Recensie van Crime Scene Cleaner (PC)

Ik was vijftien toen ik mijn eerste baan kreeg – uitvaartondernemer, geloof het of niet. Het was rond die tijd, tijdens die trouwe adolescentiejaren, dat mijn vrienden buiten waren en genoten van de eindeloze mogelijkheden van de zomer, terwijl ik elders was – in de ondoorzichtige gangen van een mortuarium, met de indruk dat ik, om een leven te verdienen, zou moeten knokken en een beetje vuile werk zou moeten doen. Wat betreft de vraag of die levensvaardigheden overdraagbaar waren naar andere soorten zaken – zoals het opruimen na een bende-aanval, bijvoorbeeld – is een andere kwestie, en een die ik eerlijk gezegd niet dacht dat ik zou moeten aanpakken nadat ik de vitale beslissing had genomen om me terug te trekken uit de begrafenisonderneming op negentienjarige leeftijd. Helaas is Crime Scene Cleaner sindsdien komen kloppen, en ik, die lekker in het glazen muiltje past, zal de deur openen. Hier gaan we weer.

Conceptueel gezien is Crime Scene Cleaner niet zo verschillend van het gelijk van House Flipper, of Powerwash Simulator, om maar te noemen. Mechanisch gezien ziet de game eruit als een serie schoon ontworpen scenario’s – twijfelachtige zaken die, om eerlijk te zijn, niet te overtreffen zijn vanwege de enorme hoeveelheid morsen, vlekken en in dit geval, bloedspetters. Maar er is een twist: je werkt niet voor de autoriteiten, maar voor de bende – een ondergrondse organisatie die de gewoonte heeft om je in te schakelen om hun rotzooi op te ruimen als en wanneer het moment daar is. En dat, eigenlijk, is wat de game je uitnodigt om te doen: om het gebrek aan hygiëne en moreel kompas van de bende te verhelpen. Gelukkig.

Hoe dan ook, Crime Scene Cleaner is net gearriveerd op PC als een volwaardig ode aan de kunst van schoonmaken. Wil je mee doen als we onze mop en emmer oppakken? Laten we dan aan het werk gaan, kerel.

Morsen & Rillingen

Het is laat en de bende minst genomen geen woorden. Ze hebben iets doen wat verontrustend slecht is, en ze willen dat jij, de oppasser van de organisatie, je gereedschap laadt en het bewijs verwijdert dat mogelijk tot hun arrestatie kan leiden als je faalt om de balans te herstellen. Het is een eenvoudige taak: veeg de vuile voetafdrukken van de houten vloer; schrob de bloedvlekken van de vloerbedekking; en, om de perfectionistische geest op het rechte spoor te houden, verwijder het lijk dat toevallig tegen de branduitgang leunt. Er is veel vuile werk te doen, maar aan het eind van de dag moet iemand het doen. Het is een goed ding dat ze veel betalen voor je diensten, dan.
Crime Scene Cleaner dartelt op een golflengte die we eerder hebben gezien. Het is een liefdesbrief, als het ware, en hoewel het niet dezelfde levendige kleuren en familievriendelijke sfeer heeft als zijn tegenstanders, weet het wel dezelfde gameplay-lus te vangen die we zo comfortabel zijn gaan vinden. Net als zijn concurrenten, heeft de wereld waarin je je bevindt een reeks verse uitdagingen om doorheen te werken – een checklist, zo je wilt – die bestaat uit het aannemen van bepaalde contracten en andere gore klusjes in de stad in ruil voor geld en andere weelderige bende-gerelateerde voordelen. Maar natuurlijk, er is dat olifant in de kamer: de bende is niet zo georganiseerd als, zeg, een OAP met een veerdons, wat betekent dat je een beetje meer moet doen dan de gemiddelde oppasser om aan de eisen van de baan te voldoen. Maar hey – geen druk, hoor.

Als de Handschoen Past

Wat Crime Scene Cleaner echt onderscheidt van zijn andere verwanten, is zijn onvoorspelbaarheid – het feit dat, zelfs als het meestal hetzelfde verhaal is met elke nieuwe baan die je aanneemt, de beats vaak wazig en aan het zicht onttrokken zijn door een aanzienlijke hoeveelheid gruwelijke details. Het is het niet weten, en niet in staat zijn om volledig greep te krijgen op wat je doet, dat het allemaal des te, weet ik niet, durader maakt. Natuurlijk hoef je je geen zorgen te maken over federale wetten die van kracht worden; integendeel, je kunt gewoon door je taken heen werken met een relatief langzaam tempo, wat betekent dat je niet noodzakelijkerwijs tegen de klok bent, maar eerder tegen de checklist die boven je schouders hangt.
Wat betreft de gameplay zelf, richt Crime Scene Cleaner zich voornamelijk op het feit dat je door een reeks relatief eenvoudige stappen heen moet werken: bloed schoonmaken, bewijs verwijderen en meubels herschikken om een gevoel van orde te creëren en zo verder. Naast deze vrij generieke taken, biedt de game je ook de mogelijkheid om aparte doelen aan te nemen – het gebied plunderen voor persoonlijke voorwerpen en het gebruik van je voordelen voor upgrades en andere vaardigheden op een handige vaardigheidboom, bijvoorbeeld. Natuurlijk heb je de macht om te kiezen hoe je op elke gegeven episode reageert, of het nu gaat om het herstellen van de balans in een crime-scène, of het plunderen van de boel en het verzamelen van zo veel mogelijk voorwerpen en voorwerpen om je achterzak te bevoordelen. Het maakt niet uit, zolang er maar geen bewijs is voor de autoriteiten om te ontdekken als je in de nacht verdwijnt.

Flipping voor Criminelen

Ik zou dit niet beschouwen als een idle clicker-soort baan – het soort ding dat je zou doen terwijl je lui naar een soort lo-fi-playlist luistert op een luie zondagmiddag. Het is niet helemaal dat. Nou, het is een beetje van dat – maar er is veel meer aan dan de standaard spoel-en-herhaal-beurt die we uit eerdere iteraties kennen. Het is veel meer, voornamelijk vanwege het feit dat, vanuit een overkoepelend oogpunt, de kaarten royaal ontworpen, groot en vol met allerlei geheimen en extra stimulerende elementen om te ontdekken. Voeg hieraan toe dat er ook een echt intrigerend verhaal en een ongehoorde setting is om je in te verdiepen, en je hebt alle kwaliteitselementen van een waardige conversieproject.
Als je op zoek bent naar een natuurlijke route naar de volgende stap in je oppassersreis, dan moet je overwegen om je naam op te geven voor Crime Scene Cleaner, als het niet is voor een excuus om die post-House Flipper-jeuk te krabben, dan voor het feit dat je een morbide nieuwsgierigheid wilt krabben. Laat genoeg zeggen, er is veel te genieten – een enorm bedrag, zelfs, gezien het feit dat de campagne ook een solide variëteit aan verschillende knooppunten en wegen biedt om te verkennen in de loop van de campagne. Het helpt ook dat elk deel van het verhaal een meter heeft die, als het in werking wordt gesteld, kan verhogen wat anders een textuurloze schoonmaaksimulatie zou zijn in een volwaardig horror-spel, met gore en al. Ik kan dat niet bekritiseren, eerlijk gezegd.

Uitspraak

Zoals het spreekwoord zegt: waanzin is hetzelfde doen meerdere keren en andere resultaten verwachten. Nou, er is enige waarheid in deze woorden, en ik denk niet dat het schoonmaken van crime-scènes een uitzondering is. Met dat gezegd, als ik iets heb geleerd over Crime Scene Cleaner, was het dat de bende, hoewel een beetje gimmicky op hun manier, niet het type was dat routine of andere vormen van onzin vertrouwde. Zeker, ik kon mijn leven wedden op het idee dat elke nieuwe scène ongeveer hetzelfde zou zijn – bloed en een levenloos lijk – maar dat veranderde niet het feit dat er altijd iets anders in het script was geborduurd. En, om eerlijk te zijn, dat is wat me gaande hield: niet weten wat voor soort baan er zou komen kloppen.
Al met al, zou ik zeggen dat je naar ongeveer elf of twaalf uur aan content kijkt om doorheen te werken in Crime Scene Cleaner – misschien zelfs een paar meer, afhankelijk van hoe je bepaalde doelen aanpakt en bepaalde ontmoetingen met de bende aanpakt. Ongeacht hoe je de baan aanpakt, blijft het feit dat, als je het soort gamer bent die een kick kan krijgen uit het schoonmaken van morsen en het baden in kleine hoeveelheden perks en XP, dan kun je niet verkeerd gaan met President Studio’s laatste mob-en-mop-avontuur. Het is vuile werk, zeker, en toch, op de vreemdste manier, een beproeving die spannend genoeg is om zelfs de meest alledaagse dingen vreemd boeiend te maken. Eet je hart uit, House Flipper.