WILL: Volg het licht Review (PC)

WILL: Volg het licht verlicht de duisternis in een poging om het onverzadigbare gevoel van het vinden van een zilveren randje in een roofzuchtige storm te vangen – een voorbijgaand moment van hoop in een wanhopige queeste om vaderschap te verwerken met paternalistische opluchting. In de nasleep van een catastrofaal evenement – de verdwijning van een zoon – hoop en een verlangen naar gemoedsrust overtreft twijfel en wanhoop. Maar vanachter de mast van een schip op hoog tij, mijlen ver van huis, neemt een onverbiddelijke gevoel van eenzaamheid en spijt de overhand en breekt de zeil. Hier, vind je jezelf met een van de grootste ankers van allemaal: een storm die een zilveren randje omhult, maar ook een angst presenteert die je niet kunt controleren. Een vermiste zoon; duizend mysteries; en een uitgestrekte oceaan die je tegenhoudt om de waarheid te ontdekken.

WILL verliest geen tijd met je in te lichten over details; het smijt je in de oceaan en dwingt je om een reeks flashbacks te bekijken die culmineerden in een wanhopige vaders beslissing om zijn vermiste zoon te volgen. Een meedogenloze storm ketent je aan het tij, en wat eerst begint te voelen als een wig tussen jou en je bestemming begint te ontstaan. Je neemt de controle over het vaartuig over en begint door de storm te snijden. Je weet niet precies waar je naartoe gaat, alleen dat het doel zo duidelijk is als de horizon. Een epische avontuur ontvouwt zich, en jij, als de thuiskomende vuurtorenwachter, begin je je rol te vervullen als een vader wiens paternalistische instincten hem hebben achtergelaten met een diep gevoel van verantwoordelijkheid.

In de eerste paar minuten van het waden door het tij, stelt WILL zichzelf snel voor als een grafisch goed uitziende ervaring. Een storm; een vlinder van golven die tegen het vaartuig slaan; een bliksemflits die de horizon treft. In een ogenblik, nodigt de wereld je uit om de mast te grijpen en de verlaten wateren in te varen – maar dan trekt het je snel terug. De klok draait terug, en plotseling vind je jezelf vastgebonden aan een vuurtoren. Een transmissie vertelt je over een ongebruikelijk evenement dat je thuisstad bij de keel heeft gegrepen, en dat je familie in het niets is verdwenen. Een slecht geformuleerde dialoog later, en je vindt jezelf aan het roer, klaar om een reeks logische puzzels aan te pakken en terug te keren naar je thuis.

Behalve het nogal saaie stemacteerwerk en de slaperige dialoog, WILL doet een geweldige start, met een boeiende plot, een opvallende visuele palet en een draad van vragen die je doen nadenken over het verhaal, de gevolgen en de bestemming. Wat volgt is een hoop heen en weer geslinger tussen puzzels en traversale activiteiten, zoals door stormen varen, door sneeuwbedekte ravijnen navigeren en overal naar antwoorden zoeken op een lijst van ogenschijnlijk eindeloze vragen. Opnieuw, het ziet er allemaal brilliant uit, en behalve het rare monoloog dat net zo geloofwaardig is als een regenboog in een onweersbui, alles houdt je aan een lijn. Je wilt je reis voortzetten, en je wilt zie waar het volgende hoofdstuk je heen zal brengen.

De eerste dertig minuten richten zich op het verkennen van een oude vuurtoren en het voltooien van routineonderhoudstaken – een daad die je ertoe brengt om relatief eenvoudige fetch-taken en logische puzzels in het gebied te voltooien. Achter de schermen begint echter een catastrofaal evenement de verhaallijn te fabriceren, waarna het je in een gevaarlijke queeste trekt die je ertoe brengt je post te verlaten op zoek naar je vermiste familie. Vanaf hier heb je eigenlijk een reeks stappen die erg vertrouwd aanvoelen als de likes van Firewatch. In een moment ben je berichten aan het verzenden, terwijl je in een ander moment locaties aan het verkennen bent op zoek naar items die je kunnen helpen dieper in de wereld te komen. De reis gaat verder, en langzaam maar zeker realiseer je je dat er meer is aan de catastrofe die de regio heeft geteisterd.

Om de credits waar ze toe zijn, WILL heeft een solide variatie aan puzzels en originele ideeën. Ondanks het feit dat het je dwingt om een boot te varen zonder een tutorial om je door de bewegingen te leiden, biedt het spel zelf enkele creatieve kansen. En om eerlijk te zijn, er is een heel lot te ontdekken hier, met een duidelijke set doelen die variëren van basis puzzeloplossing tot milieuanalyse, hondensleeën tot varen. Gegeven, het spel zelden houdt je hand of vertelt je wat te doen, maar het zorgt er wel voor dat je altijd een verse hindernis hebt om aan te pakken. Het kan soms een beetje te lineair aanvoelen, maar met voldoende variatie in de gameplay, maakt het ook voor een vrij onvoorspelbare ervaring die je kan laten twijfelen aan elke bocht.

Gelukkig speelt WILL even goed als elk Unreal Engine 5-spel zou moeten, met passende cinematische elementen, intuïtieve gameplay-mechanica en een rommelvrije UI. Bovendien lijkt het goed geoptimaliseerd te zijn, met een stabiele framerate en een algehele technische flair die ervoor zorgt dat rondrennen over de blauwe voelt soepel en comfortabel. Het mag dan geen triple-A-videogame zijn, maar het is een spel dat de spijker op de kop slaat en veel dingen goed doet. De stem acteerwerk mag dan een beetje een losse kanon zijn, ik geef toe. Maar behalve dat, WILL springt eruit als een gepolijst stuk kunst dat zijn prioriteiten op de juiste plaats heeft, en dat is wat ik bereid ben om ervan te nemen.

Met een solide fundament en een boeiende verhaallijn om op te graven, zou ik zeggen dat WILL: Volg het licht een gemakkelijke aanbeveling is, vooral als je een fervent fan bent van Firewatch of, als dat niet het geval is, The Long Dark. Het mag dan geen perfecte storm zijn, maar het heeft zeker een zilveren randje – en dat alleen al is wat je bereid zou moeten zijn om ervan te nemen.

Oordeel

WILL: Volg het licht toont zijn lichtbaken van hoop in een visueel prachtige wereld van paternalistische problemen en logische puzzels waar schone optimalisatie en creatieve ideeën de matige dialoog en het gebrek aan context overtreffen. Met een solide verhaallijn, prachtige uitzichten en een flinke dosis technische glans, maakt het duidelijk een geweldige inleiding tot de nautische leegte die verhalendrijvende videogames is. Opnieuw, het mag dan geen perfecte storm zijn, maar één ding is zeker: het zal een ervaring zijn die je lang na het onweer zult onthouden.