Sneeuwruimer Simulator — First Snow Recensie (PC)

Na bijna dertig jaar in een relatief koud land (proost, Engeland) te hebben doorgebracht, denk ik dat ik enigszins vertrouwd ben met de temperaturen onder nul en de ijspegels die van mijn raamkozijnen druipen. De waarheid is echter dat niets – en ik bedoel echt niets – me had kunnen voorbereiden op de rol van stadssneeuwschepper en algehele vorstkoerier. Het is dus geen verrassing dat ik, als menselijke equivalent van een afgezwakte iglo sinds mijn geboorte, me vreemd genoeg aangetrokken voelde tot Sneeuwruimer Simulator — First Snow. Ben ik een expert in het ploegen van velden en het verplaatsen van stapels sneeuwvlokken en grit? Zeker niet, nee. Maar ik ben ook geen vreemde voor ijzel en hagel, dus ik zal het moeten doen. Sorry, mensen.

Om het even recht te zetten, Sneeuwruimer Simulator — First Snow is een first-person simulatiegame waarin – als je het kunt geloven – je de zware laarzen van een Mr. Plow-lookalike aantrekt, op een missie om de sneeuwbedekte ijsbergen en bevroren goten van een afgelegen bergstad te verwijderen. Het klinkt allemaal nogal ontspannend op papier, zeker – en het is ook, zolang je maar niet erg vindt om zowel fysiek als emotioneel onder de sneeuw te worden bedolven met een overvloed aan huishoudelijke karweitjes, dat is. Gelukkig voor mij had ik altijd al willen rijden met het stuur van een ploegmachine, lang voordat ontwikkelaar FreeMind de blauwdrukken voor zijn spel had opgesteld. Je kunt dat verspilde jeugd noemen, denk ik.

Om dus het antwoord te geven: is het de moeite waard om er last van te hebben, als je tenminste een tijdje bergjes van molshopen wilt maken? Nou, om die conclusie uit te pakken, moeten we even een paar stapjes terug doen. Wil je mee om een paar ijsbergen te hakken? Laten we dan meteen beginnen.

Met Sneeuw Komt Hagel

Als je ooit maar een tip van de ijsberg in een alternatieve simulatie-ervaring hebt aangeraakt, dan weet je waarschijnlijk wel hoe Sneeuwruimer Simulator — First Snow werkt. Op dezelfde manier zet het spel zijn gebruikers in een relatief machteloze positie – een rol die, op een zeer rags-to-riches-manier, alleen flexibel is wanneer het wordt gepaard met hard werken en een signatuurdevotie aan een vorm van kunst. In dit geval is het gewoon sneeuwruimen, en op geen enkel moment probeert het zich voor te doen als iets meer dan dat.

Het werkt als volgt: je hebt eigenlijk een versleten kantoorcontainer geërfd, en je eerste taak is om de sneeuw van je oprit te vegen en de kneepjes van het vak te leren voordat je het wildernis intrekt. Dit eerste deel van de campagne, hoewel gehuld in een selectie van gezellige functies en seizoensgebonden effecten, is niet geweldig. Het is niet geweldig, eenvoudigweg omdat het van top tot teen bedekt is met pop-upadvertenties en onnodig uitgebreide jargon zonder enige waarde. Het is zo zwaar doordrenkt met rommel, dat het het voorbereidende werk een beetje irrelevant en bot laat lijken. En dat zou het niet moeten zijn; het is een sneeuwruimersimulatie, voor het geval je het nog niet doorhad.

De eerste doelstelling in de campagne is eenvoudig: bestel een schep, en hak de klonten ijs en grit van een klein pad. Daarna is het gewoon een kwestie van genoeg fondsen verdienen om grotere, beter apparatuur te kopen, en nieuwe cosmetica en voordelen te ontgrendelen onderweg, hetzij door het voltooien van klusjes in de stad, of door uitstekend te presteren bij de taak die je hebt. Weer een keer, het is heel rags-to-riches, en het is niet moeilijk om te begrijpen dat, om een fortuin te verdienen met je inspanningen, je een sneeuwbal moet maken.

Blijf Maar Doorgaan

Het is niets wat we nog niet een miljoen keer eerder hebben gezien, dat is zeker. Als het al iets is, is het een beetje zoals House Flipper, in de zin dat, om dieper in de wereld van je gekozen vak te komen, je eerst een bepaald aantal doelen moet voltooien totdat het percentage groen wordt. Vanaf dat moment is het gewoon een kwestie van verder gaan met de volgende klus, en hopen dat, met een beetje meer tijd en moeite, de loonstrook misschien wat hoger zal zijn dan de vorige. Behalve dat, is het gewoon een kwestie van een sneeuwbal van een berg naar beneden rollen, en dan toekijken hoe hij langzaam uitgroeit tot een kei totdat hij uiteindelijk botst met je eigen opgeblazen ego. En dat is het.

Vanuit mechanisch oogpunt is Sneeuwruimer Simulator — First Snow niet in het bezit van iets wat ook maar enigszins verwarrend is. Integendeel, de meeste acties kunnen worden uitgevoerd door simpelweg op een knop te drukken, vast te houden of een paar keer aan te raken totdat het laatste stuk van de puzzel is opgelost. In dit scenario is het voornamelijk een kwestie van met je cursor over een gemarkeerd pad te zweven, en het oppervlak te schrobben totdat een pop-up verschijnt om je te informeren dat de klus is geklaard, en dat er ergens op de horizon meer werk te vinden is. Spoel en herhaal – je snapt het idee.

Natuurlijk ben je geen een schep en een paar stalen teenslippers helemaal beperkt tot. Zo blijkt dat er een schatkist aan extra gereedschap en machines is om te ontgrendelen tijdens je carrière, waarvan de meeste kunnen worden ontvangen door je lokale koerier met een paar knoppen of twee. Weer een keer, zijn er geen grote problemen.

24/7 Huishoudelijke Karweitjes

Als alles is gezegd en gedaan, is er een vraag die moet worden beantwoord, en dat is, is het spel leuk? En niet alleen leuk om te spelen, maar ook naar te kijken voor verschillende uren terwijl je hetzelfde drie of vier activiteiten herhaalt? Kort gezegd, ja, het is enigszins vermakelijk, hoewel het niet bepaald een product is dat de mogelijkheid heeft om je aandacht te houden voor dagen achter elkaar, hoewel. Feit is, ik begon zelf een beetje moe te worden van het schoonmaken van dezelfde trottoirs en gemeenschappelijke ruimtes na ongeveer drie of vier uur. Dus weer, er was niet veel om me gaande te houden – zelfs niet nadat de juiste gereedschap en upgrades me een nieuwe kans gaven om mijn carrière een stap verder te zetten.

Het komt allemaal neer op een kwestie van perspectief, echt. Aan de ene kant is het gemakkelijk om Sneeuwruimer Simulator aan te bevelen als een standaard, enigszins vervaagde huishoudelijke karweitjesgame. Maar dat is alles wat het is, en daarom is het niet waarschijnlijk dat het een klap uitdeelt die elke kop in de kamer zal raken. Het zal een paar ogen trekken, zeker, maar het zal de hele demografische groep niet aantrekken.

Naast de enigszins monotone gameplay, lijdt het spel ook aan een vrij grote hoeveelheid technische bugs en spelbrekende problemen – verschillende waarvan me dwongen om vooruitgang te verliezen en het spel van scratch opnieuw te starten. En geloof me als ik zeg, je wilt niet moeten herstarten met een taak die het sneeuwruimen van een oprit voor de zoveelste keer inhoudt.

Uitspraak

Ik ga zeker niet om de bomen heen draaien en zeggen dat Sneeuwruimer Simulator — First Snow mijn leven heeft veranderd – want dat heeft het niet. Met dat gezegd, heeft het zijn doel gediend om me genoeg tijd te geven om mijn gebruikelijke routines en gewoonten te vergeten en me te concentreren op iets wat, hoewel schaars nuttig op enige manier, niets meer was dan een harde dag werken in een virtuele omgeving. En ik was prima met dat, zelfs als het na verschillende uren van hetzelfde doen begon te irriteren. Maar het is huishoudelijke karweitjes, zo helder als dag, dus ik ben bereid om het het voordeel van de twijfel te geven.

Terugkerend naar die eerste vraag of Sneeuwruimer Simulator — First Snow eigenlijk de moeite waard is om op te pakken – ja, het is, maar alleen als je een sucker bent voor simulaties die echte beroepen en taken nabootsen. Als je toevallig geniet van het doen van dingen die je gemakkelijk zonder controller, toetsenbord of stuurwiel zou kunnen doen, maar in een volledig virtuele wereld, dan zul je waarschijnlijk een echte kick uit dit krijgen. Als je echter vastbesloten bent om je handen vuil te maken in een spel dat bulkige verhaallijnen en geavanceerde mechanismen biedt, dan ben je voor een leuke verrassing.

Like It Snow