Creature Kitchen Recensie (PC)

Het heksenuur brengt het beste van twee werelden met zich mee – de maanverlichte waaiers en de ondeugende beestjes, maar ook de nieuwsgierige ogen en de woeste zoogdieren die een linker poot zouden geven voor een hapje van je chips, of iets even lekker onder de juiste omstandigheden. Wat betreft hoe Creature Kitchen eruitziet onder het bleke schijnsel van de schemering, is het moeilijk te zeggen. Aan de ene kant heb je een teder kooksimulatiespel met liefde beestjes, allemaal met hun eigen unieke persoonlijkheden en smaak. Maar, aan de andere kant heb je een vrij sombere indie met vreemde schaduwen van old-school horror. Is het schattig, of is het verontrustend? Op dit moment weet ik het niet – maar ik ben helemaal voor het concept, niettemin.

Het gaat over concepten, Creature Kitchen is een kookspel met een kleine twist van humor en horror-geïnspireerde kruiden – twee ingrediënten die het transformeren in dit vreemde nachtelijke snackfeest van rare beestjes en nonsensical recepten. Het is, voor het grootste deel, een spel over het lessen van de onverzadigbare honger van een bosgrot van beestjes – een daad die het verkennen van de voorraadkast en het betreden van de sombere richels en spleten van een huis om geschikte snacks en schemeringdelicatessen te vinden, omvat. Hier is de catch: elk beestje is anders, en sommige van hen zijn niet zo happig om van je eiersandwiches te genieten als anderen. Een vreemde beproeving, maar je snapt het punt. Als dit spel iets is, is het een ode aan middernachtelijk snacken – maar met buitenbeestjes in plaats van nachtelijke vrienden.

Het idee is relatief eenvoudig: een handig boek op je keukentafel vertelt je over de verschillende beestjes in de buurt, evenals het eten dat ze leuk vinden. Het is jouw taak, gewapend met een camera en een suite vol kookapparaten, receptkaarten en ingrediënten, om de nodige maaltijden te bereiden en de massa’s tevreden te stellen over de loop van een korte maar vreemd zoete drie uur durende culinaire avontuur. Het is niet dramatisch, en het is zeker niet gewelddadig. Heck, het is niet eens zo eng. Dat gezegd hebbende, Creature Kitchen is niet het soort spel dat je domme schrikmomenten op een zilveren schaal serveert; het is het type dat spanning opbouwt met zo weinig als een oude boswoning en de sombere sfeer van een eenzame wereld zonder echte menselijke aanwezigheid. Het is geen volwaardige horror, maar een eenzame kookervaring die frequent gebruik maakt van audiovisuele signalen en een gevoel van urgentie om je drive te stimuleren. En je weet, het werkt.

Er is een eenvoudig maar bevredigend gameplay-loop hier die niet veel vereist om te begrijpen. Kortom, je maakt een snapshot van een beestje, analyseert hun persoonlijke voorkeuren, en keert dan terug naar een receptkaart om te leren hoe het gerecht te creëren. En dat, eigenlijk, is alles wat er is. Er zijn kasten om te ontgrendelen, ingrediënten om op te graven, en puzzels om op te lossen, evenals een roster van beestjes om te vrienden en tevreden te stellen, natuurlijk. In een notendop, wat je ziet is wat je krijgt: een kalme maar enigszins sombere kooksimulatie met hints van old-school puzzeloplossing en twijfelachtige dialoog.

Terwijl de openingsdelen van Creature Kitchen erg ontmoedigend en zonder context aanvoelden, vond ik dat hoe meer ik mezelf onderwierp aan hun wereld en hoe meer stukjes van de puzzel ik vond, het proces gemakkelijker werd. Een receptkaart zou de beste weg vooruit highlighten, en voor ik het wist voelde het roeren, grillen en serveren van middernachtelijke snacks als tweede natuur, evenals de geluiden van het bos en het terugkerende thema van geïsoleerd zijn en zonder menselijke tussenkomst. Voor ik het wist, was het niet meer zo’n “eng” ervaring; het was een sussende taak die niet veel van me vereiste, behalve om zorgvuldig de details te doorzoeken en een paar volle buiken te vullen onderweg.

Helaas, net toen ik begon te vinden in het ritme en me aan te passen aan het proces, kwam Creature Kitchen tot stilstand en sloot me buiten. Op slechts drie uur speeltijd, kwam de reis tot een einde, en de wereld had weinig meer te bieden dan de mogelijkheid om de kachel opnieuw aan te steken en alles opnieuw te ervaren. Ik had graag een paar meer beestjes, een paar meer recepten, en een handvol extra vleugels en gebieden om te verkennen. Maar dat stond niet op het menu. Ik had mijn doel gediend, en ik verliet de hut met de hoop dat het nog meer te bieden zou hebben. Maar dat was niet zo. Misschien was dat de grootste tegenvaller: het feit dat het meer een à la carte was dan een buffet.

Met alles wat hierboven is gezegd, Creature Kitchen hield me geboeid gedurende zijn korte levensduur, met een troep verrassend liefde beestjes en een bevredigende kookervaring die altijd vloeiend en fris aanvoelde. Het was een ongewone ervaring, om het zacht uit te drukken, maar een die me een vreemd gevoel van verbondenheid gaf met het bos en de daad van het vervullen van bestellingen voor hongerige beestjes. Zou ik terugkeren naar het kampvuur om het allemaal opnieuw te doen? In de tijd, misschien. Moet jij de kans nemen om een troep wilde beestjes te adopteren en hun eigen privé-souschef te worden? Eerlijk, ja.

Verdict

Creature Kitchen mag dan niet het all-you-can-eat-buffet van moderne indie-culinaire horrors zijn, maar voor een korte en verrassend zoete à la carte, moet ik toegeven dat het wel een verrassend leuk voorgerecht is met veel lekkere en enigszins vreemde smaken. Het is nog steeds een kort spel dat veel te wensen overlaat, maar het is wat het doet met zijn korte tijd in de keuken die telt, evenals wat het overbrengt met zijn liminale setting en strakke receptkaarten. Het is niet de perfecte kooksimulatie, maar het is een die durft te zijn anders en een beetje onorthodox. Maakt dat het een waardig voorgerecht om je honger te stillen? Als je op zoek bent naar iets een beetje uit het gewone, dan ja. Voor een volwaardige horror met kook-elementen, zoek troost in The Boba Teashop.