Dead Space Recensie (Xbox Series X/S, PS5 & P.C)

Nog steeds diep in het proces van het inpakken van je spullen en naar Mars te gaan? Ontwikkelaar Motive Studio heeft een ironische twist voor je — om de klassieke Dead Space avontuur na te bootsen, dat eigenlijk een eng, met lichaamshorror gevulde kijk op de diepe ruimte is. Als je het nog niet weet, is Dead Space een sci-fi survival horror-franchise die drie hoofdspellen, spin-offs, strips, geanimeerde films en nog veel meer op zijn naam heeft.

Sinds 2013 is Dead Space in een soort van slaapstand gegaan. Dat was tot 27 januari 2023, toen de franchise besloot om een remake van het originele Dead Space uit 2009 uit te brengen. Remakes hebben vaak hun werk voor hen. De beste blijven trouw aan het origineel, met alleen een boost in prestaties en gameplay om zich te onderscheiden van hun tegenhangers van vandaag.

Dus, als je je afvraagt hoe de Dead Space remake zich verhoudt tot het origineel van 2008, hoe het zich verhoudt tot de survival horrors van vandaag die op de huidige generatie consoles draaien, of of het in het algemeen een gouden standaard zet voor hoe remakes ontwikkeld moeten worden, blijf dan tot het einde van deze Dead Space review om alle dingen te zien die je leuk, lief of haat aan het nieuwe spel.

Dead Space Remake is uit. Wat is er nieuw?

Ik durf te wedden dat de vraag op ieders lippen is of de Dead Space remake trouw blijft aan het origineel van 2008. Leeft het tot zijn hoge verwachtingen? Wat is er nieuw? Wat is er veranderd? Hoe verhoudt het zich tot de horrorige fantastische survival horror-ervaring van zo veel jaar geleden?

Je zult blij zijn te horen dat Dead Space de “hoe maak je een remake”-formule tot in de puntjes volgt. Het behoudt veel van het originele verhaal, dat gaat over de gemiddelde ruimte-ingenieur Isaac die probeert om zijn vriendin Nicole weer te zien na een lange tijd uit elkaar te zijn geweest.

In plaats van een gelukkige hereniging, krijgt Isaac de slechtste dienst in de geschiedenis, waarin hij moet vechten om het noodlottige schip USG Ishimura bij elkaar te houden terwijl hij vecht tegen de uitbraak van hordes van geagiteerde mutantwezens genaamd Necromorfen. Of, simpelweg, de bemanning van het schip die in ruimte-zombies is veranderd.

Ik hou ervan dat de remake trouw blijft aan het originele verhaal, omdat het verhaal prachtig is. Het werkte toen en het werkt nog steeds vandaag. Wat Dead Space anders doet, is dat het enkele veel nodige renovaties aan de gameplay en prestaties maakt, waardoor het spelen van de remake net goed aanvoelt in deze huidige tijd.

Tijd om je aan te kleden

Het is gebruikelijk om je aan te kleden in de ruimte, en Motive Studio doet een perfecte job met de alledaagse overall van ruimte-ingenieur Isaac Clarke. Het is het meest opvallende ding in het hele spel: de fijn gedetailleerde afwerking van de speler en zijn omgeving.

Ik bedoel, het ontwerp hier kan nauwelijks worden vergeleken met het origineel (en dat zou het ook niet moeten). Dus, goed gedaan voor de realistische niveau-uitrusting, de engste weerbarstige stalen oppervlakken, de alomtegenwoordige lichaamshorror en bijna elke sinistere, met pus gevulde niveau die meesterlijk is samengesteld uit de meestal omhullende, donkere schaduwen.

Laat los, verken

Bovendien kun je je herinneren dat het origineel best stijf was in termen van bewegen op het noodlottige schip Ishimura. Echter, als je goed oplet, zal je merken dat de remake het mogelijk maakt om vrijer te bewegen op Ishimura.

Met shuttles tussen tramstations, nieuwe gangen die verschillende dekken verbinden en zelfs zero-gravity, waardoor je door de ruimte kunt zweven, maakt de remake het mogelijk voor spelers om gebieden te verkennen op manieren die ze eerder niet konden.

In ruil daarvoor leidt vrije verkenning tot meer verbeterde gameplay en vooruitgang. Je zou gemakkelijker terugkeren naar eerder gemiste aanwijzingen of ontdekken van wapenupgrades en andere voordelen die je anders zou hebben gemist.

Aliens in woede

Er is geen beschrijving voor het gevoel van het afschieten van een Necromorfs ledematen of het hebben van hen die aan je ingewanden trekken, om maar te zwijgen. Je zult horen dat het richten op de ledematen het beste werkt, en de visuals doen meer dan applaudisseren voor het.

Het is, na alles, de enige leuke ervaring bij het spelen van Dead Space; Necromorfen springen je vanuit ventilatieopeningen, donkere gangen en andere belachelijke plaatsen aan en je gaat in een geweldige frenzie om elke een te vernietigen.

Alles over gameplay

De wapens voelen echt goed. Ze gaan gemakkelijk door de ledematen van de Necromorfen heen als een kerstfeest. Je zou de Plasma Cutter, Flamethrower, Pulse Rifle of Disc Ripper kunnen hebben die zaagbladen schiet. Anderen geven de voorkeur aan de Force Gun uit Dead Space 2. Met Isaacs kinesis en zwaartekrachtmanipulatietechnieken is het vernietigen van Necromorfen in een berg van niets heel leuk.

Aangezien het een survival horror-spel is, moet je door de verwarde gangen van Ishimura heen gaan en opslagruimtes ontgrendelen om geheimen te ontdekken en puzzels op te lossen. Trappen op selecte dozen zorgt voor munitie en credits. Er is ook middelenbeheer. Bijvoorbeeld, wanneer je Isaacs zero-gravity gebruikt, moet je zijn zuurstofniveaus beheren. Of andere middelen zoals gezondheid, stasis en, natuurlijk, munitie.

Wapens kunnen worden geïmproviseerd of gevonden. Elk heeft een unieke sci-fi-capaciteit. Zo kan de flamethrower een muur van vuur spugen. Vergelijkbaar heeft Isaacs unieke vaardigheden, zoals zwaartekrachtbeheer en stasis, Necromorfen op hun plaats kunnen bevriezen, terwijl kinesis het mogelijk maakt om objecten naar alles te gooien met onbeperkte duur. Oh, en er is ook leuk geïntegreerde gameplay, zoals het trappen op lijken om wat lekkers op te scheppen.

Al met al biedt Dead Space niets minder dan perfectie als het gaat om gameplay. Het is zo veelzijdig dat je nooit vastzit aan het gebruik van één overkoepelend wapen of vaardigheid. Zelfs de Necromorfen zijn van voldoende variatie om je constant te laten willen scheuren. Wanneer de mechanismen van een survival horror voor je werken in plaats van tegen je, wordt het veel leuker om constant door de hel te gaan. Anders wordt het spel een brute ervaring met geen redelijk risico-beloning-verhouding.

Neem een omweg als je kan

Bovendien hoef je niet altijd constant te grinden naar één enkel einddoel. Je kunt altijd een omweg nemen om een van de optionele zijmissies te voltooien die beschikbaar zijn. In tegenstelling tot het origineel, hebben deze zijmissies echte waarde in verhaalvullers en voordelen, dus het is niet helemaal een verspilling van tijd om ze te volgen.

Technisch gezien…

Zou je niet zeggen dat de drastisch gereduceerde laadtijden om voor te sterven zijn? Vroeger werkte iets als het tramstation niet goed vanwege de lange laadtijden. Nu zijn laadschermen er niet meer, of zijn ze sterk gereduceerd, en het tramsysteem werkt soepel zonder fouten.

Het is ook best duidelijk dat de Frostbite-engine een impact heeft op de remake. In vergelijking met 2008 ziet de Dead Space remake er meer surrealistisch uit, vooral met zijn prachtige visuals via dynamische schaduwrijke gangen en sombere verlichting om te passen.

Uitspraak

Dead Space grijpt heel indrukwekkend de essentie van een remake. Het is beter om bij wat werkt te blijven dan iets totaal nieuws te creëren. Op die manier kunnen fans genieten van het herbeleven van de aspecten die ze leuk vonden aan het origineel, terwijl ze een gerenoveerd uiterlijk en gevoel van hetzelfde ervaren.

In die zin zal ik zo ver gaan om te zeggen dat Dead Space een gouden standaard zet voor hoe je een remake moet maken. Ja. Het spel behoudt hetzelfde oude survival horror-formule van zo veel jaar geleden. Het neemt hetzelfde sombere sfeer en hetzelfde verhaal over. Zelfs de favoriete enge Necromorfen zijn terug om je het leven uit je lijf te schrikken.

Maar, voor de aspecten die hetzelfde blijven, zijn ze veel verheven boven de moderne ervaring van vandaag, zodat het een opwindende ervaring is om weer op de Ishimura te zijn. De remake ziet er absoluut prachtig uit. Het is fijn gedetailleerd, ondanks de algehele donkere gangen. Dit komt van pas wanneer Necromorfen uit de schaduwen en vanachter je springen om je de schrik van je leven te geven.

Behalve de visuals is de gameplay ook sterk verbeterd. Je hebt meer ruimte en paden om te verkennen. In plaats van te voelen als onderdelen van een geheel, voelt Ishimura meer met elkaar verbonden via naadloze omgevingen. Het geluid ontwerp voelt ook surrealistisch; het kruipt gemakkelijk over je huid op de meest geschikte momenten. Plus, je hebt optionele zijmissies die als verhaalvullers dienen en handig kunnen zijn bij de vooruitgang.

Al met al, als je gemakkelijk misselijk wordt, is Dead Space misschien niet het spel voor jou. Het spel maakt geen excuses voor het maken van een spektakel van verwrongen huid, bobbelige darmen, met pus gevulde niveaus en algemeen gore beelden. Simpel gezegd, je zou een leuke tijd moeten hebben als je van de andere kant van het spectrum bent.