Schuldig als Sock! Recensie (PC)

In de rechtszaal zijn de handschoenen uit en de socks aan. Achter de hamer en de pruik is het gewoon om tegen zelfs de meest zinloze argumenten te protesteren, en het winnen van een rechtszaak is onmogelijk. Maar dat is Guilty as Sock, in een notendop: een gemeenschap van natte sokken, die hun katoenvezels tegen de wind slaan in de hoop dat iets—alles zal leiden tot een aanklacht, een kleine boete voor een misdrijf, of een bloedbad van fladderende stoffen en valse beschuldigingen. Oh, er is geen ruimte voor formele agenda’s in deze plaats; de zaak ontwart als een oude sok, draad voor draad, en op geen enkel moment vraagt iemand zich af wat er op aarde gebeurt. Maar hierin schuilt een zilveren randje aan de pure chaos van alles: je hoeft geen advocaat te zijn om een sok te zijn. Ga maar figuur.

Toen ik voor het eerst mijn sokken oprolde en naar de rechtbank ging, had ik diep in mijn achterhoofd dat ik hard bewijs nodig had voor een zaak om een overwinning te behalen voor mijn portfolio. Ongeveer tachtig seconden na die zaak kwam ik tot de conclusie dat sokken hun eigen manier hadden om met juridische vetes om te gaan. Ik was niet de rechter, jury en beul; ik was de vlieg op de muur voor een chaotische balzaal pantomime die me zou doen geloven dat de socks degenen waren die de touwtjes in handen hadden, en dat het beste mogelijke resultaat zou zijn dat ik met mijn waardigheid intact zou vertrekken. In die rechtbank, niets—en ik bedoel niets had enige zin. Maar jongen, dat is precies waarom ik het zo leuk vond.

Bezwaar!

Guilty as Sock is een oordeelsgericht PvP party game waarin meerdere spelers de respectieve rollen van rechters, getuigen en advocaten vervullen in een chaotische kaartgebaseerde rechtbanksetting. Denk Cards Against Humanity, maar met bewijs kaarten in plaats van geestige antwoorden op twijfelachtige claims, en je hebt een ruw idee van waar we het over hebben. Het doel hier is om de schoenen van een van deze sokken te vullen, hetzij een rechter, die de macht heeft om het juridische proces in zijn voordeel te beïnvloeden; een advocaat, die de autoriteit heeft om bepaalde bewijskaarten te gebruiken om overtuigende argumenten te voeren; of een getuige, die de capaciteit heeft om de wet uit te dagen en ondersteunende documenten en raad te geven vanaf de zijlijn. En als je denkt dat dit veel is om aan te pakken, nou — dat is omdat het zo is. Maar wacht, er is meer.

Naast de hoofd rollen van het spel zijn er ook verschillende nevenfuncties die spelers kunnen aannemen, waaronder een journalist, die tot drie artikelen per rechtszaak kan publiceren voor de raad om terug te keren op een moment van crisis; een gerechtsdeurwaarder, die verschillende strategieën kan aannemen om te voorkomen dat de hel losbreekt in de rechtbank; en een jurylid, die beslissingen kan nemen die de loop van de zaak kunnen veranderen op basis van het bewijs en de verklaringen die door de advocaten en andere juridische functionarissen zijn gepresenteerd. Weer een heel lot aan dingen. Gelukkig is het spel zelf niet zo hectisch. Scratch dat — het is hectisch. Alsof boter niet zou smelten.

Verwerpt!

Het spel zelf speelt zich af in een belachelijk snelle, bijna structuurloze manier, met advocaten die constant proberen om hun cliënten te ondersteunen via stapelbare bewijskaarten, en andere rechtbankfunctionarissen die proberen om hun voet tussen de deur te krijgen met hun eigen methoden—tactieken die, op het moment dat niets volgens plan verloopt, vaak zullen bestaan uit het gooien van voorwerpen naar tegenstandende advocaten, het indienen van valse beschuldigingen in de hoop dat de jury een reden zal vinden om de zaak te verdedigen, of het toelaten van de rechter om met zijn hamer te slaan totdat een vonnis van enige soort kan worden bereikt. De kans dat dat gebeurt is echter klein tot niet-bestaand, aangezien elke speler constant probeert om jouw plannen te dwarsbomen. Dat is sokken voor je, denk ik.

Om het overduidelijke te zeggen, Guilty as Sock is een ontzettend chaotisch spel. Het is zo ongehoord, dat je gemakkelijk je positie kunt opgeven om de absurditeit van alles te aanschouwen en nog steeds dezelfde ervaring kunt hebben als degene die achter de hamer zit. Om te zeggen dat er een relatief steile leercurve is, zou niet waar zijn, gezien de hoeveelheid kaarten, bewijs, rollen en aanpasbare verhalen die je kunt toewijzen en gebruiken, er kan een hoop zijn om rekening mee te houden voordat je je eerste rechtszaak aangaat. Dat gezegd hebbende, aangezien het spel niet zo serieus is als een echte rechtszaak, maakt het niet echt uit of je een veteranen bent of niet. Dingen gebeuren, en iedereen gaat gewoon mee met de stroom. Halleluja voor gezonde competitie, eh?

Vonnis

Guilty as Sock is misschien een van de meest chaotische partyspellen die ik in weken—maanden zelfs—de hamer heb laten klinken. Het feit dat het zo vreemd en ongegeneerd ongebonden is, maakt het des te aantrekkelijker. Toegegeven, de hele zaak kan een beetje een hoofdpijn zijn, vooral wanneer je vaak naast een stel koppige sokken met vertrouwensproblemen zit, maar met vrienden, of tenminste een rechtbank van soortgelijke schoeisel, is het een heel ander verhaal, en een die een dommelend hoge niveau van opwinding en lachen kan genereren voor zolang de kaarten op hun plaats vallen.

Als je de relatief steile leercurve die aan de voorlopige fasen van het spel is gebonden, kunt overwinnen, dan zul je waarschijnlijk enkele echt interessante en dommelend hoge-octaan rechtbankse schandalen tegenkomen in de latere fasen van de reis. Ik zeg niet dat je per se een diploma in federale wetgeving nodig hebt en een brede kennis van hoe rechtbankprocedures werken om een splash te maken in dit specifieke veld, maar je zou moeten verwachten om je eerlijke deel van grote sokpoppen te ontmoeten die denken dat ze te groot zijn voor hun laarzen hier. Als je al dat onzin kunt hanteren, dan is er niets dat zegt dat je niet de volgende rechter Judy van vuile schoeisel in Guilty as Sock! kunt zijn.