Deliver Us Mars Recensie (PS4, PS 5, Xbox One, Xbox Series X/S & PC)

Vers uit de oven, Deliver Us Mars is eindelijk hier. Dit is het vervolg op Deliver Us The Moon, een adventure-puzzler die de gamingscene heeft doen shaken. Als je het voorgaande deel hebt gespeeld, herinner je je nog hoe de astronauten met de maan’s aardse reddingsenergiebeamtechnologie op het laatste moment van gedachten veranderden en weg vlogen naar een of andere God-weet-welke planeet.

Tien jaar later gaat het op aarde een stuk slechter, met klimaatverandering en globale opwarming prominent aanwezig. Dus, wanneer je een noodsignaal van de grote rode planeet Mars ontvangt, kun je niet anders dan reageren door nog een ruimtebemanning te sturen om de aarde te redden van de dood, en ook om eindelijk je vader te confronteren, tien jaar na hun laatste ontmoeting. Gaat het zoals gepland? Komt Mars ons te hulp? Of moeten mensen hun beste inspanningen leveren om de aarde te redden van waar we staan? Leun achterover met een kosmisch drankje en bereid je voor op een buitenwereldse (letterlijk bedoeld) avontuur in onze Deliver Us Mars review!

Een ruimteavontuur, maar geen zoals je eerder hebt gezien

We zijn allemaal bekend met hoe mensen het idee van wonen op Mars hebben verkend. Zodra de aarde onbewoonbaar wordt door de effecten van klimaatverandering en globale opwarming, kan Mars misschien de veilige haven worden die we onze nieuwe thuis noemen. Het is deze fascinatie voor ruimteverkenning die een indrukwekkend aantal ruimte-thematische games heeft voortgebracht, zoals de recente Dead Space remake, The Callisto Protocol, en meer.

Ondanks de toevloed van ruimtegames, Deliver Us Mars durft zich te onderscheiden van de menigte. In plaats van gevechtsscènes, Deliver Us Mars zet zijn beste voet voor via vertelling, verkenning en ontdekking. Je zult hier geen vijanden of wapens voor gevechten vinden. In plaats daarvan worden er een reeks puzzels op je afgevuurd, sommige vrij eenvoudig op te lossen, andere vrij moeilijk, maar daarover later meer.

Wanneer het redden van de mensheid ontmoet interpersoonlijke drama

Het verhaal is het lijm dat Deliver Us Mars bijeenhoudt. De intrige komt grotendeels voort uit de manier waarop de ontwikkelaar handig de belangrijke missie om de mensheid te redden combineert met het vrij boeiende interpersoonlijke drama tussen de personages.

In Deliver Us Mars volgen spelers het verhaal van Kathy Johanson, de dochter van een van de afvallige astronauten. Wanneer het noodsignaal binnenkomt, presenteert zich een eenmalige kans om de vitale technologie te verkrijgen die de aarde zou kunnen redden van de dood, en ook om eindelijk haar vader te confronteren, tien jaar na hun laatste ontmoeting.

De achtervolging begint

Maar voordat ze twee vliegen in één klap slaat, loopt ze tegen een reeks puzzels aan, zoekt ze naar verschillende verzamelobjecten die ze nodig heeft, en ontmoet ze meer rattenjachtscènes die verkenning en ontdekking aanmoedigen.

De verzamelobjecten verwijzen naar hologrammen, tekstberichten en notities die ze op planeet Mars vindt. Deze behoren tot de kolonisten die dit land vóór haar bewoonden en vertegenwoordigen kleine stukjes informatie die ze nodig heeft om haar missie te voltooien.

Het wordt interessanter wanneer de aanwijzingen die ze vindt beginnen te werken op haar morele oordeel. Op een gegeven moment begint Kathy zelfs te twijfelen of haar missie moreel “goed” of “slecht” is. Hoe meer ze die broodkruimels volgt, hoe meer ze geheimen ontdekt die ze liever niet had ontdekt. Het is op deze punten dat de missie begint te lijken alsof deze niet helemaal volgens plan verloopt.

De humane kant

In tegenstelling tot Deliver Us The Moon, Deliver Us Mars leunt handig op de kwetsbaardere kant van de jonge, onervaren astronaut, die probeert haar emotionele binding aan de missie in evenwicht te brengen met de meer logische kant van de dingen.

Ze wil dat ze zich kan losmaken van de meer ervaren astronauten met haar en haar vader kan gaan zoeken. Maar ze vecht constant tegen de neiging, zich houdend aan de missie totdat de twee motieven van nature samenkomen.

Bovenal steelt Kathy’s sterke voice acting en optreden de show. En wanneer ze eindelijk haar vader ontmoet, duidelijk verslagen door waanzin en wanhoop, slaat het spel een homerun.

Puzzels, weg!

Een vrij belangrijk deel van Deliver Us Mars‘ gameplay is puzzels oplossen. Maak je geen zorgen. Deze zijn niet te moeilijk om op te lossen. Sommige zijn eigenlijk vrij eenvoudig op te lossen, terwijl anderen te moeilijk zijn.

Een van de manieren waarop je de laser die aan je ruimtepak is bevestigd, gebruikt om obstakels weg te snijden of gesloten deuren te openen, is om puzzels op te lossen. Of, je moet andere decrypten door het gebied te verkennen met een vliegende robotgenoot genaamd Ayla.

Terwijl het laseruitgeruste pak naar het einde van het spel een beetje saai wordt, is het overschakelen van Kathy naar Ayla vrij cool, omdat het je overgaat van een derde-persoon naar een eerste-persoon perspectief. Het is ook een leuke manier om kleine ruimtes te verkennen, zoals verborgen ventilatiekanalen, of gewoon om verschillende gebieden te verkennen.

Om het meer aantrekkelijk te maken, Deliver Us Mars ontwerpt zijn puzzels op zo’n manier dat ze complexer worden naarmate je vordert. Aanvankelijk zullen ze te eenvoudig lijken om op te lossen. Met de tijd beginnen ze onintuïtief en soms onnodig moeilijk te worden.

Platforming, ook

Kathy brengt veel tijd door met platformen. Het meest opvallende zijn haar klimhaken, wat een vrij zeldzaam concept is dat Deliver Us Mars met gratie uitvoert. Door haar linker- en rechterarmen correct te positioneren en de ijsbijlen in de rotsen te verankeren, kan Kathy gemakkelijk over rotsoppervlakken, ruimteschipmuren en kliffen klimmen. Het kost even tijd om eraan te wennen, en je kunt een paar keer vallen en sterven. Met de tijd gaan de tactische haak, zink en schuif echter goed.

Moet ik het eerste deel spelen?

Deliver Us Mars is een prachtig uitgevoerd verhaal dat niet vereist dat je het voorgaande deel speelt om het te begrijpen. Zeker, het is tien jaar na de gebeurtenissen van Deliver Us The Moon. Echter, dit sci-fi-avontuur is zuiver gebaseerd op de realiteit, wat genoeg is om de aandacht van bijna iedereen te trekken vanaf het begin. Ik zeg “bijna iedereen” omdat spelers die met hoge verwachtingen van het eerste spel komen, volledig tevreden zullen zijn op manieren die ze niet hadden zien aankomen.

In tegenstelling tot Deliver Us The Moon, Deliver Us Mars neemt een meer persoonlijke, grijpende wending die strakke familieproblemen en mogelijke wereldwijde gevolgen met elkaar verweeft. Misschien is het de al te bekende “aarde redden”-missie die je naar het interpersoonlijke drama tussen de personages trekt. Hoe dan ook, het interpersoonlijke drama is wat je aan het scherm zal houden van begin tot einde.

Dus, als je een begrip hebt van het verhaal uit Deliver Us The Moon, zul je waarschijnlijk de motieven van de bemanning in het vervolg veel beter begrijpen. Echter, je zult blij zijn om te weten dat het spelen van het eerste spel geen absolute vereiste is om Deliver Us Mars volledig te waarderen.

Fouten?

Het is een vrij riskante zet om alle eieren in één “vertelling”-mandje te leggen. Het spel heeft veel te maken met zijn verhaal, wat betekent dat het volledig foutloos moest zijn, hoewel het einde een beetje saai aanvoelt. De puzzels beginnen ook op elkaar te lijken. Behalve de klimmechaniek, valt alle gameplay een beetje tegen.

De visuals zijn prachtig, echter. Ze zijn voor het grootste deel somber, maar dat is het algemene idee van een stervende aarde en een lege rode planeet. De karaktermodellen hadden een beetje meer aandacht kunnen gebruiken. Voor één, de monden van de personages bewegen niet terwijl ze praten of hebben interessante gezichtsuitdrukkingen, om maar te zwijgen.

Oordeel

Het is geen geheim dat de schrijfstijl en voice acting van Deliver Us Mars‘ personages uitzonderlijk zijn. Deze cementeren echt de persoonlijke en emotionele momenten die je tegenkomt, zoals de constant aangestipte thema’s van verleden spijt en wat “het juiste doen” eigenlijk betekent.

Bovendien is het relatief nieuwe “haak, zink en schuif”-platformconcept gewoon briljant in termen van innovatieve gameplay. Zelfs Tomb Raider doet dat niet zo veel bij het beklimmen van muren.

De teleurstelling kan zijn dat het laseruitgeruste pak echt niet veel evolueert. Het is vrij saai in vergelijking met de grandioze ruimte-engineering om je heen. Zelfs de zichtlijnen zijn getekend voor je. Laat staan Ayla, wiens gameplay zich vrijwel hetzelfde voelt als Ace’s in Deliver Us The Moon.

Al met al is Deliver Us Mars niets zoals de vele actie-ruimteavonturen daarbuiten. In plaats daarvan biedt het een grijpend verhaal dat interpersoonlijk drama met het redden van de aarde verweeft. Zelfs als het “Mars”-verhaal een is dat we al veel hebben gehoord, voelt Deliver Us Mars origineel aan op elke manier. Om die reden alleen al is Deliver Us Mars een spel dat het onderzoeken waard is.