Microtopia Review (PC)

Ik ben momenteel één met de robotachtige zwermgeest, gretig om deze theorie te testen. Een Koningin, maar zonder de goed geoliede infrastructuur en afstammingslijn van loyale volgelingen om de geautomatiseerde wereld intact te houden, mis ik de concrete ondersteuning om deze kleine kolonie naar een innovatief tijdperk te brengen. Zoals zij die voor mij uit de heuvels oprezen, is de weg voor me al te duidelijk—vestig het netwerk, betrek een gelijkgestemde zwermgeest en vervul de behoefte om alles te automatiseren wat niet op slot zit. Maar als de nood aan de man komt, heb ik de gewoonte om op de laatste horde te struikelen. Misschien is er te veel te doen, of leg ik mezelf iets te veel gewicht op de schouders. Of misschien vergelijk ik gewoon bijna elk aspect van Microtopia met andere automatisering-sims, en verwaarloos ik het feit dat mieren anders denken, en dat een knullige zwermgeest niet zelfvoorzienend is. Ik heb een beetje ervaring op het gebied van het automatiseren van systemen en het manipuleren van hun koers om prestigieuze resultaten te behalen—genoeg, misschien, om mijn weg te kennen op een meerbaans transportband en al zijn verweven mechanische constructies. Maar mierenhopen zijn een ander verhaal, en robotmieren zoals die in Microtopia zijn van een totaal ander soort. Er is een zwermgeest, zie je, en als je je daar niet mee integreert, dan ben je slechts zo goed als je ergste vijanden. En als er één ding is dat ik leerde tijdens mijn tijd met Microtopia, dan was het dat elke taak, ongeacht zijn omvang, waarde of doel, een gezamenlijke inspanning was. Als je er niet in slaagde die zwermgeest aan te nemen, dan had je weinig kans om je te vestigen als een macht waarmee rivaliserende kolonies rekening moesten houden.

Automatiseren

Microtopia neemt de klassieke automatisering-sim voor een spin met zijn eigen unieke mier-gerichte configuratie. Naast dat het sterk leunt op de algemene daad van kolonisatie en zwermmonopolie (de reis staat je toe om uit te breiden en uitgestrekte onafhankelijke koloniën te creëren, voor de context), richt het zich ook op gigantische tech-skillbomen, vormbare wacht- en uitvindersbataljons, en uitwisselbare robotnetwerken. In de kern is het een traditionele automatisering-ervaring, maar met de slimme toevoeging van verschillende diepgaande upgrade-stations, unieke miersoorten en maakbare logische poorten, wordt het plotseling veel meer dan dat. Oh ja, het is een automatisering-spel — maar het is ook een tactisch spel met diepe zakken vol zwermmentaliteit.