Winter Survival Review (PC)

Het is één ding om je onder te dompelen in de diepten van een gequarantineerde winkelcentrum voor drie dagen achter elkaar met weinig meer dan een karton sinaasappelsap en een plastic katana tot je beschikking, maar om fysiek de woede van een ogenschijnlijk eeuwige sneeuwstorm te moeten omarmen die over een kale wereld hangt die nauwelijks warmte heeft, is een heel ander verhaal. Om het duidelijk te zeggen, dit is alles wat Winter Survival probeert te omvatten in zijn ruwe en klaar-voor-gebruik survival-crafting zandbak — een onverbiddelijke ijzige klimaat dat meestal zonder natuurlijke grondstoffen is, en om nog maar te zwijgen over een gevoel van kameraadschap tussen hen die op jacht zijn en hen die van nature roofdieren zijn. Zoals het blijkt, speel je de eerste — een zwervende ziel die, hoewel relatief kundig in de kunst van overleven, bijna elke mogelijke tegenslag tegen zich heeft. Maar er is een zilveren randje: jij hebt de sleutels tot het komende seizoen.

Winter Survival is precies wat het zegt op de tin: een survival-spel gebaseerd op de reis van een enkele reiziger door een ogenschijnlijk eindeloze winter. Denk aan The Long Dark of The Forest en je hebt een idee van wat het bouwt rond. Er is exploratie, crafting, base-building en natuurlijk een hele regio van biologisch afbreekbare materialen die de macht hebben om kleine korrels om te zetten in krachtige gereedschappen, artefacten en bouwblokken. Het is jouw taak, als speelgoed van de wereld, om al deze bronnen samen te voegen en de basis te leggen voor een organische nederzetting die je door de lente en verder heen zal helpen.

Er is veel te ontdekken met Winter Survival, dus we zullen gewoon de klok terugdraaien en de eerste paar lagen openscheuren. Wil je met ons meegaan terwijl we DRAGO Entertainment‘s laatste incarnatie doornemen? Laten we er dan meteen in duiken.

Nou, het is winter, inderdaad

Natuurlijk vraag je jezelf waarschijnlijk hetzelfde oude vraag: wat maakt Winter Survival anders dan zijn gelijken? Nou, om het absoluut duidelijk te zeggen — het is niet, want het is meer of minder hetzelfde product dat we al honderd keer eerder hebben gezien, alleen met kleinere kaarten en een nest wolven, om er maar een paar te noemen. Er is een Story Mode, wat altijd een genoegen is om te zien, en een Endless Mode — een langdurige cyclus die in wezen bestaat uit het doen van precies hetzelfde in de primaire modus, alleen voor een veel, veel langere periode. Om je een reis naar die hoek te besparen, zullen we beginnen met het bespreken van de eerste.

Winter Survival duwt je in een ijzige wereld als een van de verschillende personages, elk met een bepaalde hoeveelheid uitrusting, behoeften en bronnen. Bijvoorbeeld, een scenario ziet je starten van scratch met weinig meer dan de kleren op je rug, terwijl een ander je in de slecht passende laarzen van een overlevende zet die aan een draadje hangt. Ongeacht de situatie waarin je terechtkomt, is het doel altijd hetzelfde: overleven de dag-tot-dag, en een manier vinden om je dagelijkse routine een beetje minder, zullen we zeggen, ontmoedigend te maken.

Als je door The Long Dark hebt geworsteld, dan heb je ongetwijfeld de basiskennis nodig om een voet tussen de deur te krijgen in Winter Survival. En zelfs dan hoef je geen kloon van Bear Grills te zijn om te leren hoe je twee stokken tegen elkaar moet wrijven, want een groot deel van het spel is in kaart gebracht en relatief gemakkelijk te leren. Om het simpel te zeggen, er zijn materialen om te verzamelen, vlees om te koken en vloeistoffen om te consumeren. Déjà vu? Je wed.

Zinloze marteling

Zoals ik eerder zei, is er een verhaal om te ontwarren ergens in Winter Survival, hoewel het helaas net zo kaal is als de wereld waar het aan vastzit. Het doel van het spel is eigenlijk om je metaal te testen en te zien hoe lang je de woede van de elementaire krachten kunt doorstaan terwijl het seizoen langzaam vordert. Het enige probleem hier, frustrerend genoeg, is dat er niet veel op je wacht aan de andere kant, behalve een sleutel tot een niveau van opschepperij dat geen echte waarde heeft. Ja, het is mogelijk om de eeuwige winter te overleven, maar op geen enkel moment moedigt het spel de reis aan, of geeft het je tenminste iets om naar te streven.

Maak me niet wijs dat Winter Survival de maatstaf van kwaliteit is, want het is ver daarvan. Met dat gezegd, kan ik ook zien waarom bepaalde gamers het gevoel zullen hebben dat ze het moeten ervaren, omdat het alle juiste zegels draagt om een echte survival-game te zijn. Maar, eh, het doet niets om de wielen opnieuw uit te vinden.

Kaalkopig en bot

Voor wie van een goed oud survival-crafting-spel houdt dat alle verplichte bellen en fluitjes heeft, is Winter Survival zeker iets om aan te knagen. Echter, wat het naar beneden haalt, is het gebrek aan creativiteit — een probleem dat ook samenvalt met verrassend kleine kaarten, saaie en herhalende gameplay en een gebrek aan polituur op het totale verhaal. Ja, het kan leuk zijn in korte uitbarstingen, maar gezien het feit dat je ook ongeveer negentig procent van het spel in de eerste twee of drie dagen in het spel kunt ervaren, maakt het de laatste helft van de reis een beetje zinloos en overbodig, waardoor de likes van een Endless Mode een beetje minder aantrekkelijk lijken.

Los van de core-mechanics, biedt het spel je de optie om deel te nemen aan gevechten met een paar wolven om de zoveel tijd. Gegeven, dit is niet iets waar je te veel in wilt zwelgen, want één te veel wolven kan, en zal vaak , je verscheuren en je laten vluchten voor de heuvels met je staart tussen je benen. Gezien het feit dat je wel een bron van voedsel nodig hebt om je energieniveaus op peil te houden, zijn dergelijke daden vaak onvermijdelijk. Maar hey, tenminste zijn er een aantal gebakken bonen en andere ingeblikte ingrediënten verspreid over de vloer. Vraag me niet.

Uitspraak

Het blijkt dat Winter Survival niet zo anders is van zijn tegenstanders — tot het punt waar het niet meer is dan een speld in een hooiberg. Het heeft karakter, als het althans, maar het feit dat het vaak overschaduwd wordt door een monotoon cyclisch gebeuren en onverbiddelijk saaie mechanics, maakt het totale product een beetje saai en dof. Natuurlijk kunt er een goed spel zijn, maar het feit dat het te hard probeert om elk aspect van een cliché-zandbak te imiteren, belemmert het zijn vermogen om te floreren. Het is niet slecht, maar het is niet goed, en dat leidt me ertoe te geloven dat, als het wel onder een paar meer hamers zou gaan en een beetje meer TLC in toekomstige updates zou krijgen, dan zou het zijn eigen soort succes kunnen vinden.

Om de vraag te beantwoorden, is Winter Survival het spelen waard? Nee, het is niet — en met goede reden. Als je echter op zoek bent naar een beetje vulmiddel dat mogelijk een paar gaten kan overbruggen die zijn achtergelaten door de likes van The Long Dark en Kona, dan is er een kans dat je het hier vindt. Met dat gezegd, als je op zoek bent naar je geld waard en alleen het absolute beste van de boel wilt, dan moet je overwegen om je portemonnee te legen voor een ander deel van het bos.