Zły kredyt? Nie ma problemu! Recenzja (PC)

Fakt, że nie zaakceptowałem pożyczki w ciągu ostatnich, nie wiem, trzech dni, oznacza, że stawiam interesy firmy ponad szczęściem i perspektywami biznesowymi klienta. Ale nie jestem w elastycznej sytuacji, aby podejmować decyzje. Jak bardzo boli mnie to przyznać, jeśli nie zarabiam wystarczająco, to nie będę miał pracy, do której mógłbym wrócić po dwutygodniowym okresie próbnym. Z tym, mam dylemat moralny: Czy uratuję firmie pieniądze, celowo odrzucając wnioski klientów, czy zrobię „dobrą rzecz” w nadziei, że klient spełni swoje obietnice i zapłaci rachunek w pełnej wysokości, kiedy nadejdzie termin? Szczerze mówiąc, myślę, że jestem moralnie bankrutem; klient może czekać, bo mam ludzi do zadowolenia i marzenia do zniszczenia.

Zły kredyt? Nie ma problemu! to gra, która chce, abym podejmował słuszne decyzje, nie tylko po to, aby korzystać osoby, które pociągają za sznurki z tyłu ekranu finansowych trajektorii, ale także aby zadowolić klientów, którzy chcą zarabiać na życie dzięki swoim ambitnym marzeniom. Jedynym problemem jest to, że nie mówi mi, jak zadowolić obie strony; zamiast tego informuje mnie, że niezależnie od tego, jak zdecyduję się zatwierdzić papiery, coś lub ktoś zostanie krzywdzony. Mogę zrobić jedną rzecz dobrze, ale z ryzykiem utraty innego potencjalnego klienta. Pieniądze zawsze będą płynąć, ale praca, z drugiej strony, będzie musiała się zatrzymać, jeśli podejmuję błędne decyzje biznesowe. Dzień z życia lichwiarza, chyba.

Pozytywną stroną tego dość przytłaczającego dylematu jest to, że gra daje mi wystarczająco dużo swobody, aby popełnić kilka błędów. Oczywiście, nie jest to tak „cozy” czy tak relaksujące, jak się opisuje, ale daje mi trochę miejsca, aby naprawić kilka błędów i, okazjonalnie, zarobić kilka dodatkowych pieniędzy w przypadku braku mojego kompasu moralnego. I to jest dobre. Albo, przynajmniej, tak myślę. W tym momencie nie jestem całkowicie pewien, co jest słuszne, czy jak to osiągnąć. Wahania i huśtawki, jednak.

100% APR, Gwarantowane

Zły kredyt? Nie ma problemu! przedstawia mi proste zadanie do wykonania: rozmawiać z klientami, którzy odwiedzają moje biuro, i decydować, czy udzielić im pożyczki. Mogę usłyszeć ich historie i, w sposób ludzki, mogę współczuć ich nadziejom i marzeniom. Ale cel, który muszę osiągnąć, jest tak samo ludzki, jak tyranniczny przełożony w korporacyjnej centrali. Mogę zatwierdzić pożyczki, ale nie bez ryzyka wpadnięcia w kilka obowiązków biznesowych i dylematów moralnych po drodze. Myślę, że to zasługuje na ocenę A za autentyczność.

Gra jest ubrana w niespodziewanie słodki i prosty styl pixel art, co jest niezwykłe, biorąc pod uwagę, że gra dotyka kilku moralnie wątpliwych aspektów kredytów i bankowości. To jednak łagodzi cios; wygląda przyjemnie, z żywymi postaciami i kolorową paletą, ale również służy jako osłona dla dość mrocznej sytuacji. To jest podręcznikowy symulator pracy, chyba.

Jest coś, co mi się podoba w Zły kredyt? Nie ma problemu!, a mianowicie to, że mam możliwość wyruszyć na dwie odrębne misje: Tryb Historii, który składa się z 14-dniowego okresu próbnego, i Tryb Nieskończony, który pozwala mi przekroczyć początkowy okres próbny i złożyć więcej wniosków w sposób rogue-like. Na szczęście, ta ostatnia opcja dodaje pewną wagę do wanej gry, z nadmiarem sytuacji do analizy, postaci do spotkania i konsekwencji do rozważenia. Krótko mówiąc, to daje sporo za swoje pieniądze — i to zawsze jest przyjemne, kiedy chodzi o te mniejsze gry niezależne.

Dla dobra firmy

Jeśli Zły kredyt? Nie ma problemu! byłaby tylko szybką pożyczką, nie miałbym wiele do powiedzenia. Okazuje się jednak, że gra ma sporo głębi w swoim procesie decyzyjnym, do tego stopnia, że muszę analizować identyfikację, informacje podatkowe, pensje i okoliczności osobiste, a także też sieć rozwidlających się opcji dialogowych, które, w zależności od tego, jak nawiguję przez każdą pożyczkę tytułową, kończą się jednym z kilku scenariuszy. To jest trochę sztuki, która może być zarówno wyzwaniem, jak i dobrym sposobem, aby zaspokoić to egoistyczne pragnienie.

To prosta koncepcja w sercu, ale prawda jest taka, że Zły kredyt? Nie ma problemu! ma sporo treści do przekopania. Czy jest zawsze sprawiedliwa? Nie. Czy jest cozy? Ech, nie jest nie cozy. To jest zagadkowa sprawa, jeśli cokolwiek, i tak, jeśli przypadkowo lubisz gry jak Papers, Please, to powinieneś mieć mglistą ideę, jak ta gra przedstawia swoje karty.

Werdykt

Zły kredyt? Nie ma problemu! waxes a good concept that’s oddly reminiscent of Papers, Please, with its moral dilemmas and consequential butterfly effects providing a well-established nonlinear narrative that can easily keep you second guessing your motives and obligations for hours on end. It isn’t all doom and gloom either, unlike your mentally taxing corporate job sim, that is. Granted, it has a few loose threads and some thought-provoking situations, but at no point does it brand you as an incompetent employee for making a bad investment. It doesn’t want you to, but it does make it so that you have some extra leeway in making ends meet. And that’s great, because if it didn’t have that extra slack, then I can imagine that it would have been more of an unhinged downward trajectory.

If you’re all for the idea of stamping a few loans and playing the corporate bigwig for a short while, then Bad Credit? No Problem! ought to have just the chair for you to park your backside on. Likewise, if you’re a fan of either Papers, Please or Civil Purgatory, or just about any other social deduction game that requires you to sift through credentials and make life-altering choices, then you will probably enjoy fumbling around with a few paychecks and applications here. Of course, it won’t give you a new lease on life, but it ought to make you appreciate what you already have: an absent loan manager who’s morally devoid of empathy or emotion.

…I passed the probation period. Go figure.