Just Dance Series Review (Xbox, PlayStation, Switch & PC)

Just Dance illusetreert het feit dat je niet hoeft te zijn om acrobaat te zijn om een beweging te maken en te zweten. Het dwingt je niet om iets anders te zijn dan bereid, en het maakt ook geen gewoonte van je te vernederen wanneer je uitglijdt en valt. Nee, Just Dance is veel minder ingewikkeld dan je gemiddelde Zumba-les; het is een verfrissende zondagmiddagworkout die niet kan schelen of je het in je hebt om het platform te veroveren, of dat je alleen maar je pols wilt bewegen en een handvol punten wilt verzamelen onderweg. Het is geen game-game, maar eerder een oefening om een paar calorieën te verbranden en in vorm te blijven. En wat is er beter dan een goed ouderwets Bluey-ballad om af te vallen? Vraag niet — dans gewoon.

Hier is het nadeel van Just Dance: het heeft een aanzienlijk aantal iteraties, waarvan je vaak zou worstelen om ze te onderscheiden, zelfs op de helderste dagen. Het is de FIFA vloek, denk ik; het wordt een keer per jaar uitgebracht, maar verandert zelden zijn formaat of maakt een poging om zijn bereik te verbreden om zijn handtekeningselementen te verhogen. In gewone taal is het een melkkoe met veel melk. Om te zeggen dat dit iets schaamtevols is, zou niet waar zijn, maar om het duidelijk te zeggen, Just Dance heeft veel uitgaven, waarvan de meeste hetzelfde ontwerp en spelstijl hebben. Maar laat dit je niet misleiden om te denken dat het een slechte serie is; integendeel, het is een geweldige serie met een enorme fanbase en schatten van uitstekende soundtracks. De vraag is, moet je uit je weg gaan om elk hoofdstuk in de serie te kopen, of is één genoeg om je bezig te houden voor de lange termijn? Laten we praten.

Altijd in beweging

Just Dance is geen serie die je hoeft uit te leggen, omdat het simpelweg zijn hart op zijn mouw draagt en zijn doel op zijn voorhoofd. Vergelijkbaar met, zeg, Dance Central, is het idee dat je de camera op je smartphone gebruikt om je bewegingen te volgen en deelneemt aan een van de vele dansroutines op een groter scherm voor een kans om punten te verdienen. Terwijl een routine vordert, verdien je genoemde punten door een schermdanser na te bootsen, evenals complimenten voor wanneer je een streak ontwikkelt en een patroon volgt. Het is dansen; het hoeft niet ingewikkelder te zijn dan dat. Dat gezegd hebbende, als het geen “punten” had om te verdienen, zou het geen spel zijn; in feite zou het geen verschil maken of je naar een tutorial vanuit huis kijkt en de acties gewoon kopieert. Maar we kunnen een oogje dichtknijpen voor zijn neiging om het proces te gamificeren. Als iets, het hebben van een puntensysteem maakt het een stuk aantrekkelijker; het voegt replay-waarde toe en een reden  om elke routine opnieuw te proberen.

Als je het feit kunt negeren dat Just Dance is, en ongegeneerd zo, een serie die nieuwe uitgaven uitbrengt om een paar extra centen te verdienen in plaats van alle tracks in één hub te combineren, dan zul je aangenaam verrast zijn met de algemene ervaring en de kwaliteit die elke nieuwe score naar het podium brengt. Behalve dat het een groot aantal hits en favoriete nummers heeft, bevat elke routine ook een unieke visuele stijl en een groot aantal dynamische bewegingen, waarvan sommige je buiten de gebaande paden laten denken, sommige waarvan er maar weinig meer nodig hebben dan een been schudden of twee naar een vaak gemakkelijk te volgen, stap-voor-stap beat. Met een XP-systeem en een opstapformat dat je in staat stelt om meer nummers en uitdagingen te ontgrendelen, Just Dance zorgt er ook voor dat je iets nieuws hebt om te ontgrendelen. Het is een super eenvoudige stimulans, maar gegeven het concept, werkt het hier ongelooflijk goed.

Terwijl je zou kunnen argumenteren dat Just Dance niets uitzonderlijks heeft, is de algemene consensus hier dat, vanwege de populariteit, Ubisoft elk recht heeft om verder te gaan en nieuwe iteraties voor zijn geliefde serie uit te brengen. En dat zou het ook moeten doen, omdat het aan het eind van de dag Just Dance veel waar voor je geld biedt. Het is een comfortding, in die zin dat het niet iets is waar je naar zou kijken om je verbaasd te voelen, maar eerder om je te laten verdwalen in de beweging van alles. En als er iets is dat Just Dance op een zilveren schaal serveert, is het een excuus om te bewegen.

Uitspraak

Just Dance mogelijk meer uithoudingsvermogen heeft dan de meeste op cardio gebaseerde dansfranchises, maar dat betekent niet dat het heeft de flexibiliteit om meer te zijn dan een ervaren serie met een godcomplex en een dorst om dezelfde routines steeds opnieuw te herhalen. Maak je geen zorgen, het doet zeker een geweldige poging om verse soundtracks, visuals en technische glans naar het podium te brengen met elke nieuwe uitgave, maar aan het eind van de dag, wat je ziet is wat je krijgt: een tijdslijn van inzendingen die zouden meer dan capabel zijn geweest om slechts één centraal knooppunt te vullen in plaats van jaarlijkse uitgaven. DLC zou prima zijn geweest, maar Ubisoft heeft duidelijk de akelige gewoonte om hetzelfde inhoud te herverpakken en een nieuw etiket erop te plakken in de hoop dat niemand het zal opmerken.

Met alles wat hierboven is gezegd, Just Dance is nog steeds een solide keuze voor degenen die van beginner-vriendelijke workoutsessies houden die gamificatie in het kernproces integreren. Naast een tijdige lopende band van soundtracks en routines, heeft de serie ook een groot aantal geweldige audiovisuele elementen en esthetiek die je laten voelen alsof je een klein deel bent van de clique. Toegegeven, het maakt je niet het gevoel alsof je de “hoofdrolspeler” bent in een theatrale uitvoering, maar het biedt een groot aantal interactieve aspecten die je helpen om de personages te begrijpen en te krijgen. Het kan zijn dat je je het grootste deel van de tijd als een onbekwame dwaas voelt, maar dat is de helft van de lol, vreemd genoeg. Het is dansen; het hoeft niet technisch te zijn, laat staan elegant. Gelukkig is het een heleboel plezier, en niet te vergeten een veel beter alternatief voor je gemiddelde sportschoolworkout. Eerlijk gezegd, we kunnen Ubisofts gewoonte om de routine te gamificeren daarvoor bedanken.