Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat Recensie (PC)

Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat. Wij Zijn Druk Met Het Graven van een Gat. A Game About Digging a Hole. Misschien heb ik het memo gemist, maar naar het schijnt zijn videogames over het omwoelen van achtertuinen om ertsen en andere natuurlijke zeldzaamheden te ontgraven het in ding deze dagen. Ik begreep de obsessie toen het ging om Deep Rock Galactic, omdat die specifieke aflevering veel meer omvatte dan alleen maar je handen vuil maken voor de lol. Maar games die letterlijk over het graven van gaten gaan zonder enige reden, behalve om de twijfelachtige behoefte te bevredigen om de modder te poetsen, blijven me verbazen, echt. Het lijkt erop dat ik nog niet de incentivatie achter het graven van gaten begrijp, laat staan de reden om een schop te pakken en diep onder een boom zonder wortel te graven. En toch, hier ben ik, met een schop in mijn hand, klaar om het weer te doen.

Ik weet niet wat het is dat me naar deze ongebruikelijke bezigheid trekt, maar ik kan me niet voorstellen dat het het systeem van een wortel op een stok is dat het voor me uitsteekt. Het zijn niet de graphics, noch het feit dat het een weelderige verzameling edelstenen en speciale ertsen biedt om uit de tuinbodem te plukken. Eerlijk gezegd weet ik niet wat het is dat me ertoe aanzet om door te gaan met graven. En toch, zelfs zonder reden om terug te keren naar deze bodemloze putten, vind ik vaak dat drie uur snel voorbijgaat en ik nog steeds door de modder aan het hakken ben en kleine klompjes aarde voor pocketgeld en nutteloze gereedschapsupgrades ruil, me afvragend waar het allemaal misging en me dan afvragend of ik nog dieper in de onderbuik van ertsen moet graven. Nou, hetzelfde gebeurde hier. Ga maar na.

Twee Voeten in het Graf

Ik had me al onderworpen aan de waanzin van het moeten hakken door overtollig afval om edelstenen en gemunte ertsen te delven in A Game About Digging a Hole, en dus kostte het me niet veel moeite om de schop op te pakken en aan het werk te gaan. Ik wist het verhaal: graaf in de afgrond van een lokale begraafplaats in de achtertuin en ontdek verschillende ertsen om nog meer durf te geven aan toekomstige expedities. Het was niet zo anders, aangezien het eerste deel van de reis draaide om hetzelfde proces van het bouwen van tunnels, het in kaart brengen van hun gangen en het vinden van net genoeg ertsen om dat belangrijke gereedschap een beetje extra kracht te geven. Oh, het was alsof je een lichtschakelaar omzet of je overgeeft aan tweede natuur of gewoon spiergeheugen.

Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat maakt niet veel omhaal van onnodige woorden of verborgen betekenissen. Het is exact wat het zegt dat het is, niets meer, niets minder. Het is, om het zo te zeggen, een spel over het graven van een gat. En als de trotse eigenaar van dat gat, heb je de eenvoudige taak om dieper in het gat te graven en bepaalde zeldzaamheden te ontgrendelen die diep onder de oppervlakte liggen. Waarom? Nou, waarom niet, denk ik. Het is een zinloze oefening, proberen de reden achter het graven van gaten te begrijpen. Delven naar goud — we laten het daarbij.

Ik Kan Mijn Huis Van Hier Zien

Vooruitgang boeken in Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat is zo saai als je zou verwachten. Het is langzaam, vermoeiend en vaak pijnlijk werk—tot het punt waarop je je vaak afvraagt of je in staat bent om urenlang door te gaan met graven met weinig tot geen rust. Op een typische dag maak je een kleine vooruitgang, verhoog je de efficiëntie van je schop en ga je dan terug naar het gat, allemaal in de hoop om zeldzamere ertsen te vinden in de diepte eronder. Het is een repetitieve cyclus die niet veel incentivatie biedt, maar het weet je toch te verleiden met die wortel op een stok, alsof het je wilt doen geloven dat, als je het maar lang genoeg volhoudt, je uiteindelijk de bodem van het gat zult bereiken, of tenminste de schatten die aan de bodem liggen. Het is een repetitieve cyclus die niet veel incentivatie biedt, maar het weet je toch te verleiden met die wortel op een stok.

Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat is zeker veel meer cartoon-achtig dan A Game About Digging a Hole. Het is meer een instapversie van hetzelfde idee, als je het zo wilt zien. Toch werkt het goed en het past bij de andere componenten die het spel biedt — zoals verzamelbare draken, bijvoorbeeld. De gameplay is niet enorm anders, maar met minder doelen om je zorgen over te maken of vaardigheidbomen om te navigeren, voelt het een beetje makkelijker aan dan je standaard mijnbouwsimulatie. Niet dat dit een grote verrassing is, hoor. Het is het graven van een gat in je achtertuin. Hoe moeilijk kan het zijn?

Uitspraak

Ik heb genoeg gaten gegraven om te begrijpen hoe indie-games zoals deze aandacht blijven trekken, en geloof het of niet, het komt niet door het feit dat sommige gebruikers een broodkruimelspoor volgen zonder enige reden, behalve om hun eigen verveling te verlichten. Het is de “eindgame” die je ertoe aanzet om dieper te graven in zandbakken zoals deze—het idee dat, als je maar een klein beetje dieper in de modder graaft, je uiteindelijk een illustere grot van ongekende rijkdommen zult bereiken of zo. En het is een schoolvoorbeeld hier, in Ik Ben Druk Met Het Graven van een Gat. Het is het niet weten wat er op de bodem ligt dat je wil doen dat je je gereedschap upgradet en nog een uur doorgraaft. Gegeven, de grote beloning is zelden de moeite waard — en toch blijft het ons verleiden, ondanks alles. Vreemd, dat.

Ik zou me kunnen voorstellen dat, als je de patience hebt om te blijven spelen in titels zoals PowerWash Simulator, dan zullen de kansen dat je de innerlijke cirkel van een aarde-omhulde labyrint van edelstenen zult bereiken, astronomisch hoog zijn. Ik zal het je vertellen — het hoogtepunt is niet noodzakelijkerwijs waard de inspanning, maar als je niet tegen hebt om een paar uur te verliezen aan een relatief zinloze inspanning in ruil voor een paar gemunte edelstenen, dan zul je hier vinden wat je zoekt. En als het niet die vreemde jeuk krabt, dan kun je altijd terugverwijzen naar de eerdere opmerking over de ontelbare graven-gerichte indies. Je zult geen gebrek aan ertsen vinden hier.