Deliver Us Mars Review (PS4, PS 5, Xbox One, Xbox Series X/S & PC)

Vers uit de oven, Deliver Us Mars is eindelijk hier. Dit is het vervolg op Deliver Us The Moon, een adventure-puzzler die de gamingscene heeft doen shaken. Als je het voorgaande deel hebt gespeeld, herinner je je nog hoe de astronauten met de maan’s aardse energiebundeltechnologie op het laatste moment van gedachten veranderden en weg vlogen naar een of andere onbekende planeet. 

Tien jaar later gaat het op aarde een stuk slechter, met klimaatverandering en globale opwarming prominent aanwezig. Dus, wanneer je een noodsignaal van de reusachtige rode planeet Mars ontvangt, kun je niet anders dan reageren door nog een ruimtebemanning te sturen om de redding-van-de-aarde-missie nog een keer te proberen. Gaat het zoals gepland? Komt Mars ons te hulp? Of moeten mensen hun beste inspanningen richten op het redden van de aarde vanaf hier? Leun achterover met een kosmische drank en bereid je voor op een boven deze wereld (letterlijk bedoeld) avontuur in onze Deliver Us Mars-review!

Een ruimteavontuur, maar geen zoals je ooit hebt gezien

We zijn allemaal bekend met hoe mensen het idee van leven op Mars hebben verkend. Net als de aarde onbewoonbaar wordt door de effecten van klimaatverandering en globale opwarming, wordt Mars misschien de veilige haven die we onze nieuwe thuis gaan noemen. Het is deze intrige in ruimteverkenning die een indrukwekkend aantal ruimte-thematische games heeft voortgebracht, zoals de recente Dead Space-remake, The Callisto Protocol, en meer. 

Ondanks de toevloed van ruimtegames, Deliver Us Mars durft zich te onderscheiden van de massa. In plaats van gevechtssequenties, Deliver Us Mars zet zijn beste been voor via vertelling, exploratie en ontdekking. Je zult hier geen vijanden of wapens voor gevechten vinden. In plaats daarvan wordt een reeks puzzels naar je toe geworpen, sommige vrij eenvoudig op te lossen, andere nogal onduidelijk, maar daarover later meer.

Wanneer het redden van de mensheid ontmoet interpersoonlijke drama

Het verhaal is het lijm dat Deliver Us Mars bijeenhoudt. Zijn intrige komt grotendeels voort uit hoe de ontwikkelaar handig een belangrijke missie zoals het redden van de mensheid combineert met het vrij boeiende interpersoonlijke drama tussen de personages. 

In Deliver Us Mars volgen spelers het verhaal van Kathy Johanson, de dochter van een van de afvallige astronauten. Wanneer het noodsignaal binnenkomt, presenteert zich een eenmalige kans om de vitale technologie te verkrijgen die de aarde zou redden van de ondergang, en om haar vader, tien jaar na hun laatste ontmoeting, eindelijk te confronteren.

De jacht begint

Maar voordat ze twee vliegen in één klap slaat, loopt ze tegen een reeks puzzels aan, zoekt ze verschillende verzamelobjecten die ze nodig heeft, en ontmoet ze meer muisjachtparadijzen die exploratie en ontdekking aanmoedigen.

De verzamelobjecten verwijzen naar hologrammen, tekstberichten en notities die ze op planeet Mars vindt. Deze behoren tot de kolonisten die dit land vóór haar bewoonden en vertegenwoordigen kleine stukjes informatie die ze nodig heeft om haar missie te voltooien.

Het wordt interessanter wanneer de aanwijzingen die ze vindt beginnen te beïnvloeden haar morele oordeel. Op een gegeven moment begint Kathy zelfs te twijfelen of haar missie moreel “goed” of “slecht” is. Hoe meer ze de broodkruimels volgt, hoe meer ze geheimen ontdekt die ze liever niet had ontdekt. Het is op deze punten dat de missie begint te lijken alsof deze niet helemaal volgens plan verloopt.

De humane kant

In tegenstelling tot Deliver Us The Moon, Deliver Us Mars leunt handig op de kwetsbaardere kant van de jonge, onervaren astronaut, die probeert haar emotionele binding aan de missie in evenwicht te brengen met de meer logische kant van de dingen. 

Ze wil dat ze zich kan losmaken van de meer ervaren astronauten met haar en haar ontbrekende vader kan gaan zoeken. Maar ze vecht constant tegen de neiging, zich houdend aan de missie totdat de twee motieven van nature botsen. 

Bovenal steelt Kathy’s sterke voice-acting en optreden de show. En wanneer ze eindelijk haar vader ontmoet, overduidelijk verslagen door waanzin en wanhoop, slaat het spel een home run. 

Puzzels, weg 

Een vrij belangrijk deel van Deliver Us Mars‘ gameplay is puzzels oplossen. Maak je geen zorgen. Deze zijn niet te moeilijk om op te lossen. Sommige zijn eigenlijk vrij eenvoudig op te lossen, terwijl andere te onduidelijk zijn. 

Een van de manieren waarop je de laser die aan je ruimtepak is bevestigd, gebruikt om obstakels weg te snijden of gesloten deuren te openen, is door puzzels op te lossen. Of, je moet anderen ontsleutelen door het gebied te verkennen met een vliegende robotgenoot genaamd Ayla. 

Terwijl het laseruitgeruste pak later in het spel een beetje saai begint te worden, is het schakelen van Kathy naar Ayla best cool, omdat het je overgaat van een derde-persoon naar een eerste-persoon perspectief. Het is ook een leuke manier om kleinere ruimtes te verkennen, zoals verborgen ventilatiekanalen, of gewoon om verschillende gebieden te verkennen.

Om het meer aantrekkelijk te maken, Deliver Us Mars ontwerpt zijn puzzels op een manier die ze complexer maakt naarmate je vordert. Aanvankelijk zullen ze veel te gemakkelijk lijken om op te lossen. Met de tijd beginnen ze onintuïtief en soms onnodig onduidelijk te worden.

Platforming, ook

Kathy besteedt een aanzienlijke hoeveelheid tijd aan platformen. Het meest opvallende zijn haar klimhaken, wat een vrij zeldzaam concept is dat Deliver Us Mars met gratie uitvoert. Door haar linker- en rechterarmen correct te positioneren en de ijsbijlen op hun plaats te verankeren, kan Kathy gemakkelijk rotsoppervlakken, ruimteschipmuren en kliffaces beklimmen. Het kost even tijd om eraan te wennen, en je kunt in de eerste paar pogingen vallen en sterven. Met de tijd beginnen de tactische haak, zink en schuif echter te wennen.

Moet ik het eerste spelen?

Deliver Us Mars is een prachtig uitgevoerd verhaal dat niet vereist dat je zijn voorganger speelt om bij te blijven. Zeker, het is tien jaar na de gebeurtenissen van Deliver Us The Moon. Echter, dit sci-fi-avontuur is zuiver gebaseerd op realiteit, wat genoeg is om de aandacht van bijna iedereen vanaf het begin te trekken. Ik zeg “bijna iedereen” omdat zelfs spelers die hoge verwachtingen hebben van het eerste spel, volledig tevreden zullen zijn op manieren die ze misschien niet hadden zien aankomen. 

In tegenstelling tot Deliver Us The Moon, Deliver Us Mars neemt een meer persoonlijke, grijpende wending die familieproblemen en mogelijke wereldwijde gevolgen met elkaar verweeft. Misschien is het de al te bekende redding-van-de-aarde-missie die je naar het interpersoonlijke drama tussen de personages laat neigen. Hoe dan ook, het interpersoonlijke drama is wat je van begin tot einde aan het scherm zal houden. 

Dus, als je een begrip hebt van het verhaal uit Deliver Us The Moon, zul je waarschijnlijk de motieven van de bemanning in het vervolg veel beter begrijpen. Echter, je zult blij zijn om te weten dat het spelen van het eerste spel geen absolute vereiste is om Deliver Us Mars volledig te waarderen.

Fouten?

Het is een vrij riskante zet de manier waarop Deliver Us Mars al zijn eieren in één “vertelling”-mandje legt. Het spel heeft veel inzet op zijn verhaal, wat betekent dat het volledig foutloos moest zijn, hoewel het einde een beetje saai aanvoelt. De puzzels beginnen ook te veel op elkaar te lijken. Behalve de klimmechaniek, valt de rest van de gameplay een beetje tegen. 

De visuals zijn prachtig, echter. Ze zijn voor het grootste deel somber, maar dat is het algemene idee van een stervende aarde en een lege rode planeet. Karaktermodellen hadden een beetje meer aandacht kunnen gebruiken. Zo bewegen de monden van de personages niet terwijl ze praten of hebben ze interessante gezichtsuitdrukkingen, voor zover dat gaat.

Conclusie

Het is geen geheim dat de schrijfstijl en voice-acting van Deliver Us Mars‘ personages uitzonderlijk zijn. Deze cementeren echt de persoonlijke en emotionele momenten die je tegenkomt, zoals de constant aangeraakte thema’s van spijt uit het verleden en wat “het juiste doen” eigenlijk betekent. 

Bovendien steelt het relatief nieuwe “haak, zink en schuif”-tactische platformconcept de show in termen van innovatieve gameplay. Zelfs Tomb Raider doet dat niet veel bij het beklimmen van muren.

De teleurstelling kan zijn dat het laseruitgeruste pak echt niet veel evolueert. Het is vrij saai in vergelijking met de grandioze ruimte-engineering om je heen. Zelfs de zichtlijnen zijn voor je uitgetekend. Om nog maar te zwijgen over Ayla, wiens gameplay zich vrijwel hetzelfde voelt als die van Ace in Deliver Us The Moon. 

Al met al is Deliver Us Mars niets zoals de vele actie-ruimteavonturen die er zijn. In plaats daarvan biedt het een grijpend verhaal dat interpersoonlijk drama met het redden van de aarde verweeft. Zelfs als het “Mars”-verhaal een is dat we al veel hebben gehoord, Deliver Us Mars voelt origineel op elke manier. Om die reden alleen al is Deliver Us Mars een spel dat het verkennen waard is.