Mario Kart-serie Recensie (Nintendo)

Er is een oud gezegde: je kent de ware aard van je naaste familieleden pas als de beroemde Rainbow Road zijn schatten onthult. Met andere woorden, je weet pas hoe ver je wilt gaan om een podiumplaats te behalen, vooral als de omstandigheden gevaarlijk zijn en vol zitten met scherpe randen en nonsensische franjes van het type Skittles. En als de woorden Rainbow Road je niets zeggen, dan gefeliciteerd — Mario Kart heeft zijn klauwen nog niet diep genoeg in je geslagen. Als het je wel iets zegt, dan ben je lid van de club, we hebben jassen.

Het is algemeene kennis dat, waar de meeste party games het beste in iedereen naar boven halen, het series als Monopoly of Mario Kart zijn die alle moeite doen om je te irriteren en je iets geven om je haar uit te trekken. Een bananenschil op het circuit; een turtleschild dat om een bocht snelt met een snelheid die het licht overtreft; een dichtbevolkt landhuis met onmogelijke geometrie; een broer, een zus of een vierjarige neef, die lacht om je uit te schudden als je het stuur omklemt en in een eeuwige afgrond terechtkomt voor de achtste keer op rij. Om eerlijk te zijn, Mario Kart heeft veel trucs in zijn mouw, sommige zijn mooi en verlegen, sommige zijn ronduit belachelijk en voer voor de zwakzinnige rage-quitter. Ik zit ergens in het midden — tussen een rots en een harde plek, vaak verheugd om er een klein deel van te zijn, maar ook evenzeer gefrustreerd om vaker het mikpunt van de grap te zijn. Maar dat is Mario Kart — en je zult het either liefhebben of haten, afhankelijk van je stemming en de huidige status van je ego.

Zeg wat je wilt over Mario Kart, maar het feit is dat geen enkele andere karting-serie ter wereld zo dicht bij diezelfde niveau van opwinding is gekomen als, nou, Rainbow Road en de rest. En niet alleen met zijn circuits, maar met zijn direct herkenbare roster van personages, wapens en technische innovaties — een live-modus die je eigen woonkamer in een complex circuit omzet, bijvoorbeeld. Het punt is, waar veel race-franchises slechts in hetzelfde spoor van Mario Kart zijn gevolgd, was het Nintendo dat hielp om de weg te banen en een blauwdruk te formuleren die, na een paar grote iteraties, de genre zou gaan revolutioneren en spelers iets zou geven om naar uit te kijken.

Laat het volstaan om te zeggen dat, van alle Nintendo-IP’s op de markt, Mario Kart een van de weinige is die een tijdloze aantrekkingskracht heeft om talloze afleveringen over een breed spectrum van platforms te omvatten. Het is ook een serie die zijn DNA niet hoeft te veranderen om een goed reproductiemodel te produceren, zo te spreken, voornamelijk vanwege het feit dat, met de infrastructuur en technologie al aanwezig om zijn genetische code te versterken, het vrolijk dezelfde prijswinnende trekken kan incuberen en nog steeds nieuwe manieren kan vinden om te evolueren zonder zijn kerngenen te verliezen. Het een kashekou met droge uiers noemen zou geen accurate beschrijving zijn, met het aantal circuits, personages en kwaliteit van leven-upgrades dat elke nieuwe aflevering naar de tafel brengt. Het is altijd hetzelfde idee geweest — maar Nintendo blijft bewijzen dat oude honden nieuwe trucs kunnen leren.

Van alle afleveringen in de Mario Kart-serie, is er niet één die boven de rest uitsteekt. Aan de ene kant kun je argumenteren dat de eerdere afleveringen veel te bieden hadden in termen van generatie-aantrekkingskracht en nostalgische charme, terwijl aan de andere kant je kunt argumenteren dat de nieuwere afleveringen veel meer variatie bieden, vooral als het gaat om circuits, wapens en toernooien. Hoe je het ook wilt zien, Mario Kart heeft, en zal altijd dat iconische gevoel hebben dat fans liefhebben om te bezoeken. De gladde drift-mechanica; de kleurrijke biotopen en decorstukken; en de competitieve atmosfeer die elk opstarten zowel intens en voldoening gevend maakt. Om eerlijk te zijn, Mario Kart heeft zich altijd aan dat thema gehouden sinds dag één, ondanks dat het grote veranderingen heeft ondergaan om bij de tijd te blijven en technische vooruitgang te volgen.

Als je op zoek bent naar het beste Mario Kart-spel op de markt, dan hoef je niet ver te zoeken om een gelijk speelveld over de meeste hoofdafleveringen te vinden. Consistentie is hier het sleutelwoord, en als er één ding is dat Nintendo beter doet dan de meeste, is het het vasthouden aan een strikte kwaliteitsnorm. Met andere woorden, je bent voor het kiezen. Om het even, we laten je hiermee: als het een onverbiddelijke PvP-racegame is die je wilt, dan moet je Mario Kart 8 Deluxe eens goed bekijken, als het niet is vanwege zijn uitgebreide circuitselectie, dan vanwege zijn gepolijste graphics en overvloed aan DLC en all-inclusive functies. Voor alles anders — een snelle rit door de bewegingen en de verre hoeken van Rainbow Road, meestal — zoek je troost in Mario Kart World of een van de eerdere afleveringen.

Oordeel

Als je, om wat voor reden dan ook, nog niet achter het stuur van een Mario Kart-avontuur hebt gezeten en de hoogte- en dieptepunten van de weg hebt verkend, dan mis je een heleboel echte opwindende ervaringen. Neem het met een korrel zout, houd er rekening mee; het is evenzeer saai als het leuk is — maar dat is een beetje het punt. Dat gezegd hebbende, als je op zoek bent naar een partij-serie die het bloed doet stromen en de geest van competitie in beweging zet, dan hoef je niet dieper te graven dan in de putten van Nintendo’s iconische racingsaga. Je zult lachen, je zult huilen, en je zult zeker veel liefde-haatrelaties ontwikkelen met je naaste vrienden. Is het het waard? Absoluut. Zul je een serie vinden die evenzeer boeiend is als belachelijk? Waarschijnlijk niet, nee.