Dancing Pandas: Ranger’s Path Recensie (PC)

Er is iets heel therapeutisch aan het hakken van bamboe met een zelfgemaakte pickaxe, terwijl de zon ondergaat achter de skyline van een idyllische bosgrot. Het maakt niet uit als je to-do-lijst langer is dan de slanke benen van een luiaard, want als de lokale bevolking zo vriendelijk en uitnodigend is, is tijd gelukkig geen factor die je hoeft te overwegen. En dat is eigenlijk waar Dancing Pandas: Ranger’s Path over gaat: de tijd nemen om te genieten van de eenvoudiger dingen, zoals het zoeken naar glinsterende schelpen, het hakken van diamanten of het bouwen van bruggen om de lokale bevolking te helpen hun voormalige nederzettingen te herstellen.

Het is niet moeilijk om te raden waar Dancing Pandas zijn inspiratie vandaan haalt; het is zo voor de hand liggend dat je gemakkelijk de panda’s door een Disney-prinses of twee kunt vervangen en het zou eigenlijk een liefdesbrief aan Disney Dreamlight Valley worden. Met een grafische interface die dezelfde toon aanslaat als Dreamlight en een collectie van excentrieke personages, fetch-quests en een heleboel mijnbouw-, craft- en landbouwactiviteiten, kun je zou denken dat het een leerboek is over het nakomen van de genoemde IP. Maar ik ga geen punten aftrekken voor dat; imitatie is de grootste vorm van flatteren — en zo gaat het.

Dancing Pandas: Ranger’s Path is van alles wat; het is een herinnering dat wildlife-bescherming van het grootste belang is; het is een aansporing om regelmatig de minder begane weg te nemen om de harmonische balans van het leven te behouden; en het is een vruchtbare verzameling van geest, goedheid en alles wat wholesom is. Laat ik zeggen dat het een spel is dat zeker zal resoneren met veel fans van de eenvoudiger dingen in het leven. Maar het lijkt erop dat ik mezelf vooruit sprint, dus laat me het even terugdraaien naar het begin.

Eenvoudiger Tijden

Dancing Pandas: Ranger’s Path begint zijn inleidende hoofdstuk met een vertrouwde reeks traditionele, maar universeel onbuigzame, stappen: panda ontvangt brief van grootouder; de panda gaat op zoek naar de genoemde grootouder op een vruchtbare reis van zelfontdekking; en de panda, in een poging om leven in te blazen in het zogenaamde Summer Island, neemt de positie van een lokale ranger in om te helpen bij het overbruggen van de kloof tussen het dorp en de wildernis — enzovoort, enzovoort. Dit is, tot op zekere hoogte, de breedte van de reis die je onderneemt: een plek vinden om thuis te komen onder de geliefde panda’s van het tropische eiland, en het gebruik van een selectie van tools en speciale vaardigheden om anderen te helpen bij hun queestes en andere activiteiten. Gegeven, er is meer aan dan dat, maar voor het meeste deel gaat je verhaal over de wedergeboorte van het eiland, en de aanpassingen die je moet maken om zijn fundamenten te verhogen.

Dancing Pandas: Ranger’s Path nodigt je uit om aan boord te gaan van een vaartuig en vrijelijk Summer Island te verkennen op een aantal manieren, of het nu is door interactie met andere panda’s en hen te helpen bij het voltooien van kleine maar belangrijke projecten, het ontwikkelen van je Moed niveau — een aparte meter die vereist dat je buiten je gebruikelijke taken gaat om je karakter te vestigen en je toewijding aan de rol van Master Ranger te bewijzen — of het delven van diamanten om te ruilen voor andere voordelen en bruikbare tools om de gemeenschap verder uit te breiden. Natuurlijk komt al dit in een familievriendelijke, vergevingsgezinde capsule die, heel eenvoudig, door iedereen kan worden benaderd, ongeacht vaardigheid of geschiedenis in het veld van landbouwproductie.

Bellen, Fluitjes en Versieringen

Er is geen twijfel over het feit dat Dancing Pandas een instinctief schattig spel is. Naast zijn snoepthema en tropische sfeer, brengt het ook een heleboel vrolijke, goedgehumeurde persoonlijkheden en geestige humor met zich mee — twee dingen die je kunt vormen in vruchtbare gesprekken en eeuwige vriendschappen. De verhaal kant van de dingen is niets bijzonders, maar het is heel gemakkelijk om veel van die tekortkomingen te negeren als er een gelijk aantal fantastische inhoud is om uit te halen, zoals het Moed-systeem en het exploratieve werk, bijvoorbeeld. En om het nog maar eens te zeggen, het is geen standaard, explosief ARPG; het maakt geen gewoonte van het creëren van buitensporig moeilijke actie-georiënteerde gevechtsontmoetingen of bittere uitdagingen voor je om te overwinnen. Er zijn een paar panda’s, en — verrassing, verrassing — er zijn knoppen. Het is zo eenvoudig als dat.

Ik was aangenaam verrast, om eerlijk te zijn, door hoeveel plezier ik kon hebben met het doorzoeken van een paar generieke taken en het verkennen van de pittoreske boroughs van de smaragdgroene bossen van Summer Island. Het was een van die soorten ervaringen — het type dat je natuurlijk ontspant na een lange en zware dag op kantoor. Met weinig tot geen steile leercurves om te tackelen of complexe systemen om in te voeren, voelde het bijna als tweede natuur, of misschien zelfs een natuurlijke thuiskomst voor de geest.

Uitspraak

Ik ben voor het idee om Dancing Pandas een hartelijke staande ovatie te geven voor zijn goedhartige thema en natuurlijke inclusie van een opvallende locatie met zo veel tropische decors. Het is zeker een spel dat je gemakkelijk van kunt houden, zelfs als het, zeg, veel ideeën gebruikt die zijn afgespoeld en weggegooid als een stuk glinsterend groenten in een houten saladekom. Om te zeggen dat het een uniek ervaring is, zou niet waar zijn; afgezien van het feit dat het panda’s gebruikt om zijn wereld te creëren, gaat het nergens heen waar anderen van zijn soort zijn geweest. Maar dat is geen groot probleem, want het weet de wielen te smeren met een heleboel vrolijke energie en goede kwaliteiten. Simpel gezegd, het is geen origineel idee — maar het werkt, en dat is vaak alles wat telt.

Het kost niet veel moeite om gelijkgestemde fans van de crafting-farming-beweging te overtuigen om wortels te planten in een alternatieve wereld, dat is zeker. En het is vanwege dit dat, als jij ook die onsterfelijke passie voor landbouw en zachte, vergevingsgezinde, en bovenal, stress-vrije core-werk hebt, dan zul je het waarschijnlijk heel gemakkelijk vinden om een paar zaden te planten op Summer Island en de wereld te laten bloeien. Het is onwaarschijnlijk dat je het als de perfecte vakantie zult vinden, maar als je gemakkelijk kleine uitbarstingen van vreugde kunt vinden in liminale taken, kun je net zo goed een paar uur doorbrengen met deze thuisonderwijs-panda’s.