Monopoly Go! Recensie (Android & iOS)

Monopoly Go! zou de onophoudelijke jacht op het verwerven van de meeste eigendommen op het bord kunnen wegnemen, maar dat betekent niet dat het de onophoudelijke queeste naar eeuwige rijkdom en sociale status afschafft. Als dit in een ander geval was, zou het gaan over het onderbieden van de markt. Het zou gaan over het uitgeven van al het geld dat je in je achterzak hebt om te investeren, te bouwen en uiteindelijk te profiteren van een portfolio van architectonische projecten. Maar in Monopoly Go wordt alles meer of minder op een zilveren schaal aan je voorgeschoteld. Het enige dat kost je geld, helaas, is het spelen van het eigenlijke spel.

Zie, terwijl de mobiele spin-off wel een snelle oplossing biedt voor je onsterfelijke verlangen om te monopoliseren, komt het ook met een loftuit gave die het feit kan maken dat het hanteren van de high roller-levensstijl een stuk moeilijker is om echt van te genieten. Het feit dat je maar een beperkt aantal dobbelstenen per dag kunt rollen (tenzij je meer geld uitgeeft om opnieuw te rollen) zegt alles. Het gaat niet over winning; het gaat over het uitgeven van alle centen die je kunt missen op een gegeven moment om wat voor plezier je ook kunt uit te halen uit wat alleen kan worden omschreven als een schaamteloze imitatie van een anders zo geliefd bordspel. En het ergste is, je kunt niet eens het bord omdraaien als je geen geld meer hebt. Irritant, smartphones zijn een stuk duurder om te vervangen.

Terwijl de basisregels van het spel nog steeds levend en actief zijn hier, Monopoly Go doet een hatelijke poging om je op elk gegeven moment uit de pocket te halen. Helaas, om vooruit te komen in het spel en je eigendommen te verhogen (evenals deel te nemen aan verschillende minigames en seizoensgebonden evenementen en wat dan ook), moet je je houden aan de regel dat alleen een beperkt aantal dobbelstenen per dag kan worden gebruikt. Met andere woorden, als je niet af en toe je portemonnee leegt, dan zijn je kansen om een voet aan de grond te krijgen op het bord verbazingwekkend klein. Dit is niet iets slechts. Echter, tenzij je de tijd en de geduld hebt om je te committeren aan zware renovatiewerkzaamheden, heb je waarschijnlijk niet wat het nodig heeft om een leven van luxe hier te betalen.

Hoewel verschillende van de kernsociale aspecten nog steeds een gemeenschappelijk thema zijn in Monopoly Go, leunt het spel zelf meer naar een single-player-ervaring. Met dat in het vooruitzicht, heb je geen klassieke imitatie van Monopoly; je hebt een eenzame eigendomsladder die je verplicht om handmatig het bord te bereizen, de dobbelsteen te fabriceren en alle middelen die je hebt om te investeren in verschillende projecten, voordelen en minigames voordat je verder gaat naar een hoger niveau bord. En ik neem aan dat dat alles is wat Monopoly Go is: een onophoudelijke queeste om te evolueren, zelfs als het betekent dat je uit de pocket gaat om “nog een” stap omhoog te klimmen op de steeds uitbreidende ladder.

Het idee is eenvoudig: tik op de dobbelsteen, reis over de ruimtes op het bord en gebruik verschillende vermenigvuldigers, gemeenschapskisten en andere voordelen om landmarks te upgraden en stickers voor je album te ontgrendelen. Terwijl je vooruit komt op het pad (of landt op een spoorwegtegel), verdien je een kans om te strijden tegen een andere speler in een korte minigame—Bank Heist of Shutdown—met de uitbetaling die ofwel een eenvoudige beloning in geld of een kans om te stelen van de tegenstander betreft. Het voegt niet veel toe aan de algehele ervaring, hoewel de adoptie van de frequente minigame een extra laag van complexiteit toevoegt aan het monopolisatieproces. Het doel is nog steeds hetzelfde: vlees uit je landmarks en voltooien van voldoende tegels om door te gaan naar het volgende gebied. Het is niet zo competitief als het originele bordspel, hoewel het enige niveau van strategische waarde heeft. Het enige probleem is dat je je geld moet waar maken om van de volle gewicht van het monopolisatieproces te genieten. Het is het een of het ander, of je moet gewoon wachten totdat de dobbelsteenwerpen worden aangevuld.

Maak je geen zorgen, Monopoly Go is nog steeds een uitstekend spel om je verveling te genezen. Terwijl het je geen kans biedt om voor langere tijd te spelen vanwege de krenterige beperkingen op het dobbelsteensysteem, biedt het een ruime hoeveelheid opties om te ontgrendelen, waaronder gemeenschapskisten, themaborden, seizoensgebonden evenementen en een loftuit collectie van landmarks en voordelen om te verkrijgen, om er maar een paar van de sleutelfuncties te noemen. Het mag dan niet die tijdloze sfeer hebben die samenhangt met het origineel, en de sociale aspecten mogen dan niet zo hard aankomen als het traditionele bordspel. Dat gezegd hebbende, voor een pocket-sized-iteratie die alle basisaspecten aanraakt en een manier vindt om de meest geliefde aspecten in de palm van je hand te persen, maakt het voor een goede tijdverdrijf-toepassing. Het mag dan een beetje duur zijn, maar dat betekent niet dat je het niet kunt genieten van de korte periodes van geldloos spel dat het biedt wanneer de voorraden worden aangevuld.

Uitspraak

Als het niet was voor de frequente paywalls en irritante pay-to-pass GO-wegversperringen, Monopoly Go! zou een briljante pocket-sized-iteratie van het geliefde klassieke bordspel zijn. Maar het zijn de kleine dingen die de stemming bederven—de beperkingen op de dobbelsteen; het gebrek aan sociale interactie; en het feit dat elke zet die je doet, wordt gemaakt om te voelen als een kostbare gok die je nauwelijks kunt betalen om te entertainen. Ik zou graag willen zeggen dat het werkt, maar de gedwongen incentives en het gebrek aan transparantie voor casual spelers maken het zo verdomd moeilijk om van te genieten voor langere perioden. En dat is een schande, echt, omdat er kon een belonend mobiel spel zijn.

Terwijl verschillende van de koningsmaker-componenten nog steeds een gemeenschappelijk onderdeel zijn in Monopoly Go, is het moeilijk om te denken dat het een ode is aan Hasbro en niet een schaamteloze cash grab die zich vermomt als een wolf in schaapskleren. Het is nog steeds Monopoly, maar met een verontrustend aantal intrusieve advertenties en paywall-schemes. Als Monopoly, dan, maar met echt geld op het spel en niet de nep-bankbiljetten die je normaal gesproken in het klassieke bordspel zou vinden.