Whisker Waters Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5, Switch & PC)

Toen Underbite Games mij uitnodigde om aan boord van een houten vaartuig te gaan en een “whimsical fishing journey” te maken in zijn laatste fantasy RPG-hybride avontuur, Whisker Waters, konden mij niet helpen maar zijn poot te nemen en te accepteren, want ik had nog nooit zo’n ongebruikelijke nautische expeditie gezien of gehoord, laat staan een die kattenvrienden combineerde met de kunst van het vissen. Maak je geen zorgen, ik had een paar vrienden gemaakt onder de veehouders die de likes van Animal Crossing en Dreamlight Valley vleesden, allen van wie een soortgelijke passie deelden voor de tijdverdrijf, maar ik had nog nooit echt de moeite genomen om met hen mee te gaan op een van hun diepzee-avonturen. Dat, zo bleek, was een reis die alleen de zogenaamde Whisker Waters kon claimen.

Whisker Waters gaat allemaal over het vissen; specifiek, de lengte die je zou nemen om het perfecte ankerpunt te bereiken waar de zeldzaamste soorten floreeren en gedijen. In dit spel neem je de controle over een kat, wiens enige doel is om epische avonturen te maken over de uitgestrekte open zee en dokkantwijken om visvolk te vangen, te catalogiseren en uiteindelijk hun levens te chronicleren. Het is een visspel in hart en nieren, waar, maar het is ook een fantasy RPG die een flinke hoeveelheid quests, activiteiten en andere sociale elementen bevat. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, om eerlijk te zijn; het heeft veel meer dan dat. Echter, om een beetje context toe te voegen over de kwestie, zullen we het even terugdraaien.

Hook, Line & Stinker

Het gaat als volgt: je bent, ondanks je beste pogingen om de gebaren van een mens te imiteren, een kat, en een wiens primaire doel in het leven is om te vangen – je raadt het al – vis, evenals om aan de vreemde verzoeken te voldoen die worden verstrekt door een reeks dorpelingen en andere behoeftige mensen die de boroughs en hun omliggende meerzijdige utopieën bewonen. Het is een eenvoudige gameplay-lus die, terwijl meestal bestaat uit hetzelfde patroon, een aanzienlijke hoeveelheid mini-spellen heeft om doorheen te spelen, die allemaal bijdragen aan het algemene proces van ontdekken, haken en documenteren van verschillende aspecten van de reis en de soorten die de open wateren vleesden. Maar, zelfs dan, is dit niet om te zeggen dat een aantrekkelijke gameplay-lus voldoende is om de technische fouten te overschaduwen – waarvan er meer zijn dan ik zou willen toegeven.

Zoals het er nu voor staat, is Whisker Waters bijna te ongeordend om te hanteren, en het wordt nog frustrerender om te navigeren vanwege zijn agressieve camerasysteem en frequente technische trillingen. Grafisch gezien is het niet erg , maar het is moeilijk om veel van de landschappen en kenmerkende attracties te bewonderen vanwege de enorme omvang van deze ontwerpkeuzes. Nogmaals, dit zijn niet noodzakelijkerwijs dingen die nooit de zorg en aandacht kunnen krijgen die ze verdienen; een paar post-lancering patches zouden het trucje moeten doen, zeker. Maar het is een probleem, oké, en het haalt veel van de plezier uit de algemene reis, waardoor wat kon zijn een lange reis een hapklare segment van bewegingsziekte en saaie taken.

Je bent op jezelf, poes

Whisker Waters heeft een aantal fetch-quests – taken die ofwel het verzamelen van fruit en andere items om de wereld heen omvatten, of het spreken met een andere dorpeling tussen overkoepelende verhaalpunten. Aangezien het een RPG is, natuurlijk, betekent dit dat veel van deze taken vaak betekent dat je een groot deel van een van de verschillende vlaktes moet verkennen – een prestatie die niet zo gemakkelijk is als het klinkt, gezien het gebrek aan hand-en-spandiensten dat het spel vanaf het begin biedt. Zoals het er nu voor staat, is het gemakkelijk om verdwaald te raken in Whisker Waters, en dubbel zo moeilijk om te ontcijferen wie je moet spreken en waar je naartoe moet voor je volgende doel. Irritant genoeg zijn de kaartmarkeringen bijna niet-bestaand, dus om enige vorm van vooruitgang te boeken, moet je eerst de tijd nemen om te verkennen en je oriëntatie te vinden. Veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, hoor.

Gameplay-wise is er niet veel om je zorgen over te maken; het is gewoon een kwestie van ver reizen, items verzamelen en vis vangen. Er is een beetje meer aan dan dat, maar voor het grootste deel gaat het niet veel verder dan de basisroutine van het uitvoeren van fetch-quests en doelloos rondzwerven terwijl je op zoek bent naar de volgende “grote” verhaalbeat. Was het zo herhalend dat het een beetje saai begon te voelen? Op sommige manieren, ja, maar de mini-spellen die het had, waren, om eerlijk te zijn, genoeg om me geïnvesteerd te houden, althans voor korte periodes van tijd voordat de hoofdpijn al snel duidelijk werd – tot het punt waarop ik wilde afstappen en naar een andere oever gaan.

Terwijl ik alleen in staat was om Whisker Waters in korte bursts te spelen, kon ik genoeg absorberen om me terug te laten komen voor een volgende ronde. Nou, meestal .

Catfishing 101

Ik zal dit zeggen: Whisker Waters is een heel, heel schattig RPG, en de karaktermodellen zijn waarschijnlijk een van de beste functies in het hele spel. Het feit dat je ook je eigen kat kunt maken en zijn uiterlijk kunt aanpassen om overeen te komen met je gekozen persoonlijkheid, is een zegen op zich, en het brengt zeker veel van de betere kleuren van het palet naar voren, ondanks dat het deel uitmaakt van een canvas dat meestal ondoorzichtig is. Bovendien, omdat het je toelaat om te kiezen uit ontelbare vacht patronen, taillejassen, hoeden en andere accessoires, laat het de algemene role-playing ervaring een beetje helderder schijnen – althans in korte bursts. De algehele esthetiek is ook overduidelijk gezellig en warm, wat voldoende is om elke liefhebber van het genre te verleiden om aan boord te gaan en een poosje te blijven voor een nautische expeditie of twee.

Er zijn andere voordelen aan dit, ook: het feit dat je een aantal prachtige bezienswaardigheden kunt verkennen, zowel op land als op zee. Op een echte open-wereld-manier kun je aan boord van je boot gaan en uitvaren om de geheimen van enkele mysterieuze locaties te ontdekken, evenals voorraden en andere natuurlijke zeldzaamheden verzamelen. Het is, alles in aanmerking genomen, een goed uitziend spel in zijn kern, en het is een verdriet dat zo veel potentiële spelers niet in staat zullen zijn om veel ervan te ervaren vanwege de huidige staat van zijn wereld, wratten en al. Maar, zoals ik eerder zei – er is nog hoop, en het is alleen een kwestie van tijd voordat de makers de problemen aanpakken. Hier is hopend, in ieder geval.

Uitspraak

Terwijl Whisker Waters een stevige ondergrond biedt voor die visvangst van jou, doet het de genre geen recht, aangezien het meer of minder een halfbakken rommeltje is dat een te groot aantal technische problemen herbergt om iets te zijn dat zelfs maar in de verte speelbaar is. Maak je geen zorgen, het is schat, en het is zeker gezellig, maar het wordt ook geroemd door talloze fouten die het moeilijk maken om van te genieten.

Los van de onhandige besturing en camera-opstelling, Whisker Waters biedt daadwerkelijk een goed concept, en het is een schande, eigenlijk, dat veel ervan niet zichtbaar is vanwege de enorme rommeligheid van alles. Om die reden alleen al, moet ik het eens zijn met de meerderheid van de critici en zeggen dat het spel, tenminste in zijn huidige staat, niet de moeite waard is om er meerdere uren in te steken. Nog niet, in ieder geval. Met dat gezegd, heeft het het potentieel om veel, veel beter te zijn, en ik hoop alleen dat de makers erachter de tijd nemen om de nodige aanpassingen te maken om zijn glanzende functies in toekomstige updates naar voren te brengen. Tot dan, zal ik bij mijn beslissing blijven en de haak opbergen, tenminste totdat de volgende golf van hotfixes is geïntroduceerd in het kader.

De vraag is, moet jij een kopie van Whisker Waters kopen terwijl het momenteel de ronde doet? Nou, het hangt af van of je gemakkelijk last krijgt van bewegingsziekte, of dat je in staat bent om de technische problemen te negeren en je te concentreren op de positieve punten. Met dat gezegd, als je het type gamer bent dat van het uitzoeken van fouten houdt, dan kun je moeite hebben om de negatieve punten te vervangen door positieve. Daarom zou ik voorstellen om over een paar maanden terug te komen, na de ontwikkelaars de losse schroeven hebben aangedraaid en de verwarde whiskers hebben uitgekamd.