Trash Goblin Review (PC)

Ik herinner me duidelijk hoe ik me voelde toen ik voor het eerst het vuil van het keukentablet verwijderde in PowerWash Simulator, en hoe het me deed beseffen dat, minus de flagrante eenvormigheid van het proces zelf, het schoonmaken van oude bewoners en het geven van een goede ouderwetse poetsbeurt een vreemd bevredigende ervaring was. Ik hield vast aan dat gevoel, en met het, keek ik uit naar verse banen uit een soortgelijke genenpoel – een zeeparchipel waarin ik de oppervlakte van verwaarloosde snuisterijen kon schrobben, en vervolgens, na een onthutsende periode, trots kon tentoonstellen op mijn winkelmuur of een egocentrische trofeeplank. Het bleek dat ik kort daarna de sleutels kreeg van een vrij niche bedrijf – een goblin-eigen restauratiewerkplaats, van alle plaatsen. Het was daar, uitgerust met alle tools en canvassen, dat ik die toenemende ambachtelijkheid goed kon gebruiken. Komt Trash Goblin binnen.

Trash Goblin, voor diegenen die nog niet zijn begonnen met hun eigen phishingexpedities, is een bedrijfssimulatiespel waarin je, de curator van vuile artefacten en olie-overdekte herinneringen, je eigen restauratiewerkplaats kunt opbouwen, beheren en uiteindelijk ontwikkelen. Net als veel anderen van zijn soort, kan het bedrijf dat je de macht hebt om te controleren en te ontwikkelen, ook een verscheidenheid aan kwaliteitsupgrades ontvangen, waaronder stevigere tools, eco-vriendelijke decoraties en, natuurlijk, meer ruimte om te werken. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, zogezegd.

Als je graag meer wilt horen over Trash Goblin en zijn eigenaardige wereld van curiositeiten, lees dan verder.

Het breken van het mold

Trash Goblin schildert een eenvoudig beeld: een architect, die toevallig een onsterfelijke passie deelt voor restauratie en het algemene behoud van tijdloze herinneringen, heeft de kans gekregen om een winkel van de grond af op te bouwen. In deze wereld, ben jij degene die de flexibiliteit heeft om onverbrekelijke banden te smeden met de kleurrijke lokale bevolking – de mensen die niet alleen een schatkist van vormbare metalen en relicten hebben om te delen, maar ook een diepe, diepe zak voor unieke ambachten en hergebruikte goederen. En dat, in het kort, is waar je je reis begint: hinkend in een kleine houten werkplaats, en lui in het bezit van een van twee mysterieuze objecten – objecten waarmee je kunt schrapen, wrijven en eigenlijk uithollen met een selectie van tools om te onthullen wat waardevolle herinnering erin zit.

De stapsteenstructuur die wordt aangetroffen in Trash Goblin is fantastisch eenvoudig, in het geval dat, als je aan één artefact werkt, je eigenlijk aan het werken bent om twee of drie meer stukken van de puzzel te onthullen van achter het rookgordijn van onherkenbare schatten. Naarmate je verder gaat in het spel, ontgrendel je uiteindelijk betere tools, en met hen, meer belonende kansen om je te ontwikkelen als bedrijf en, met de juiste hoeveelheid vaardigheid en middelen om je ondernemingen te financieren, nog betere geschenken te creëren voor je klanten. En, zoals het blijkt, is geen van deze dingen moeilijk te begrijpen, voornamelijk vanwege het simpele feit dat er geen tijdslimieten zijn, noch enige overdreven veeleisende vaste klanten om bij te houden, in dat opzicht. Simpel gezegd, de wereld om je heen houdt zich aan je werkethiek; als je niet wilt haasten, dan kun je dat gewoon niet doen.

Op mijn horloge

Wat Trash Goblin werkelijk onderscheidt van zijn soortgenoten, is zijn ondersteunende aard en flexibele gameplay. Ja, er is een overkoepelende taak die je aandacht nodig heeft, maar op geen enkel moment voelt het alsof het zo is. En zeker, terwijl er verschillende klanten zijn die liever eerder dan later hun herinneringen terug zouden krijgen, is er niet echt iets dat je tegenhoudt om de tijd te nemen voor elke klus en te werken in je eigen tempo. Ongeacht de keuzes die je maakt en de tijdsframes die je kiest om jezelf mee te belasten, komen gasten altijd terug, en het inkomen dat je binnenbrengt, weerspiegelt niet noodzakelijk je algehele prestatie. Dus, opnieuw, terwijl je enigszins verantwoordelijk bent voor de groei van je onderneming, blijft het feit nog steeds: conserveringswerk is geen sprint, maar een lange weg met tal van andere factoren om te overwegen. Ik ben voor dat alles.

Wat de gameplay betreft, ziet Trash Goblin je verschillende unieke taken uitvoeren, zoals het verzamelen van items, schoonmaken van die items, en vervolgens het combineren ervan om waardevolle producten voor je winkel te creëren. Al met al, kijk je naar ongeveer vier of vijf uur aan werk dat hier moet worden voltooid, met het merendeel van de doelen die voornamelijk bestaan uit het praten met NPCs, het invullen van bestellingen en het verdienen van een passief inkomen om je repertoire van tools verder te verbeteren. En eerlijk gezegd, dat is zo ver als het gaat in termen van de gameplay-ervaring zelf. Het is eenvoudig, elegant en gemakkelijk om doorheen te rollen vanaf het moment dat je je eerste fragment verwerft tot het moment dat je je laatste artefact in de latere delen van de reis verstuurt.

Knus als het maar kan

Visueel is er iets ontzettend aantrekkelijks aan de manier waarop Trash Goblin zich presenteert. Van zijn majestueuze werkplaatskwartieren tot zijn prachtige handgetekende verzameling van personages, heeft elk deel van het verhaalboek zijn eigen unieke draai aan een bepaald knooppunt, en, om waar te zijn, het is een waar genoegen om te zien ontvouwen over de loop van een anders korte campagne. Evenzo zijn de audio en effecten een geweldige toevoeging aan de mix, en hoewel beide slechts kleine bijdragen aan het ontwerp zijn, brengt elk hoorbaar onderdeel een zekere mate van behoren tot de wereld en het portret dat het probeert te schetsen in de korte tijd die het heeft. Samen met het algemene gebruik van een solide visuele interface, brengt Trash Goblin werkelijk enkele uitstekende functies en thematische snuisterijen om mee te spelen.

Uitspraak

Trash Goblin levert niet alleen een veilige en weldadige werkruimte voor beginnende architecten om hun ambacht te laten zien, maar het slaagt er ook in om een gameplay-lus te creëren die, tenminste voor het grootste deel, onweerstaanbaar bevredigend en belonend is. Het werk zelf is relatief eenvoudig – schraap de bits en bobs van een oude snuisterij en equip betere tools om de corresponderende problemen te overwinnen – en zo verder. Zeker, het is geen complex kunstwerk op enigerlei wijze, maar het is er een dat een behoorlijke hoeveelheid geduld en begrip vereist – vooral als je ernaar streeft om het meeste uit je ondernemingsinspanningen te halen en alle goodies die het spel te bieden heeft te ontgrendelen.

Laat staan dat de wereld van bedrijfssimulatie niet bepaald schrijnt van schepen om mee te werken met een hamer en beitel in deze tijd. Heck, ik kan je de weg wijzen naar tientallen andere spellen die veel van dezelfde mechanismen en eigenschappen delen. Echter, er is, in alle eerlijkheid, iets werkelijk speciaals aan Trash Goblin. Misschien is het de mystieke aard van de wereld waarin je werkt, of de unieke materialen die zich verbergen onder de clusters op je werkbank. Ik weet het niet, misschien is het de excentrieke geest van de klanten die zich ‘s ochtends vroeg op je drempel bevinden. Wat het ook is, het heeft een soort ingrediënt dat ik niet helemaal kan plaatsen – en ik ben daar echt dankbaar voor.

Als alles is gezegd en gedaan, als je van PowerWash Simulator of Potion Craft houdt, dan zul je bijna alles wat Trash Goblin op tafel brengt, geweldig vinden. Het is kort, zoet en oh-zo uitnodigend. Goed gedaan, Spilt Milk.