Een spel over het bouwen van een toren Recensie (PC)

Het wordt niet veel belachelijker dan dit, mensen. Alsof om de gebrek aan creativiteit in de indie build ’em up-scene te illustreren, heeft AVE Team letterlijk een spel ontwikkeld dat geen ander doel heeft dan, nou, een toren te bouwen. En ja, het is Een spel over het bouwen van een toren. Op dit punt voel ik me alsof het een gemeenschappelijk thema is. Maar ga me niet te veel vertellen over Een spel over het graven van een gat. Voor nu, laten we ons focussen op de hemel en de alledaagse bezigheid die al eeuwenlang boven elke peuter schuilt. Laten we gewoon de toren bouwen en zien waar het ons brengt, oké?

Het zou een echte verspilling van tijd zijn om Een spel over het bouwen van een toren te verkleden als iets meer dan wat het op de tin zegt. Eerlijk gezegd, het heeft geen speciale introductie nodig, noch een formele verklaring voor waarom het is wat het is. Het is gewoon. Het schaamt zich niet voor zijn ware kleuren; het omarmt het feit dat het, in zekere zin, een grotere versie is van een kinderspel met stapelbare houten blokken en wankelende pilaren met absoluut geen structuurintegriteit. De regels zijn niet drastisch anders hier; het spel draait voornamelijk om het stapelen van genoemde houten blokken op een relatief plat oppervlak en het beklimmen van de hemel voor een reden die volledig onbekend is voor de meeste mensen.

Als de bovenstaande stenen en blokken van de steiger op de een of andere manier zijn gelukt om je te boeien, dan moet je bij ons blijven voor een tijdje terwijl we nog een paar meer toevoegen aan de top. Nog steeds hier? Laten we dan een toren bouwen.

Wat omhoog gaat…

Het hart van Een spel over het bouwen van een toren is een heel eenvoudig, maar frustrerend wispelturig steigersimulatiespel – een fysica-based puzzelspel waarin je enige echte doel is om, nou, een toren te bouwen van de grond af en, met een beetje geluk en finesse, de hemel te bereiken. Als een gevallen engel die naar de aarde is gestort, valt het aan jou om een route terug naar de wolken te vinden, zelfs als dat betekent dat je tussen verschillende vormen van stenen en mortel moet schakelen om smalle ruimtes te bereiken en zogenaamd de zwaartekracht te tarten. En dat is wat je doel is hier: ga verder dan de Egyptenaren en verover een prestatie die niemand ooit eerder heeft bereikt.

Het idee is eenvoudig: verzamel veren op weg naar de hemel en gebruik genoemde veren om verschillende stijlen van stenen te ontgrendelen om distincte structuren te creëren, zoals Stonehenge met een te veel lagen – of zoiets. En geloof het of niet, er is een verhaal geschreven in al dit, hoewel ik zou zeggen dat het niet de moeite waard is om verder in detail te treden, gezien de algemene aard van de situatie. Maar voor de sake van het dekken van alle bases, zal ik dit zeggen: de protagonist hier is uit de hemel verbannen en is teruggekeerd naar de aarde om essentieel zijn ondergang te enfrenten. Het doel hier is transparant: bouw een trap terug naar de top. Dat is ongeveer de omvang ervan, op zijn minst. Het is voldoende om te zeggen dat het niet de meest indrukwekkende verhaallijn in de wereld heeft, maar we dwalen af.

Stairway to Heaven

De besturing in Een spel over het bouwen van een toren is niet wat je responsief zou noemen. Krabbel dat maar uit – ze zijn wispelturig, maar ze zijn ook een pijn in de nek om te beheersen. Het springen, bijvoorbeeld, is niet zo eenvoudig, wat betekent dat je een vervelend hoge kans hebt om naar je eigen creaties te vallen in plaats van ze met enige stijl en gratie te beklimmen. Maar misschien was dat alleen mijn ervaring. Het kon zijn dat ik het zwaar had en dat ik gewoon niet in staat was om mijn eigen prestaties te bereiken. Of misschien, misschien waren de besturingselementen echt ontworpen om mijn geduld te testen. Hoe dan ook, het feit dat ik moeite had om de kneepjes van het vak te leren in wat had moeten een rechttoe rechtaan reis was, was een afleiding die ik had kunnen missen.

Het goede nieuws is dat Een spel over het bouwen van een toren inderdaad een extra modus biedt om te verkennen – een zandbakmodus, van alle dingen. Het biedt niet veel meer dan de standaardcampagne, zal ik toegeven, maar het genereert wel enkele extra vrijheidsgraden voor je om te genieten en al het bouwmateriaal dat verband houdt met de verhaallijn. Het is niet helemaal op hetzelfde niveau als Minecraft, maar om credits waar credits due zijn, het doet tenminste een poging om je de middelen te geven om te bouwen zonder beperkingen. Het is alleen jammer dat je geen trappen kunt bouwen. Ga figureer.

Uitspraak

Een spel over het bouwen van een toren bouwt zijn as op hetzelfde oppervlak dat heeft geholpen om de likes van – je raadt het al – Een spel over het graven van een gat te vormen. Afgezien van de verschuiving in terrein en hoogte, is er geen enorme verschil tussen de twee, wat betekent dat, als je toevallig van de laatste genoot en ook iets vond dat het waard was om voor te blijven in de eerste, dan zou je Een spel over het bouwen van een toren moeten waarderen. Wat betreft of het genoeg heeft om je aandacht te verdienen voor de lange termijn, is een andere vraag. Dat gezegd hebbende, met de toevoeging van een creatieve zandbakmodus om de verhaallijn te vergezellen, doet het tenminste een poging om het idee voor alles wat het waard is uit te melken.

Er is niet veel van een eindspel om naar uit te kijken hier, dus het is het beste om niet met de verwachting te beginnen dat je grote post-creditsbonussen zult ontdekken. Toch, als je het type persoon bent die een kick krijgt van het herhalen van dezelfde basischore en fysica-based puzzels voor kleine maar voldoende resultaten, dan zou je, eerlijk gezegd, geen moeite moeten hebben om je weg te vinden naar de top in AVE Team’s laatste build ’em up zandbak.