Kerk Simulator Recensie (PC)

En op de zevende dag schiep God misschien het meest chaotische ode aan het christendom in de vorm van een simuleringsvideo-game. Kerk Simulator — het is geen bijbels sonnet over geloof; het is een onhandige, vaak godslasterlijke hoop rommel die gewoon werkt wanneer het dat waarschijnlijk niet zou moeten doen. Is het een spel? Eh — het is iets, maar een volwaardig videospel zou geen accurate beschrijving zijn van wat het is, als het al iets is. Nee, wat Kerk Simulator is, is eigenlijk een belachelijk eenvoudig, misschien zelfs kapot onafhankelijk project dat kleine uitbarstingen van religieuze ondertoon in een vreemde maar hinderlijk vermakelijke build-’em-up-sim gooit. En daarmee hebben we onze eerste hindernis: het gebrek aan originaliteit in het concept.

Helaas is Kerk Simulator veel dingen, maar een solide weergave van het moderne christendom is het niet. Maar dat is niet waar het zich als presenteert; in plaats daarvan maakt het een geldige argument dat niet alle religieuze IP serieus hoeft te zijn om leuk te zijn. En ik zal eerlijk zijn, Kerk Simulator is leuk — tenminste voor de eerste paar hoofdstukken. Daarna wordt het minder over bijbelstudie en meer over afwijken van de lijnen om vreemde maar prachtige iteraties van hetzelfde boek te genereren. Het is geen religieus spel, per se, maar het balanceert op de fundamenten van het christelijke geloof en de cultuur. Toch is de aandacht voor de spirituele aspecten van de kerk zo onbeschrijfelijk klein dat je ze nauwelijks opmerkt.

Om je bubbel te doorprikken voordat we zelfs maar beginnen, zal ik dit zeggen: als je hoge verwachtingen had van een bijbelse revival in een interactieve vorm, dan ben je beter af met Kerk Simulator als de slechtste mogelijke kandidaat om de vlag voor het christendom te dragen. Met dat in het openbaar, laten we beginnen.

Op de achtste dag…

Kerk Simulator is exact wat het klinkt: een gereproduceerde, bijna verzadigde versie van een generieke core business simulation game. Denk aan elk spel dat een kassa, een koor van loyale volgelingen en een broze botstructuur voor een centraal hub heeft, en je zou, in alle waarschijnlijkheid, een goed idee moeten hebben van hoe het eruitziet voordat je het opent. Het punt is, als je een beetje vertrouwd bent met spellen die leunen op dezelfde tropen als Supermarket Simulator, dan hoef je je geen zorgen te maken over het leren van nieuwe mechanismen of instructies, want Kerk Simulator is, ondanks zijn beste pogingen om kennis en wijsheid op zijn gebruikers over te dragen, een saaie simulator die is overgoten met heilig water. En dat is het.

Net als de meeste van zijn soortgenoten, biedt Kerk Simulator je de kans om een kleine schil van een gebouw te transformeren in een bastion van geloof en trots. Ook zoals de overgrote congregatie, geeft het je de vrijheid om te experimenteren met verschillende manieren om rijkdom en andere vrijwel weelderige voordelen te vergaren. Maar, hier ligt de tweede hindernis: het feit dat zelfs de grootste beloningen in het spel meestal verborgen zijn achter een onoverkomelijke cortex van domme voorspelbare en saaie banen.

Eentonige taken horen bij het terrein, denk ik — maar dat verandert niet het feit dat Kerk Simulator nog steeds een absolute slaapfest is. En het ergste is, het leert je niets over religie; als het al iets doet, geeft het je de vrijheid om er de spot mee te drijven. En dat is een beetje een tweesnijdend zwaard, want het spreekt wel tot diegenen die liever God zouden spelen dan dienen als digitaal discipel, maar ten koste van het verlies van zijn authenticiteit en integriteit.

Om te leren is om te onderwijzen

Over eentonige taken en saaie gameplay hooks gesproken, bevat Kerk Simulator veel van hetzelfde generieke vulmiddel dat een standaard business sim frequenteert. Met andere woorden, banen die het converseren met kerkbezoekers, het installeren van kleine maar effectieve decoratieve items — verf, banken en andere thematische items — en (je moet jezelf voorbereiden op deze) dopen van pasgeboren baby’s omvatten. Met al deze taken komt een eenvoudige lus voor je om te volgen — een cyclus die je ongeveer dertig minuten kost om te voltooien voordat de cyclus van nature herhaalt en je opdraagt om, weet je, opnieuw te doen.

Om krediet te geven waar het toe komt, heeft Kerk Simulator wat het nodig heeft om religieuze studies lachwekkend komisch te maken. Het is allemaal een beetje tongue-in-cheek, want ondanks zijn beste pogingen om zijn wereld om het voetstuk van traditie te centreren, neemt het zichzelf niet te serieus, noch probeert het je overbodige jargon te voeren om de leegtes op te vullen, zogezegd.

Uitspraak

Kerk Simulator zou niet ter sprake moeten komen op je volgende bijbelstudiegroep, niet omdat het ontbreekt aan de leringen van Jezus Christus of het christendom, maar omdat het zich uitstrekt om je de kans te geven om het script om te draaien, zogezegd. Dit is geen slechte zaak, hoor; in feite is het een zaak die ongetwijfeld een aanzienlijk deel van de mensen aanspreekt, met name diegenen die geïnteresseerd zijn in vreemde en opzettelijk half-bakken simuleringsgames. Maar zelfs dan komt het met een prijs — een prijs die ik me kan voorstellen dat veel beginnende bekeerlingen zou doen sidderen in hun schoenen.

Ik kan niet zeggen dat Kerk Simulator een goed spel is, maar ik kan bijna de aantrekkingskracht zien. Is het een vermakelijk spel? In korte uitbarstingen, ja — maar niet omdat het het eenvoudige feit van het bouwen van een religieuze gemeenschap een bevredigend gevoel geeft, maar omdat het zijn hele wereld centreert rond het doelbewust negeren van de noodzaak om zijn kern te versterken met solide fundamenten. Het is een kapot spel, en zeker, het is even solide als een peuters eerste speelgoeddoos. Toch, als alles is gezegd en gedaan, is er nog een enorm genoegen in dat. Zeker, als het er slecht uitziet, en het is schaars matig — maar het is, zo veel als het me pijn doet om het toe te geven, frustrerend leuk om uit te pakken. Nou, voor de eerste paar uur, tenminste.

Natuurlijk, als je van zinloze simuleringsgames houdt die zichzelf niet te serieus nemen, dan zou je voorbij het gordijn van onvolwassenheid dat Kerk Simulator omhult moeten kunnen zien. Als je echter op zoek bent naar iets authentiekers, dan, voor de liefde van alle dingen, doopt de baby niet.