Recensie van Crime Scene Cleaner (PC)

Toen ik vijftien was, kreeg ik mijn eerste baan – begrafenisonderwerpen, geloof het of niet. Het was rond die tijd, tijdens die trouwe adolescentiejaren, dat mijn vrienden buiten waren en genoten van de eindeloze mogelijkheden van de zomer, terwijl ik elders was – in de ondoorzichtige gangen van een mortuarium, met de indruk dat, om een leven te verdienen, ik zou moeten knokken en een beetje vuile werk doen. Wat betreft de vraag of die levensvaardigheden overdraagbaar waren naar andere soorten zaken – zoals het opruimen van een mobaanval, bijvoorbeeld – is een andere kwestie, en een die ik eerlijk gezegd niet dacht dat ik zou moeten aanpakken nadat ik het cruciale besluit had genomen om me terug te trekken uit de begrafenisonderneming op negentienjarige leeftijd. Helaas is Crime Scene Cleaner sindsdien gekomen aan de deur geklopt, en ik, iemand die lekker in het glazen schoentje past, zal de deur openen. Hier gaan we weer.

Conceptueel gezien is Crime Scene Cleaner niet zo anders dan de likes van House Flipper, of Powerwash Simulator, voor dat matter. Mechanisch gezien ziet het spel je werken door een reeks netjes ontworpen scenario’s – twijfelachtige zaken die, eerlijk gezegd, niet overtroffen kunnen worden vanwege het enorme volume aan morsen, vlekken en in dit geval, bloed spetters. Maar, er is een twist: je werkt niet voor de autoriteiten, maar voor de mob – een ondergrondse organisatie die de gewoonte heeft om naar jou te grijpen om hun rotzooi op te ruimen als en wanneer de tijd daar is. En dat, echt, is wat het spel je vraagt te doen: om het gebrek aan hygiëne en moreel kompas van de mob te compenseren. Gelukkig voor jou.

Anyway, Crime Scene Cleaner is net aangekomen op PC als een volwaardige ode aan de kunst van schoonmaken. Wil je ons vergezellen terwijl we onze mop en emmer oppakken? Laten we dan aan het werk gaan, feller.

Morsen & Rillingen

Het is laat en de mob is zeker niet iemand die woorden spaart. Ze hebben iets verontrustends gedaan en ze willen dat jij, de oppasser van de organisatie, je gereedschap laadt en het bewijs verwijdert dat mogelijk tot hun arrestatie kan leiden als je faalt om de boel schoon te vegen. Het is een eenvoudige klus: veeg de vuile voetafdrukken van de houten vloer; schrob de bloedvlekken van de vloerbedekking; en, voor degenen die een perfectionistische geest hebben, verwijder het lijk dat toevallig tegen de branduitgang leunt. Er is veel vuile werk te doen, maar aan het einde van de dag is het iemand die het moet doen. Het is een goed ding dat ze veel betalen voor je diensten, dan.

Crime Scene Cleaner doet een beroep op een golflengte die we talloze keren eerder hebben gezien. Het is een liefdesbrief, zo je wilt, en hoewel het misschien niet dezelfde levendige kleuren en familievriendelijke sfeer heeft als zijn tegenhangers, weet het wel dezelfde gameplay-loop te vangen die we zo comfortabel zijn geworden. Net als zijn tegenhangers heeft de wereld waarin je je bevindt een reeks verse uitdagingen om doorheen te werken – een checklist, zo je wilt – die bestaat uit het aannemen van bepaalde contracten en andere gore klusjes in de stad in ruil voor geld en andere weelderige mob-gerelateerde voordelen. Maar natuurlijk is er dat olifant in de kamer: de mob is niet zo georganiseerd als, zeg, een OAP met een stofzuiger, wat betekent dat je meer moet doen dan de gemiddelde oppasser om aan de eisen van de baan te voldoen. Maar hey – geen druk, hoor.

Als de Handschoen Past

Wat Crime Scene Cleaner echt onderscheidt van zijn andere verwanten is zijn onvoorspelbaarheid – het feit dat, zelfs als het meestal hetzelfde verhaal is met elke nieuwe baan die je aanneemt, de beats vaak genoeg bewolkt en verhuld zijn door een aanzienlijke hoeveelheid gruwelijke details. Het is het niet weten, en niet in staat zijn om volledig greep te krijgen op wat je doet, dat het allemaal des te, ik weet niet, dur maakt. Natuurlijk hoef je je geen zorgen te maken over enige federale wet die in werking treedt; integendeel, je kunt gewoon door je taken heen werken met een relatief langzaam tempo, wat betekent dat je niet noodzakelijkerwijs tegen de klok bent, maar eerder tegen de checklist die boven je schouder hangt.

Wat de gameplay zelf betreft, richt Crime Scene Cleaner zich voornamelijk op het feit dat je door een reeks relatief eenvoudige stappen heen moet werken: reinig het bloed, verwijder het bewijs, en herschik de meubels om een gevoel van orde en dergelijke te creëren. Naast deze vrij generieke taken, laat het spel je ook toe om aparte doelen aan te nemen – het plunderen van het gebied voor persoonlijke voorwerpen, en het gebruik van je voordelen voor upgrades en andere vaardigheden op een handig vaardigheidsboom, bijvoorbeeld. Natuurlijk heb je de macht om te kiezen hoe je op elke gegeven episode reageert, of het nu is door de balans in een misdaadscène te herstellen, of door de boel te plunderen en zoveel mogelijk voorwerpen en items te verzamelen om je achterzak te speken. Het maakt niet uit, zolang er maar geen bewijs is voor de autoriteiten om te ontdekken zodra je in de nacht verdwijnt.

Flipping voor Criminelen

Ik zou dit niet beschrijven als een idle clicker-soort baan – het soort dat je zou aannemen terwijl je lui lo-fi-muziek luistert op een zondagmiddag. Het is een beetje van dat, maar er is veel meer aan dan het standaard rinse-and-repeat-gebeuren dat we van eerdere iteraties kennen. Het is veel meer, vooral vanwege het feit dat de kaarten ruim zijn ontworpen, groot en vol met allerlei geheimen en extra stimulerende elementen om te ontdekken. Voeg daarbij dat er ook een echt intrigerend verhaal en een ongehoord decor is om je in onder te dompelen, en je hebt alle kwaliteitsingredienten voor een waardige conservatieproject.

Als je op zoek bent naar een natuurlijke stap in je oppassersreis, dan zou je Crime Scene Cleaner moeten overwegen, als het niet is voor een excuus om die post-House Flipper-jeuk te krabben, dan voor de sake van het krabben aan dat altijd-aantrekkelijke gevoel van morbide nieuwsgierigheid. Laat ik zeggen, er is veel te genieten hier – een enorm bedrag, zelfs, gezien het feit dat de campagne ook een solide variatie aan verschillende knooppunten en wegen biedt om te verkennen gedurende de campagne. Het helpt ook dat elk deel van het verhaal een meter heeft die, wanneer ingeschakeld, kan verheffen wat anders een textuurloze schoonmaaksimulatie zou zijn in een volwaardig horror-spel, met gore en al. Ik kan dat eerlijk gezegd niet bekritiseren.

Uitspraak

Like they say: waanzin is hetzelfde doen meerdere keren en andere resultaten verwachten. Nou, er is enige waarheid in die woorden, en ik denk niet dat het schoonmaken van misdaadscènes een uitzondering is. Met dat gezegd, als ik iets heb geleerd over Crime Scene Cleaner, was het dat de mob, hoewel een beetje gimmicky op hun manier, niet het type was dat vertrouwde op routines of andere vormen van onzin. Zeker, ik kon mijn leven verwedden op het idee dat elke nieuwe scenario min of meer zou betekenen dat er gore en een levenloos lijk zou zijn, maar dat veranderde niet het feit dat er altijd iets anders in het script was geborduurd. En, eerlijk gezegd, dat is wat me gaande hield: niet weten wat voor baan er zou komen.

Al met al zou ik zeggen dat je ongeveer elf of twaalf uur aan content hebt om doorheen te werken in Crime Scene Cleaner – misschien zelfs een paar meer, afhankelijk van hoe je bepaalde doelen aanpakt en bepaalde ontmoetingen met de mob aanpakt. Ongeacht hoe je de baan aanpakt, het feit blijft: als je het type gamer bent die een kick kan krijgen uit het opdweilen van morsen en het baden in kleine hoeveelheden perks en XP, dan kun je niet echt fout gaan met President Studio’s laatste mob- en mop-avontuur. Het is vuile werk, zeker, en toch, op de vreemdste manier, een beproeving die spannend genoeg is om zelfs de meest alledaagse dingen vreemd fascinerend te maken. Eet je hart uit, House Flipper.