Crazy Chicken Kart 4 Review (PC)

Ondanks de continue en, laten we eerlijk zijn, onstuitbare stroom van kartspellen die regelmatig uit de vertrouwde uitlaat van het racescène schieten, is het geweldig om te zien dat één gepensioneerde nog steeds voortploetert—Crazy Chicken Kart, een serie die al bijna vijfentwintig jaar het asfalt omwoelt. En dat houdt nog niet eens de andere titels onder zijn hoede in overweging; laten we niet vergeten dat Crazy Chicken ook een dozijn of meer side-scrolling games, schietgalerijen, en VR-titels naar een veelvoud aan platforms heeft gebracht. Maar hier en nu draait het allemaal om Crazy Chicken Kart 4, de soft reboot van de originele serie die in 2007 de deuren sloot. Het is 2025, en dus zijn kartspellen realistisch gezien tien voor een dubbeltje, en de kans om er een te vinden die niet de gebruikelijke standaardkenmerken overneemt, is als zoeken naar een speld in een hooiberg. Maar er is een lichtpuntje: Crazy Chicken Kart, of gewoon het IP in het algemeen, heeft al een gevestigde reputatie als een zeer veelzijdig platform, wat betekent dat, hoewel de nieuwste aflevering in de kart-georiënteerde spin-off serie wel onder dezelfde paraplu valt als veel populaire titels *kuch* Mario Kart *kuch*, de kans dat het kritiek krijgt omdat het een schaamteloze geldklopperij is, minimaal tot nihil is. Maar dat betekent niet noodzakelijkerwijs dat het voorbestemd is om succesvol te zijn. Zoals bij elke serie die meerdere hoofdstukken omvat, is het onwaarschijnlijk dat elk segment automatisch zal leiden tot hetzelfde sprookjesachtige einde als de vorige iteraties. Toen ik eerder deze week achter het stuur kroop, had ik twee eenvoudige vragen in gedachten: is er sinds ’07 iets veranderd, en hoe kan het koppel nog steeds kakelen na bijna dertig jaar?

Het Koppel Is Uitgebreid

Om die aanhoudende zorg te laten rusten—ja, Crazy Chicken Kart 4 is een stap in de goede richting voor de serie. Het is een stap in de goede richting voornamelijk omdat het niet blindelings dezelfde componenten kopieert en plakt in zijn infrastructuur, maar in plaats daarvan kiest voor de soft reboot-aanpak—een tactiek die er effectief toe heeft geleid dat de kernmechanica is herzien om de gameplay gemakkelijker te navigeren, en om verschillende QoL-aspecten van de algehele interface van het spel te verbeteren. Begrijp me niet verkeerd, achttien jaar zijn voorbijgegaan en het is nog steeds hetzelfde oude liedje, maar met meer banen om doorheen te bladeren, personages om uit te kiezen, en een uitgebreidere tak van kart-onderdelen, upgrades en handige trucs om vrij te spelen, is het in zekere mate een stuk beter. Met andere woorden, nu is het moment om achter het stuur te kruipen. De vierde hoofdaflevering in de kakelende serie brengt een paar nieuwe toevoegingen met zich mee, zoals twaalf nieuwe circuits om doorheen te werken, acht boerderijpersonages om aan te nemen en mee te vorderen, drie modes om te verkennen—een singleplayer Grand Prix, een vier-speler lokale split-screen mode en een online acht-speler mode—en een variatie aan kart-aanpassingen, custom onderdelen, en een veelvoud aan audiovisuele verbeteringen en algemene fixes. Simpel gezegd, het is niet zomaar je standaard herhaling van een voormalige favoriet; het is een nieuw leven ingeblazen model met een paar gloednieuwe toeters en bellen. En raad eens? Het is nog net zo leuk als in zijn gloriedagen—halleluja.

Meer Waar voor Je Geld, Geld, Geld?

Er is één grote verbetering ten opzichte van het laatste spel dat in de serie uitkwam, en dat is het rijden. Volstaat het om te zeggen dat, met behulp van een opgepoetste engine en een ruwe achttienjarige leerervaring om de overgang tussen generaties soepeler te maken, de nieuwste besturingen, althans tot op zekere hoogte, authentieker en minder glibberig zijn dan in 2007. En het zijn niet alleen de mechanica die zijn bijgesteld; Crazy Chicken Kart 4 levert ook scherpere visuals, betere animaties en schonere overgangen tussen bochten en verborgen gebieden op het circuit. Voeg daarbij het feit dat het spel ook een goede hoeveelheid herspeelwaarde en een verrassend aantal circuits bevat om zowel online als offline van te genieten, en je hebt jezelf een behoorlijk ideale middagvuller. Laat het gezegd zijn dat, hoewel ik veel van de bovengenoemde dingen vrij gemakkelijk kan prijzen, ik Crazy Chicken Kart 4 niet in hetzelfde vaarwel kan plaatsen als bijvoorbeeld Mario Kart Deluxe of Sonic All-Stars Racing Transformed — maar misschien komt dat neer op een kwestie van persoonlijke smaak. Ik zeg niet dat het op hetzelfde niveau staat als het rampzalig middelmatige Racing With Ryan-hoofdstuk, maar het bevindt zich waarschijnlijk ergens in het midden van de ladder, tussen de top en de bodem van het vat. Het is zeker een vermakelijk nummertje met een enorme diepgang in zijn circuitontwerp en speelbare roster, maar een onbetwiste vaandeldrager voor het genre is het beslist niet. En dat bedoel ik op de liefst mogelijke manier, echt waar.

Oordeel

Crazy Chicken Kart 4 gaat op de best mogelijke manier terug naar zijn wortels, waarbij het raamwerk van het origineel intact blijft, maar met de toegevoegde complexiteit van een mix van goed georkestreerde en, belangrijker nog, gemoderniseerde mechanica en een verzameling boeiende circuits, personages en een paar extra trucs om de wielen te smeren. Het is nog steeds dezelfde capsule van circuit-gebaseerde pandemonium die oorspronkelijk in 2007 op het circuit verscheen, maar met schonere visuals, prestaties, en aanpasbare functies is het ook een veel betere vertegenwoordiger voor de saga. Toegegeven, het is niets wat je van nature zou omschrijven als “buitenaards”, maar het brengt wel veel meer naar tafel dan een beetje nostalgievoer en een paar extra toppings. Het valt niet te ontkennen dat Crazy Chicken Kart nog steeds veel pit in zijn tank heeft. En toch, dat wil niet zeggen dat het perfect in staat is om genoeg rubber te verbranden om een reis met overvloedige kilometers te overleven. In werkelijkheid is er, zoals bij veel racespellen die verschillende karting-invloeden gebruiken, een nieuwheidsfactor die uiteindelijk vreselijk repetitief kan worden na te lang onder de invloed en schaduw van de geruite vlaggen van andere tegenstanders te zijn geweest. Als je de originele Crazy Chicken Kart die destijds uitkwam hebt gemist, dan moet je een paar liter in de tank gooien om het water te testen voordat je aan een cross-country tour begint in deze nieuwste aflevering. Als je echter een terugkerende fan van het IP bent, dan is de kans veel groter dat je resoneert met zijn interne personages dan de gemiddelde leerling.