Warhammer 40000: Darktide Review (Xbox Series X/S, PC)

Gelanceerd op 30 november 2022 voor Microsoft Windows en met een Xbox Series X/S-port die kort daarna volgde, Warhammer 40.000: Darktide is een internetverschijnsel geworden en heeft de gamewereld op zijn kop gezet. Eerst verfijnde Fatshark Left 4 Dead’s recept, door de Warhammer: Vermintide -serie te lanceren, een first-person shooter survival horror game die een enorme commerciële succes en hoge kritische lof kreeg. De serie is alles wat verslavende melee-gevechten met een verontrustende Warhammer’s End Times-setting en koortsachtig bloederige visuals. 

Nu verhoogt Fatshark de gore een stap hoger, door van de middeleeuwse-fantasy Warhammer-universum over te stappen op een futuristische donkere setting met minder ratten. In plaats daarvan ziet de toekomst van de Warhammer-universum eruit als een vreselijke industriële planeet met een ton meer melee-gevechtswapens en hordes van door demonen bezette chaos die op je afkomen. Het is aan jou en drie andere spelers om elke demon in zicht te bevechten, waardoor we de gerepliceerde Left 4 Dead -leuke tijden krijgen die we zoeken, of Left 4 Demons in dit geval. 

Van gameplay tot verhaallijn tot graphics en alles daartussen, hier is de volledige Warhammer 40000: Darktide -review.

Welkom in Darktide

Hoewel het niet de meest geniale naam is – zeker niet de makkelijkste om de waarde ervan te bepalen vanwege de vele Warhammer-games die elk jaar worden uitgebracht – biedt Darktide het potentieel voor “een van de goede”. Aangezien het de geestelijke opvolger is van Vermintide 2. 

In de prequel had je een eindeloze zee van ratten die op je afkwamen. Schiet elk van hen neer en je wint. Deze keer zet Fatshark de klok vooruit naar een sci-fi donkere toekomst, een industriecentrum in ruïnes, met minder ratten en een ton meer door de pest geïnfecteerde demonenlopers op elke hoek. Met een toegenomen aanbod aan melee-wapens, zou het alleen maar een vier-spelers co-op team moeten zijn. Neem hen neer en je wint. 

Teamwerk maakt de droom werkelijkheid

Games zoals Left 4 Dead, Vermintide en Darktide hebben hun werk voor hen. Vooral bij het vinden van de balans tussen de speler en de tegenstander. Met hordes van demonen die op je afkomen, kun je gemakkelijk overweldigd raken en gedood worden voordat je zelfs maar de kans hebt om bij het goede deel te komen.

Gelukkig heeft Darktide de kunst van co-op first-person survival shooter horror games onder de knie, waarbij spelers worden voorzien van harde, melee-gevechtswapens om hun vijanden neer te halen. Het spel gebruikt geweldige menigtenbeheersingsgameplay-elementen zoals tactisch zwaardvechten en zinloos hakken en slaan om onevenwichtigheid te compenseren. Het staat ook toe dat maximaal vier teamleden deelnemen, waarvan je de rollen moet doorlopen om levend aan de andere kant te komen.

Vroeger dwong Warhammer spelers om een unieke door de ontwikkelaar gemaakte karakter voor elke speler te spelen. Nu kun je je eigen klasse, oorsprong en persoonlijkheid kiezen, tussen de veteranen-scherpschutter, de ogryn-brute, de psyker-psykinetische of de zealot-prediker, die naast het verhogen van de energie in de kamer, de optie biedt om dubbele, effectievere rollen te kiezen.

Gevangenisonstnapping Deel Ik Ben Verloren

Herinner je de strategie die Michael Scofield gebruikte om de perfecte ontsnapping te plannen? Met de blauwdrukken van de gevangenis en alles, is Darktide’s kijk op het ontsnappen uit de gevangenis het vinden van jezelf op de juiste plaats op het juiste moment. 

Tijdens het transport van gevangenen vallen de demonen aan. 

In alle chaos red je een Inquisiteur die, in ruil voor je doodvonnis, besluit je te dwingen tot een team dat zich toelegt op het bestrijden van de demonen-sekte en hun leiders. 

Een ding waar we het over eens kunnen zijn, is dat verhalenvertellen niet de sterkste kaart van Warhammer is. De spotlight schijnt veeleer op de actie, die, als we eerlijk zijn, het enige is waar we voor komen. Maar de inspanning om de militaire en de regering verder te ridiculiseren, gaat niet onopgemerkt voorbij.

Pistolen Vuren!

Wie is er klaar om een door demonen geïnfecteerde megastad te zuiveren? De Inquisiteur heeft je gevraagd om naar de hive-stad Tertium op de planeet Atoma Prime te gaan en elk wapen dat je tot je beschikking hebt te gebruiken om hordes van demonen-monsters neer te halen.

Ideaal gezien, wil je lange-afstandswapens gebruiken om zo veel mogelijk cult-aanbidders neer te halen. Vervolgens ga je over op gevechten op korte afstand, waarbij je zo veel mogelijk monsters neerhaalt met kettingzagen, hamers, een letterlijke ketting en zwaard, handkanonnen, aanvalsgeweren en meer. 

Hoe dichter je bij je team bent, hoe meer je jezelf en je teamgenoten geneest op het juiste moment of zo veel mogelijk monsters neerhaalt, hoe meer je pantser zich herstelt in wat de “toughness”-systeem wordt genoemd. Dit verhoogt de inzet, waardoor je je teamgenoten moet bijhouden en moet voorkomen dat je de eenzame wolf bent. Het moment waarop je pantserherstel op is, nou, laten we zeggen dat dat iets is wat je niet wilt laten gebeuren in de hitte van de strijd.

Meer Is Beter

Op dit moment kan het geen kwaad om meer wapens aan het repertoire toe te voegen. Per slot van rekening zijn de wapens en klassen het meest boeiende deel van het spel. Zonder hen zou het gevecht saai aanvoelen. 

Vier klassen zijn simpelweg niet genoeg, en evenmin zijn de kaarten. Fatshark probeert echter om de deal zoet te maken door variaties in het weer, vijand- en itemplaatsingen en het algemene lay-out aan te bieden.

Toch hebben we dringend meer wapens, klassen, kaarten en diepgang in het verhaal nodig, een aspect dat Fatshark belooft in de toekomst uit te breiden. Aangezien hetzelfde gebeurde met Vermintide, misschien Darktide ook zal bewijzen dat het geen grenzen kent in de toekomst.

Voor nu is het spelen van Darktide een hel van een leuke tijd om te hebben met vrienden of online mensen, concurrerend om wie de bloedigste spectacle in hun kielzog schildert.

Darktide’s Standpunt

Een cosmetische aantrekkingskracht is het enige dat ver van Darktide’s gedachten is. Hoe beschrijf je Tertium? Het is een hive-stad die onlangs te maken kreeg met een uitbraak van de pest. Als gevolg daarvan razen Nurgle-geïnfecteerde hordes van demonen door de stad. Terwijl de overweldigende duisternis over de stad daalt, wordt een ketters-sekte geboren, die ernaar streeft de planeet te controleren, zijn mensen te verwoesten en uiteindelijk de stad in chaos te laten vervallen.

Darktide heeft geen intentie om het je makkelijk te maken. Het schildert het meest verschrikkelijke beeld van een verrotte stad, die vanuit elk oogpunt onplezierig is, en past bij de onethische thema’s die eerder door zijn voorganger’s middeleeuwse-fantasy-wereld zijn geïnstalleerd. 

Door zijn 13 missies, zal je verkennen door verschillende industriële gebieden, sloppenwijken, rioolstelsels en gotische forten. Naast de missies is er een net metaal originele soundtrack om de gore-sfeer in een strakke verpakte bundel te breien. 

Misschien is het de overweldigende onplezierigheden die op de een of andere manier samen komen. Of, het feit dat je slechts een schaduw bent voor de hordes en de uitstekende chaos. Hoe meer je speelt, hoe meer je begint te realiseren, “Hey, ik heb dit gebied eerder gezien.” Missies beginnen saai aan te voelen en je begint te denken aan de distinctiviteit van de missies van Vermintide 2.

Niet te vergeten, elke missie bracht je een stap dichter bij de finishlijn. Darktide verandert de missies alleen maar, waarbij je de agenda van de cultisten moet dwarsbomen om de controle over de stad over te nemen. Tot welk doel, weet ik niet. Een vorm van vooruitgang zou goed zijn om te weten. Over het algemeen, Tertium Hive is een spectaculaire stad die elke notie van chaos nastreeft die het zich heeft voorgenomen.

Uitspraak

Darktide is veel meer dan een Left 4 Dead-kloon. Het is de geestelijke opvolger van Vermintide 2, geplaatst in de grimdark sci-fi toekomst van het middeleeuwse-fantasy Warhammer-universum. 

Vanaf het begin stelt Darktide zichzelf voor als een bloederig schouwspel, met indrukwekkende zowel korte als lange afstand melee-wapens en gevechten tegen hordes van demonen-sekteleden. Het doden van de kudde is vaardig ontworpen op basis van vaardigheden en teamwork. Bovendien is het tempo precies goed om je altijd bezig te houden. 

Het is altijd een goede tijd om Warhammer-games te spelen, en Darktide is geen uitzondering. Er is geen beschrijving voor de opwinding van het banen van een door demonen geïnfecteerde megastad met alle soorten wapens, van kettingzagen tot handkanonnen tot aanvalsgeweren… En ja, het spel kan zeker een meer gevarieerde klasse, wapens, kaarten en vooruitgangssysteem gebruiken.

Saufheid kan zeker toeslaan als je eenmaal alle missies hebt doorlopen die saai beginnen te worden, en het vooruitgangssysteem dat saai begint te voelen. Fatshark belooft echter om het spel in de toekomst uit te breiden. Voor sommigen kan het betekenen “wanneer” in plaats van “of” je het spel moet spelen.

Als je een liefhebber bent van verontrustende missies en grimdark toekomstige plaatsen, Darktide is perfect voor jou. Het is groter en beter dan de sequel, alleen ontbreekt het aan inhoud. In vergelijking met games in de Left 4 Dead-achtige genre, Darktide is een frissere kijk op het doden van hordes van heidenen met je maten. Er is zeker ruimte voor verbetering, die Fatshark hopelijk snel zal leveren. Zodra ze dat doen, zal er niets zijn dat Darktide ervan weerhoudt om een onoverwinnelijke kracht van de natuur te worden