The Planet Crafter Review (PC)

Het is één ding om een walvis de ruimte in te sturen en hele koloniën uit de scheuren van zijn schild te laten ontspruiten, maar om een netwerk van planeten te manifesteren, vormen en in wezen te evolueren om een nieuw tijdperk van hoop en welvaart in te luiden, is een heel ander verhaal. Dit is echter precies wat The Planet Crafter probeert te vatten: een honingraatachtige stapsteen waarop beginnende wereldbouwers en architectuurliefhebbers hun innerlijke werking kunnen loslaten op een wereldwijde—nee, een intergalactische schaal. Dit is, kortom, de buitenste kern van Miju Games’ nieuwste base-building project, en het maakt momenteel zijn rondes op Steam. The Planet Crafter draagt alle kenmerkende eigenschappen van een traditioneel survival-crafting spel, in die zin dat het je, qua gameplay, uitnodigt om niet alleen naar voorraden te zoeken en waardevolle structuren te verfraaien uit het puin van een onherbergzame planeet, maar ook om de blauwdrukken te genereren voor een duurzame biosfeer die de levensduur van zijn bewoners tot nieuwe en onvoorstelbare hoogten kan verheffen. Het volstaat te zeggen dat, vanuit een top-down perspectief, er hier veel te bewonderen valt, en drie keer zoveel gedurfde ondernemingen om door te werken. Maar is het een reis die de moeite waard is om de tijd voor te nemen? Wel, daar rust een vraag die we moeten uitpakken over een reeks momentopnamen en bio-centrische reizen. Wil je met ons mee terwijl we het verkennen? Laten we dan verder gaan.

Welkom Thuis

The Planet Crafter plaatst je in een “onherbergzame” wereld die ogenschijnlijk verstoken is van zuurstof, warmte en de algemene infrastructuur die nodig is om zelfs de meest basale levensvormen te laten gedijen en overleven. Alleen, of met hulp van enkele andere mensen, moet je een wereldveranderend avontuur aangaan waarbij je het klimaat vormgeeft en geleidelijke veranderingen aanbrengt in zijn natuurlijke habitat, of het nu is door de kolonisatie van zijn levendige gebieden, of door de creatie van innovatieve terraforming-technologieën die de kale botten van een onbewoonbaar oppervlak kunnen transformeren in een volwaardig landschap voor de massa. Het is een taak die niet zonder uitdagingen komt, zeker weten, maar wel een die des te meer lonend is vanwege zijn unieke en, soms, nogal zware prikkels. Zoals een stevig deel van base-building en survival games, begint The Planet Crafter met weinig meer dan een uitgestrekt open landschap om te verkennen, en een flipboek van gereedschappen, blauwdrukken en algemene upgrades die de kracht hebben om de wortels van de planeet tot grotere hoogten en verder te verheffen. Het punt bereiken is echter het moeilijke deel; het is geen korte trip, en het test zeker je vermogen om vol te houden en de kernwaarden die de natuurlijke schoonheid van de planeet hooghouden te handhaven. In een vergelijkbare trant als Minecraft misschien, komen veel van de ware kleuren pas echt tot hun recht nadat je een aanzienlijke hoeveelheid tijd hebt besteed aan het aanscherpen van de gereedschappen en het betalen van de belastingen, waarvan er veel zijn om door te hakken met een beitel en mes. Maar, als er één ding is dat ik leerde tijdens deze vreselijk lange reis, was het dat ik altijd een ankerpunt had om naartoe te werken—een mijlpaal die me in staat zou stellen mijn creatieve wijsheid te tonen en een stap verder te gaan.

Van Een Molshoop Een Berg Maken

Afgezien van het algemene base-building en het vormen van duurzame biosfeer aspecten, biedt The Planet Crafter ook verschillende andere items om door te werken—zoals het moeten terraformen van een hele planeet. Voor het grootste deel omvatten je doelstellingen het vormgeven van de omgeving om je heen, evenals het zoeken naar de nodige hulpbronnen om de groei van verschillende cruciale ecologische systemen te vergemakkelijken. Bovendien is er ook de noodzaak om op de hoogte te blijven van basis menselijke behoeften, zoals zuurstofbeheer bijvoorbeeld. Om dit allemaal onder controle te houden, moet je in wezen een negen-tot-vijf cyclus omarmen die bestaat uit het doorkruisen van onbekende gebieden en het vormgeven van krachtige geautomatiseerde systemen die je zullen helpen revolutionaire uitrusting en een zelfvoorzienend rooster te ontwikkelen. Veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, let wel—maar dat is nauwelijks een verrassing. Het is echt geen verrassing dat dit een spel is dat zelfs de meest productieve spelers de drang kan geven om door te gaan en nieuwe manieren te bedenken om de inhoud van al hun natuurlijke schatten eruit te persen. Wat The Planet Crafter echter nog indrukwekkender maakt, is zijn enorme reeks aanpasbare functies en zijn royale selectie van gereedschappen en paden om door te hakken; het heeft zoveel van alles, dat het in staat is honderden, zo niet duizenden uren aan content uit te braken—en die momentum komt nooit echt tot stilstand. Natuurlijk zal The Planet Crafter waarschijnlijk niet ieders smaak zijn, want het maakt het tot een missie om bepaalde hoeksteen elementen uit de vergelijking te verwijderen om gemakkelijkere, en iets minder invasieve taken door de marges van het script te laten schijnen. Het is op geen enkele manier een enorm moeilijk spel, maar dat betekent niet dat het zonder zijn verrassingen zit.

Tot In Het Oneindige En Daar Voorbij

Gelukkig is The Planet Crafter wel voorzien van een moeilijkheidsgraad schuif, die natuurlijk bepaalde problemen kan helpen verlichten en het algemene proces van het bouwen van een bio-vriendelijke omgeving toegankelijker kan maken. Daarnaast is het ook gevuld met een verrassende hoeveelheid online tools, die allemaal kunnen worden verdeeld over een hele groep spelers of, bij gebrek daaraan, een onderneming van robotica ingenieurs. Het volstaat te zeggen dat een helpende hand nooit ver weg is in The Planet Crafter—zelfs niet voor diegenen met een geschiedenis in het veld. In de zoveel uur die ik kon steken in de ontwikkeling en het behoud van mijn planeet, had ik meer dan genoeg solo-avonturen doorstaan om een leven lang mee te gaan; evenzo had ik een lange rij vrienden ontwikkeld die ook hielpen om het best mogelijke resultaat voor het project in kwestie uit te hakken. Ongeacht de metgezellen waarmee ik ervoor koos om me te verbinden, vond ik vaak dat de ervaring even lonend en vervullend was, en op geen enkel moment begon het ooit te knagen aan de ziel of te vervallen in monotoon gebied. En het was vanwege de enorme hoeveelheid content die ik voor mezelf kon creëren, dat het nooit aanvoelde als een karwei, maar eerder als een open canvas waarop ik idyllische portretten kon schilderen die zouden dienen als vaten voor mijn diepste verlangens. The Planet Crafter is niet een overdreven moeilijk spel, maar laat je daardoor niet misleiden om te denken dat zijn beste kwaliteiten die zijn die je zonder verdienste worden aangereikt; natuurlijk zitten zijn grootste sterke punten verborgen achter talloze lagen, en het duurt niet zo lang om te beseffen dat volharding, echt, de verfverdunner is.

Oordeel

The Planet Crafter staat hoog aangeschreven als een van de beste wereldbouwspellen op de huidige markt—een uitspraak die ik meer dan bereid ben te doen na talloze uren van het absorberen van verschillende van zijn kernfuncties en toch op de een of andere manier nieuwe manieren te vinden om ze leeg te bloeden voor extra materialen. Hierin ligt een product dat niet alleen uniek is in zijn eigen recht, maar ook wonderbaarlijk doet denken aan zijn bijna perfecte sandbox-alternatieven, waardoor het een directe cultklassieker is die als zodanig behandeld verdient te worden. Voeg daarbij het feit dat we nog relatief vroeg zijn in de natuurlijke evolutie van het spel, en je hebt meer dan genoeg redenen om je boeltje te pakken en wortels te schieten in zijn voortdurend evoluerende klimaat, zeker weten. Er zit een enorme hoeveelheid potentie in deze, dat zal ik zeggen. Het staat ook in de rij om Minecraft van de troon te stoten, wat natuurlijk boekdelen spreekt over zijn vermogen om een werkelijk interessant spel te bedenken en ermee door te gaan, ondanks dat alle kansen stevig tegen staan. Zeker, het heeft een of twee technische problemen, maar dat wordt vaak verwacht van dit kaliber spel, en daarom ben ik bereid het verleden te laten rusten en de klappen op te vangen, al was het maar om lof te geven aan het leeuwendeel van zijn positieve punten, waarvan er meer zijn dan ik durf te bevatten, werkelijk. Als je die post-Minecraft jeuk wilt krabben, en niet helemaal zeker weet welk stuk land je moet bewerken, dan hoef je niet dieper te graven dan Miju Games‘ The Planet Crafter. Het is prachtig, omvangrijk en oh-zo verslavend, waardoor het een echte schat is voor diegenen met een hart voor het genre.