Recenzja serii Borderlands (Xbox, PlayStation i PC)

Borderlands może nie być twórcą ruchu looter shooter, ale na pewno dał mu potrzebną odświeżenie, aby zapoczątkować nową generację gier o wysokim poziomie adrenaliny i kampaniach opartych na skrzynkach z łupem. Nie było to eleganckie, i zdecydowanie nie było piękne; było chaotyczne, przypadkowe i przede wszystkim absurdalnie komiczne ponad wszelką wiarę. Och, Borderlands nigdy nie robił niczego szczególnie dobrze, chociaż przecież zapoczątkował i zmodernizował gatunek, jaki znamy dzisiaj. I, gdy wszystko się powie i zrobi, to jest coś, czego żadna inna franczyza nie może mu odebrać. Wziął statek obcy i dał mu puls. Nauczył również ten statek sztuki humoru i dowcipu — ale to było neben punktem.

W świetle Borderlands’ wzrostu uwagi na całym świecie w 2009 roku, gatunek looter shooter stał się bardzo popularny, i niedługo potem Gearbox znalazł się z kluczem do skarbca pokrytego złotem. Nie było to tylko pomysł; było to śnieżne kule z zębami — spiralna tkanina dzikich pomysłów, które mogły przekształcić gatunek w coś, czego żaden inny deweloper nie mógł wcześniej wymyślić. Z grubym humorem i komiksową sztuką, aby napędzać własne rakietowe silniki, seria weszła do globalnej cyrkulacji, i po krótkim czasie każdy chciał zobaczyć, jak osiąga supernową. Borderlands znalazł swoje miejsce, i nowa kultowa pozycja została urodzona.

Ojciec założyciel łupu

Jako seria, Borderlands objął wiele terenu. I nie tylko jako czteroczęściowa antologia, ale jako IP z różnymi spin-offami, takimi jak Tales from the Borderlands i Tiny Tina’s Wonderlands, oraz teatralną premierą z rozbudowanymi wartościami produkcyjnymi i artystycznym sznytem. I myślę, że możemy wszystko zgodzić się, że niezależnie od tego, czy późniejsze części otrzymały pozytywną krytykę, franczyzy ogólnie nie mają tendencji do powstawania bez wsparcia społeczności fanów. Szczerze, Borderlands miał ten duch społeczności od samego początku.

Oczywiście, jest powód, dla którego wszyscy udajemy się na Pandorę co jakiś czas, i nie jest to ze względu na fabułę — historię, która, słusznie, została powtórzona przez najlepsze 15 lat. Nie, jest to ze względu na prosty fakt, że, przewidywalne punkty fabuły pomimo, Pandora i jej rozległe tereny są pełne absurdalnie zabawnych linii questów i przygód pełnych łupu. Fabuła Vault Hunter, szczerze, nie mogłem się nim naprawdę zaopiekować, ponieważ stała się stara po drugim powrocie, prawdą jest. Ale rozgrywka, z drugiej strony, była stale dobra od samego początku. Z pełnymi pulami questów i licznymi ilościami wesołych i pamiętnych sojuszników, wrogów i znajomych — Handsome Jack, Tiny Tina i oczywiście CLAPTRAP, aby wymienić tylko kilku — każdy rozdział na Pandorze miał, szczerze, w stanie dostarczyć prawdziwie zabawne doświadczenie z dużą ilością serca i duszy. I na koniec dnia, czyż to nie jest rodzaj doświadczenia, jakiego potrzebuje wielki looter shooter — zapomniana narracyjnie, a interaktywnie angażująca?

Co się dzieje na Pandorze

Przyznaję, że biorąc pod uwagę cztery główne części i garść spin-offów, wydaje się, że Gearbox stał się trochę leniwy ze swoim stylem opowiadania w ostatnich latach. Nie myśl, że to cios w Gearbox, chociaż jest to próba podkreślenia, że chociaż istnieją powody, dla których zasługuje na uwagę za bycie pionierem i kluczowym pionem w rozwoju swojego gatunku, istnieją tylko takie sposoby, aby obrócić tę samą historię, zanim ta historia stanie się trochę… skomplikowana. Szczerze, Pandora i jej rozległe kliki Vault Hunter opowiadają tę samą historię przez lata, i w żadnym momencie nie czuło się, że to naprawdę różne doświadczenia — tylko powtórzone historie z nieco innymi misjami, postaciami i umiejętnościami.

Z wszystkim powyższym, Borderlands nadal panuje jako jeden z najlepszych i najbardziej wpływowych looter shooterów wszech czasów, z jego unikalnym stylem walki i komiksową narracją tworzącą nieprzenikalną oś, której żadna inna saga nie może naśladować ani przewyższyć. Jest to zdecydowanie pulpy, i nie ma naturalnego magnetyzmu otwartego świata z bezdenymi kieszeniami lore. Powiedzmy, że jest to seria, która dostarcza wiele dobrych gier i komicznych momentów, a także wystarczająco dużo powtarzalności, aby uzasadnić ogólną cenę wstępu. Z tego powodu jestem skłonny zignorować jego wady i tendencję do powtarzania tych samych materiałów. Możemy podziękować Telltale Games’ Tales from the Borderlands za to.

Werdykt

Borderlands jest przykładem, jak dojść do krowy mlecznej w świetle wzrostu popytu na looter shootery. Nie jest to cios w Gearbox, chociaż jest to próba podkreślenia, że chociaż istnieją powody, dla których zasługuje na uwagę za bycie pionierem i kluczowym pionem w rozwoju swojego gatunku, istnieją tylko takie sposoby, aby obrócić tę samą historię, zanim ta historia stanie się trochę… skomplikowana. Szczerze, Pandora i jej rozległe kliki Vault Hunter opowiadają tę samą historię przez lata, i w żadnym momencie nie czuło się, że to naprawdę różne doświadczenia — tylko powtórzone historie z nieco innymi misjami, postaciami i umiejętnościami.

Aby oddać sprawiedliwość, Borderlands był idealnie spójny ze swoim wiernym urokiem i komicznymi nićmi w każdym kolejnym rozdziale, z jego markowymi dialogami i sygnaturowymi wizualizacjami pozostającymi nietkniętymi przez całą antologię. Szczerze, nie mogę się skarżyć na żadne z tego. Fabuła, przyznaję, wciąż pozostawia kilka luk, które mogłyby zostać wypełnione przez dodatkowe wypełnienie. I jednak, dzięki dynamicznej naturze walki i dostosowywania, drzew umiejętności i linii questów, nigdy nie znalazłem się zmuszonym zignorować nowe wydania. Oczywiście, jestem znudzony Pandorą, ale to nie powstrzyma mnie od lotu z powrotem tam na kolejną szybką wycieczkę po kraju Skag.