Recenzja Dead Space (Xbox Series X/S, PS5 & PC)

Wciąż daleko w króliczej norze pakowania swoich rzeczy i wyjazdu na Marsa? Developer Motive Studio ma dla ciebie ironiczny zwrot akcji — aby odegrać klasyczną przygodę Dead Space, która jest w zasadzie przerażającą, pełną body horroru wizją głębokiej kosmosu. Jeśli jeszcze nie wiesz, Dead Space to franczyza sci-fi survival horror, która ma na koncie trzy główne gry, a także spin-offy, komiksy, filmy animowane i wiele więcej. Od 2013 roku Dead Space przeszedł w prawie dekadę hibernacji. Tak było do 27 stycznia 2023 roku, kiedy franczyza postanowiła powspominać i wydać remake oryginału z 2009 roku, Dead Space. Remaki często mają trudne zadanie. Te najlepsze pozostają wierne oryginałowi, odróżniając się od dzisiejszych odpowiedników jedynie poprawą wydajności i rozgrywki. Więc jeśli zastanawiasz się, jak remake Dead Space wypada w porównaniu z oryginałem z 2008 roku, jak wypada na tle dzisiejszych survival horrorów działających na konsolach nowej generacji, czy też czy generalnie wyznacza złoty standard tworzenia remaków, koniecznie zostań do końca tej recenzji Dead Space, która dogłębnie analizuje wszystko, co można polubić, pokochać lub znienawidzić w nowej grze.

Remake Dead Space jest już dostępny. Co nowego?

Założę się, że pytanie, które wszystkim chodzi po głowie, brzmi: czy remake Dead Space wiernie oddaje oryginał z 2008 roku? Czy spełnia wysokie oczekiwania? Co nowego? Co się zmieniło? Jak wypada w porównaniu z fantastycznie przerażającym doświadczeniem survival horroru sprzed tylu lat? Będziesz zadowolony, wiedząc, że Dead Space idealnie trafia w sedno przepisu na “jak zrobić remake”. Zachowuje większość oryginalnej fabuły, w której przeciętny inżynier kosmiczny Isaac chce ponownie połączyć się ze swoją dziewczyną Nicole po długim rozstaniu. Zamiast szczęśliwego spotkania, Isaac trafia na najgorszą zmianę w historii, usiłując powstrzymać skazaną na zagładę statek USG Ishimura przed rozpadem, jednocześnie walcząc z wybuchem hord rozjuszonych mutantów zwanych Necromorfami. Lub, po prostu, załoga statku zamieniona w kosmiczne zombie. Podoba mi się, że remake trzyma się oryginalnej historii, ponieważ fabuła jest wyśmienita. Działała wtedy i działa nadal. To, co Dead Space robi inaczej, to wprowadzenie bardzo potrzebnych modernizacji w rozgrywce i wydajności, które sprawiają, że granie w remake czuje się odpowiednie w dzisiejszych czasach.

Czas założyć kombinezon

W kosmosie zwyczajowo zakłada się kombinezon, a Motive Studio robi to doskonale z codziennym kombinezonem inżyniera kosmicznego Isaaca Clarke’a. To jedna rzecz, która wyróżnia się najbardziej w całej grze: bogate, drobiazgowe detale kostiumu gracza i jego otoczenia. To znaczy, design tutaj trudno porównywać z oryginałem (i słusznie). Więc duży plus za realistyczne ślady zużycia, przerażające postarane stalowe powierzchnie, wszechobecny body horror i właściwie każdy złowrogi, ropą wypełniony poziom mistrzowsko wykreowany z pożerających ciemności cienistych korytarzy.

Rozluźnij się, zwiedzaj do woli

Dodatkowo, możesz pamiętać, jak oryginał był dość sztywny pod względem poruszania się po skazanej na zagładę statku kosmicznym Ishimura. Jednak jeśli przyłożysz się, zauważysz, że remake pozwala ci poruszać się po Ishimurze swobodniej. Korzystając z promów między stacjami tramwajowymi, nowych korytarzy łączących różne pokłady, a nawet unosząc się w stanie nieważkości, remake pozwala graczom eksplorować obszary w tak fajny sposób, w jaki nie mogli tego robić wcześniej. Z kolei swobodna eksploracja skutkuje bardziej wzbogaconą rozgrywką i progresją. Możesz mieć łatwiejsze trasy do zawracania, jeśli przypadkowo pominąłeś jakieś wskazówki, lub odkryć więcej ulepszeń broni i innych bonusów, które w innym przypadku mógłbyś przeoczyć.

Obcy we wściekłości

Nie da się opisać uczucia odstrzeliwania kończyn Necromorfa lub tego, jak on rozrywa ci wnętrzności. Usłyszysz, że celowanie w kończyny działa najlepiej, a wizualizacje robią więcej niż tylko biją ci brawo. To w końcu jedyna zabawa w graniu w Dead Space; Necromorfy zaskakują cię z kanałów wentylacyjnych, ciemnych korytarzy i innych absurdalnych miejsc, a ty wpadasz w szał strzelania, unicestwiając każdego z nich.

Wszystko o rozgrywce

Broń sprawia naprawdę dobre wrażenie. Z łatwością przebija się przez kończyny Necromorfów jak na przyjęciu świątecznym. Możesz mieć Plazmowy Przecinacz, Miotacz Ognia, Karabin Pulsacyjny lub Rozpruwacz Tarczowy, który wystrzeliwuje ostrza piły. Inni będą woleli Działo Siłowe z Dead Space 2. Dzięki technikom kinezy i manipulacji grawitacją Isaaca, rozwalanie Necromorfów na kupę niczego jest niesamowicie zabawne. Ponieważ to gra survival horror, będziesz musiał eksplorować pokręcone korytarze Ishimury i otwierać pomieszczenia magazynowe, aby odkrywać sekrety i rozwiązywać zagadki. Deptanie wybranych skrzyń wypluje amunicję i kredyty. Jest też zarządzanie zasobami. Na przykład, używając nieważkości Isaaca, będziesz musiał zarządzać jego poziomem tlenu. Lub innych zasobów, takich jak zdrowie, staza i oczywiście amunicja. Broń można albo improwizować, albo zdobywać. Każda ma jakąś odrębną sci-fi zdolność. Na przykład miotacz ognia może wypluć ścianę ognia. Podobnie, unikalne umiejętności Isaaca, takie jak zarządzanie grawitacją i staza, mogą zamrozić Necromorfy w miejscu, podczas gdy kineza pozwala mu rzucać przedmiotami w cokolwiek przez nieograniczony czas. Aha, jest też zintegrowana zabawa, jak deptanie zwłok, żeby zebrać jakieś łupy. Podsumowując, Dead Space oferuje nic innego jak perfekcję, jeśli chodzi o rozgrywkę. Jest tak wszechstronna, że nigdy nie utkniesz tylko przy jednej nadrzędnej broni lub umiejętności. Nawet Necromorfy są wystarczająco zróżnicowane, by wciąż chcieć je rozrywać. Kiedy mechanika survival horroru działa dla ciebie, a nie przeciwko tobie, o wiele przyjemniej jest ciągle chcieć się pakować w piekło. W przeciwnym razie gra kończy się brutalnym doświadczeniem bez rozsądnego stosunku ryzyka do nagrody.

Zrób objazd, kiedy możesz

Dodatkowo, nie zawsze musisz ciągle brnąć do jednego celu. Zawsze możesz zboczyć, aby ukończyć jedno z dostępnych opcjonalnych zadań pobocznych. W przeciwieństwie do oryginału, te zadania poboczne mają również rzeczywistą wartość jako wypełniacze fabuły i bonusy. Więc ich realizacja nie jest całkowitą stratą czasu.

Mówiąc technicznie…

Czy nie powiedziałbyś, że drastycznie skrócone czasy ładowania są do zabicia? Wcześniej coś takiego jak stacja tramwajowa nie działała poprawnie z powodu długich czasów ładowania. Teraz ekrany ładowania zniknęły, jeśli nie są znacznie skrócone, a system tramwajowy działa płynnie i bez zarzutu. Dość oczywisty jest też wpływ silnika Frostbite na remake. W porównaniu z 2008 rokiem, remake Dead Space wygląda i sprawia wrażenie bardziej surrealistycznego, zwłaszcza dzięki wspaniałej oprawie wizualnej poprzez dynamiczne, cieniste przejścia i nastrojowe oświetlenie, które do tego pasuje.

Werdykt

Dead Space dość imponująco uchwycił samą esencję remaku. Lepiej trzymać się tego, co działa, niż tworzyć coś zupełnie nowego. W ten sposób fani mogą cieszyć się wspominaniem aspektów, które pokochali w oryginale, doświadczając jednocześnie odnowionego wyglądu i odczuć z tym związanych. Pod tym względem posunę się do stwierdzenia, że Dead Space wyznacza złoty standard tworzenia remaków. Jasne. Gra utrzymuje tę samą, starą formułę survival horroru sprzed tylu lat. Przyjmuje tę samą ponurą atmosferę i tę samą fabułę. Nawet ulubione przez fanów przerażające Necromorfy wracają, by znowu wytrącić cię z życia. Ale aspekty, które pozostają takie same, są znacznie bardziej podniesione niż dzisiejsze doświadczenie na nowoczesnych konsolach obecnej generacji, tak bardzo, że powrót na Ishimurę jest ekscytujący. Remake wygląda absolutnie wspaniale. Jest drobiazgowo szczegółowy, pomimo ogólnych, pogrążonych w ciemnościach korytarzy. To się przydaje, gdy Necromorfy wyskakują z cieni i zza twoich pleców, żeby przestraszyć cię na całe życie. Poza oprawą wizualną, rozgrywka również jest znacznie ulepszona. Masz więcej przestrzeni i ścieżek do eksploracji. Zamiast sprawiać wrażenie części całości, Ishimura wydaje się bardziej połączona dzięki płynnym środowiskom. Projekt dźwięku również wydaje się surrealistyczny; z łatwością przechodzi ci po skórze w najbardziej odpowiednich momentach. Plus, masz opcjonalne zadania poboczne, które działają jako wypełniacze fabuły i również mogą być przydatne w progresji. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli łatwo robi ci się niedobrze, Dead Space może nie być grą dla ciebie. Gra nie przeprasza za robienie spektaklu z pokręconej skóry, grudkowatych jelit, ropą wypełnionych poziomów i ogólnie krwawych widoków. Mówiąc najprościej, jeśli jesteś z przeciwnego końca spektrum, powinieneś się świetnie bawić.