De Long Dark Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

The Long Dark geeft Felix Bernard’s betoverende lied ‘wandelen in een winter wonderland’ een geheel andere betekenis in een bittere romance gesmeed uit ijs en vuur, eenzaamheid en ongebreideld wanhoop. In tegenstelling tot uw gezellige bosverhaal, wil The Long Dark dat u faalt. Het naait een reeks aanwijzingen en broodkruimels in de sneeuw, maar onmiddellijk begraaft ze in de modder en vraagt u om blootsvoets door ijs en hagel te lopen om ze op te graven. Het geeft u geen warme deken, en het laadt uw rugzak niet vol met eiwitten om uw energieniveaus op een hoogtepunt te houden. In plaats daarvan gooit het u gewoon in een ijzige wereld en zegt u om, nou, te overleven.

Op sommige manieren is The Long Dark een spel dat u begrijpt of niet. Het is een van die soorten avonturen—het type dat u belet om een voet tussen de deur te krijgen, maar ook een type dat vaag een beloning bewaart aan het verre einde van een turbulentie reis. Het geeft u geen gereedschap om de einden bij elkaar te krijgen, noch vult het uw zakken met insiderkennis over overleven in de wildernis. Simpelweg, het staat aan de kant en observeert zorgvuldig hoe u leert om een voet voor de andere te zetten. Het klopt u niet op de rug voor kleine verbeteringen in uw routine; het knikt alleen met zijn hoofd en presenteert u met een andere taak om te voltooien. En u, in het hart van alles, rolt gewoon met de stoten in de hoop dat de pijn uiteindelijk zal afnemen en de weg vrijmaakt voor heldere hemels.

Het duurt minder dan tien minuten om te beslissen of een spel zoals The Long Dark iets voor u is. In die tijd krijgt u slechts een kleine glimp van de wereld—aangezien een korte blik op wat kan een bloeiende toekomst zijn, mocht u bereid zijn om de kou te trotseren en de dood recht in de ogen te kijken. En geloof me wanneer ik zeg, u zult sterven — vaak. Maar, frustrerend genoeg, dat is allemaal deel van The Long Dark’s onweerstaanbare charme. U valt, maar tegelijkertijd leert u van uw vorige fouten. De bittere smaak van teleurstelling wordt al snel meer draaglijk, en voordat u het weet, voelt de wildernis minder aan als een vijandige omgeving en meer als een gezellige plek om uw jas te hangen, althans voor een tijdje.

Net als de meeste overlevingsspelletjes van zijn soort, aarzelt The Long Dark niet om u in de wildernis te gooien en u op te zadelen met een hele reeks problemen. Warmte; honger; en natuurlijk, energie, spelen allemaal een belangrijke rol in uw reis, en het valt uiteindelijk aan u om te figureren uit hoe u ze in evenwicht moet houden. Een vliegtuigcrash laat u met weinig tot geen kans om de eerste nacht te overleven, maar de horizon verlicht net een klein beetje belofte. Het is daar komen, jammer genoeg, dat het moeilijke deel is. Maar hey — welkom bij The Long Dark.

In de onmiddellijke nasleep van een plane-crash, u, een teruggetrokken bush-piloot, vindt uzelf gebonden aan de bittere landschappen van de Canadese wildernis. Verloren, en zonder de hulp van een naaste kennis—Astrid, een dokter die vastbesloten is om een mysterieuze koffer te bezorgen—begint u uw reis naar het onbekende, op een queeste om Astrid te herenigen en de mysteries van de “Quiet Apocalypse” te ontsluiten—een gebeurtenis die de mensheid op zijn knieën brengt via een kanaal van geomagnetische rampen.

Net zoals ik eerder vermeldde, dwingt The Long Dark u niet om uw doelen te benadrukken of u in de juiste richting te duwen. In plaats daarvan geeft het u een wereld, en het nodigt u uit om voorzichtig doorheen te lopen over vijf korte afleveringen. In elke van die afleveringen hebt u behoeften om te vervullen, milieugevaren om te overwinnen, en een onderliggende verhaallijn om langzaam te ontwarren. U moet uw eigen voedsel vinden, uw eigen kleren maken voor warmte, en artikelen behouden om structuren te bouwen die de klimaat kunnen weerstaan. Weer, net zoals een leerboek overlevingsspel, maar met een harder accent op de bittere kant van de Canadese wildernis.

Terwijl het algemene feit van het houden van uw hoofd uit van de proverbial vriezer aanvoelt als een ontzagwekkende taak op sommige momenten, doet The Long Dark een opmerkelijke job om u geboeid te houden in zijn natuurlijke habitat — vooral wanneer de trainingshandschoenen beginnen te desintegreren en de wereld zijn deuren opent voor uitgebreide mogelijkheden. Toegegeven, de openingshoofdstukken kan als een last aanvoelen. Echter, zoals elk goed overlevingsspel, zodra de bewegingen beginnen aan te voelen als tweede natuur, wordt de reis al snel meer een wandeling in de wildernis dan een constante strijd om te overleven. En met een verhaallijn die zowel boeiend als canonisch is, zet het u aan om te blijven hangen op die volgende belangrijke beat.

Ik zal niet doen alsof The Long Dark een leuk spel is, omdat het vaak veel inspanning en geduld vereist om het echt te genieten. De wereld is meedogenloos, en de behoeften kunnen een beetje te veeleisend zijn, zelfs in de beste tijden. Bovendien zijn de meeste dingen die u moet doen om de reis vooruit te helpen, vaak verborgen achter nog meer trial en error-gedoe. Dood is onvermijdelijk hier, maar het vindt een manier om u te verleiden tot het geloof dat een zilveren rand aan de horizon hangt, tussen een rots en een harde plek, en voorbij verschillende lange en uitputtende uren van harde arbeid.

Met al het bovenstaande gezegd, levert The Long Dark een briljante overlevingservaring die zowel visueel aantrekkelijk als verhalend boeiend is. Het mag niet voor iedereen in het veld aantrekkelijk zijn, maar voor degenen die van de inspannende arbeid en de occasionele beloning houden, is het een reis die ik zou zeggen meer dan de moeite waard is.

Oordeel

The Long Dark levert een briljante maar uitdagende overlevingservaring naar de voorgrond van de ijsvelden, met een boeiende verhaallijn en net genoeg ingewikkelde gameplay-sequenties om u te doen nadenken over de ifs, buts en boundaries van uw eigen kwetsbare mortaliteit. Het mag een absolute nachtmerrie zijn om op te lossen, maar het is ook een avontuur dat, zoals elk goed expeditie, vaak meer diamanten dan kolen tegenkomt. Blijf er lang genoeg bij, en u zou in staat moeten zijn om het lichtsignaal te vinden dat zwakjes de duisternis verlicht.