Company of Heroes 3 Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Als je van Total War houdt, dan wil je Company of Heroes zeker ook eens bekijken. Of, als je al fan bent sinds de eerste Company of Heroes-realtime-strategie-game in 2006, dan moet je de sequel echt eens proberen. Tot nu toe zijn er drie hoofdgames in de serie, allemaal realtime-strategie-games die het genre zo openhartig definiëren. Een beetje tactisch spel hier, en een beetje dekking en terrein daar, Company of Heroes begrijpt de ernst van het adopteren van de significante gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog tot een fout.

Ik moet zeggen, de eerste Company of Heroes in 2006 gooide de bal echt uit het park qua verwachtingen. Zozeer zelfs dat de sequel moeite had om aan de hoge standaarden te voldoen die door een van zijn eigen games waren gezet. En, dienovereenkomstig, de onzekerheid die ik had toen ik de derde game ging bekijken. Zal Company of Heroes 3 aan zijn hoge reputatie in de realtime-strategie-gamewereld voldoen? Voldoet het aan de veeleisende intriges van oorlog? Zijn de graphics en prestaties op orde? Hoe geweldig is Company of Heroes 3? Laten we dat uitzoeken in onze Company of Heroes 3-review.

Twee Campagnes. Vier Facties. Één Game.

Relic heeft twee campagnes ambitieus geïmplementeerd: een in de wijngaarden van Italië en de andere in de woestijngebieden van Noord-Afrika. Vier facties strijden tegen elkaar, waaronder het Britse en Amerikaanse leger voor de geallieerden en de Wehrmacht en Afrikakorps voor de asmogendheden. Historisch gezien maken vier facties sense, met het spel dat zich afspeelt in de theaters van de Tweede Wereldoorlog, maar ik had geen bezwaar tegen een nog uitgebreidere variëteit aan facties.

Wensen daargelaten, Company of Heroes 3 is een waardevolle multiplayer-ervaring. Wie wil er last hebben van strategische kaarten en verhalen alleen? Wanneer kun je rechtstreeks in het vlees van het spel springen, waar moment-na-moment-spel de overhand heeft?

De Beelden

Vanuit een vogelvlucht krijg je een redelijk goed beeld van de beelden eronder. De kaart ziet er enorm uit, hoewel hij zich duidelijk richt op een deel van de grotere Italiaanse en Noord-Afrikaanse locaties. Het is verfijnd en prachtig getekend. De oceaan heeft kristalhelder water, en het land is glooiend en ruw. Het is briljant. Ik had graag wat meer detail gezien, met de mogelijkheid van barstjes die zichtbaar worden en een van bovenaf bekeken terrein dat mogelijk wordt gemaakt. Al met al is het esthetisch goed genoeg voor de derde sequel.

Waar Te Beginnen?

Dit verheerlijkt de oorlog niet, gezien de huidige klimaat. Toch is het ontzettend leuk, om in de schoenen van de Wehrmacht-commandant te staan en enkele slechte oordelen uit te voeren. Nou ja, tactische eisen, nog steeds. Je zal raketten op vijandelijke frontlinies lanceren, of het nu vanuit tanks of zeebeesten is. De Italiaanse campagnemodus is veel groter, kennelijk lenend van Total War.

De missie hier is om je weg omhoog te werken, van de punt van Italië’s Sicilië tot het zwaar verdedigde Rome. Elk deel van de kaart varieert in grootte, terrein en moeilijkheidsgraad, hoewel de vijandelijke AI amper probeert om de verovering voor je te verharden (meer daarover later). Hulpbronnen kunnen op raken als ze onwijs worden gebruikt.

Dit zijn de gebruikelijke oorlogselementen zoals mankracht, brandstof en munitie. Sommige routes zijn goed bewaakt, en andere vormen minder risico. Het voelt soms aan als het geval van de haas of de schildpad. Bepalen of je de snellere route neemt en hulpbronnen uitput en het risico loopt om te verliezen, of de langzamere route neemt en hulpbronnen spaart, maar amper moeite doet om plezier te hebben.

Uiteindelijk is Company of Heroes 3 een spel dat dominantie verheerlijkt, terwijl je je krachten opbouwt, ze in gebieden van voordeel plaatst waar genoeg plekken van dekking zijn, gebieden veroverd, en ze verdedigt tegen vijandelijke krachten.

Het Is Jouw Wereld

Italië’s kant van de Middellandse Zee is meer vrij-vorm, lenend van de Total War-campagnekaarten en het mogelijk maken om gebieden op jouw manier te veroveren. Zodra je de Duitse lucht-, zee- en landverdediging vernietigt, komen er dringender zaken aan de orde. Je kunt bondgenoten in andere delen van de kaart helpen, wat handig is voor het versterken van de banden met de Britse en Amerikaanse generaals, wat later telt voor steun voor de uiteindelijke overname van Rome.

Deze gepakte tactische inhoud maakt Company of Heroes 3 zo’n blast. Dat je altijd op je tenen staat en dat verliezen van een slag net zo gemakkelijk is als een korte pauze nemen. Wat nog meer? De gemaakte vooruitgang voelt uniek aan voor jou. Afhankelijk van je acties, hoe toevallig ook, passen de missies zich aan aan je reis. Hoe cool is dat?

Wees Niet Bang Om Te Raadplegen

Als, op enig moment, overnames beginnen een tol te eisen, wees dan niet bang om de tutorial te raadplegen. Het is veel leuker om alle mogelijke moves onder de knie te hebben. Zoals de marinevaartuigen, bijvoorbeeld. Die kunnen gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Of, de bevoorradingpunten, die je idealiter niet zou moeten vernietigen, of anders zou de hulpbronbonus die je van het veroveren van dat gebied had gekregen, verloren gaan.

Hoewel Er Niet Veel Raadpleging Nodig Is

In dat opzicht, heb je amper veel raadpleging nodig, vooral wanneer je hebt weten te schitteren in de realtime-missies en de bredere campagnekaart wilt testen. Het is gewoon niet dynamisch, in de zin dat, zodra je een gebied veroverd, de vijandelijke AI weinig doet om het van je af te pakken. Dus, in wezen, hoef je alleen maar een stad te veroveren en op vakantie te gaan. Geen verdediging opzetten of op hoog alarm zijn is nodig.

Het is grappig omdat het veroveren van andere steden het neerhalen van hun verdediging vereist. Waarom niet de mogelijkheid implementeren dat de vijandelijke AI een verloren gebied terug kan veroveren, waardoor je gedwongen wordt om voorzichtig door het spel te gaan? Zonder die constante uitdaging, voelen campagnekaarten makkelijk aan, zelfs nadat je een stad hebt veroverd.

Het wordt erger gemaakt door de eenvoud van het spel. Echt, je kon gemakkelijk door het spel heen komen door je kleine mannen langzaam het platteland op te sturen in de eerste paar uur. Geen meesterschap van de meerdere gevechtssystemen is nodig. Of, een duidelijk effect op je capaciteiten wanneer de gezondheid van je mannen begint te dalen.

De Nadeel Factor

De kracht van Company of Heroes 3 ligt in de realtime-bataljes. Omdat de serie het genre door de jaren heen zo goed heeft gemasterd, hebben ze de ambacht zozeer verfijnd dat het overweldigend leuk is om te spelen. Je wordt constant op je tenen gehouden tijdens de missies, en je hersenen gaan aan het werk, om een of andere waanzinnige strategie te verzinnen om vijandelijke gebieden te veroveren en ze van jou te maken.

Als het er alleen niet bij bleef, want zodra je een gebied veroverd, is het allemaal glad ijs. De vijandelijke AI kan het niet schelen of je een eerder veroverd gebied onbeheerd hebt gelaten. Of, of je sterke genoeg verdediging hebt gebouwd om toekomstige contenties te weerstaan.

Kortom, zodra je steden veroverd, ben je vrij om door te gaan tot je de hoofdstad bereikt. Het resultaat is een soort lineaire feel aan een specifiek verhaal van de bevrijding van Italië door de VS en het VK. Om Company of Heroes 3 een zandbak te noemen, zou een lange sprong zijn, wat ik moet zeggen een gemiste kans is om dit spel naar een geheel nieuw niveau te tillen.

Uitspraak

Er zijn veel lof te geven aan Company of Heroes 3, van de volledig uitgewerkte tactische moment-na-moment-spel, dankzij de jarenlange ervaring sinds de eerste release in 2006, tot de duidelijk verfijnde en gepolijste instellingen van de theaters van de Tweede Wereldoorlog, zoals we die nog nooit eerder hebben gezien. De omgeving is zo prachtig. Het biedt zo’n onmiskenbare vreugde om te manoeuvreren.

Dankzij de variëteit aan facties, instellingen en tactische systemen, zal Company of Heroes 3 je zeker voor meerdere uren verslaafd maken aan realtime-strategie-games. Het enige zorgwekkende is dat de vijandelijke AI gewoon niet levert, zelfs op de moeilijkste moeilijkheidsgraad. De openingsuren zijn simpel, misschien te simpel om enige uitdaging te voelen bij het veroveren van gebieden.

De tegenstand neemt toe naarmate het spel vordert, en de bataljes worden intenser. Toch is het moeilijk om terug te keren voor een tweede poging, wanneer je je geen adrenaline voelt, zoals games als deze beloven te leveren. De eerste poging is een blast, echter. Laat staan de extra Noord-Afrikaanse operatie, die zal beginnen zodra de single-player-Italiaanse operatie eindigt.

Ik hou van de uitgebreide inhoud, de eveneens uitgebreide kaarten en de gespannen momenten tussen het nemen van batalje-beslissingen, slechts enkele milliseconden uit elkaar. Ik wou alleen dat het spel meer uitdaging bood en dat het veroveren van een gebied niet betekende totale succes, maar in plaats daarvan een verandering in missie van aanval naar verdediging. Al met al is Company of Heroes 3 een no-brainer-titel die je niet wilt missen, zelfs als het je eerste keer is.

Uittreksel: Tweede Wereldoorlog, Opnieuw Verbeeld

Company of Heroes 3 begrijpt realtime-strategie, net als de vorige twee games. De serie, als geheel, wordt beschouwd als de kampioenen van het genre, zorgvuldig het creëren van slagveldmomenten die echt tellen. Deze is een no-brainer-aanbeveling, zelfs als het je eerste keer is.