Candy Crush Review (Android & iOS)

Ik zal er geen doekjes om winden; Candy Crush is even onweerstaanbaar zoet als het ongelooflijk gemakkelijk is om er een rollende verslaving aan te ontwikkelen. Het is bijna onmogelijk om niet te verlangen naar iets zo schattigs en levendigs, want het maakt een zo simpel concept zowel immens aantrekkelijk als, onder de juiste omstandigheden, perfect om je verveling of interne blokkades te genezen. Neem de statistieken bijvoorbeeld. Met meer dan vijf miljard downloads en ergens in de buurt van tweehonderd miljoen actieve gebruikers, heb je niet zomaar een vluchtig idee; je hebt de eeuwige toverball van mobiele puzzelspellen. Met andere woorden, je hebt de Willy Wonka van Android- en iOS-applicaties. Het enige ingrediënt dat ontbreekt in Candy Crush is een muzikale ballad en een vliegende glazen lift die zijwaarts, schuin, langwerpig en achterwaarts kan gaan. Opa Joe blijft echter belichaamd als ongeveer de helft van de menselijke bevolking. Nou, waarschijnlijk.

Als je nog nooit van Candy Crush hebt gehoord, dan kan men het alleen maar omschrijven als een dopamine-opwekkend match-three puzzelspel met snoep-overladen visuals, zoete audio-effecten en een irritant verslavende catalogus die ruim twintigduizend levels telt, plusminus. Het doel, net als bij je traditionele match-three titel, is om kolommen (of stapels snoep, in dit geval) te manipuleren en lekkernijen van een specifiek soort te verzamelen om een kolom te pletten en het bord effectief leeg te maken. Conceptueel is het niet zo heel anders dan wat je eerder hebt gezien. Candy Crush zet echter het klassieke blokkenformaat aan de kant en gebruikt in plaats daarvan kleurrijke lekkernijen en suikerrijke snacks als zijn primaire middelpunt. Dat in aanmerking genomen, klinkt het spel op papier niet zo geweldig. En ik zal eerlijk zijn — dat is het ook niet. Maar dat is het ding met snoep: zodra je de suikerrush omarmt, wil je niet terug naar koolbladeren en, nou ja, saaie blokken.

Als het niet was voor de kauwgomesthetiek en de suikerrijke setting die Candy Crush trots vertegenwoordigt, zou King geen memorabel product in handen hebben; het zou een vrij generiek match-three puzzelspel zijn met amper tanden om een deuk te slaan in het culinaire veld. Maar zo blijkt, Candy Crush heeft wel degelijk een soort cultachtige charme. En niet alleen charme, maar ook een schatkist aan levels die zelfs de meest luie spelers weken, maanden, zelfs jaren chocoladerepen en taarten kan laten stapelen. Dankzij zijn propvolle catalogus van levels, uitdagingen en hapklare stimulansen, heeft Candy Crush die speciale plek in het hart van de meeste Android- en iOS-apparaten. Het is een vast onderdeel dat bij het meubilair hoort, en je houdt ervan of je haat het. Net als Flappy Bird, dan.

Er is één ding dat de oh-zo-gezellige esthetiek van Candy Crush tempert: de microtransacties. Kijk, waar het spel wel zijn free-to-play formaat omarmt en je onbeperkte toegang geeft tot een schijnbaar oneindige voorraad aan snoepverstopte levels, kweekt het ook een paar irritante features, zoals Goudstaven, die kunnen worden gebruikt om extra zetten, algemene boosters en zelfs snellere resultaten te kopen om je veel sneller door zijn gele-bakstenen weg van suikerrijke snacks te helpen. Gelukkig is het niet verplicht om Goudstaven te kopen om van het grootste deel van Candy Crush’s aanbod te genieten. Dat gezegd hebbende, heeft het spel wel de gewoonte om je met de paplepel in te gieten dat, als je investeert in het spel en diep in je zak graaft, je uiteindelijk veel meer hebt om je tanden in te zetten. Het is vervelend, maar niet genoeg om je naar een andere snoepwinkel te sturen. Toch, een microtransactie is een microtransactie — dus dat is ook iets om over na te denken, helaas.

Als je over de brutaalheid van het freemium-model dat Candy Crush huisvest heen kunt kijken, dan zou je geen probleem moeten hebben met simpelweg van het spel genieten voor wat het is: een gemakkelijke tijdverspillende ervaring die naadloos in je dagelijkse routine past. Het is ook ongelooflijk gemakkelijk om onderweg te leren, met weinig tot geen leercurve om aan te pakken of bergopwaartse klim om te overwinnen. Toegegeven, de levels worden na verloop van tijd progressief moeilijker, maar als je het frequente gezeur van de Goudstaaf-prompt kunt negeren, dan zul je misschien merken dat het vrij gemakkelijk is om af te schakelen en door te rollen. Het is nog steeds een pijn in de kont, dat geef ik toe, maar het levert tenminste een kleine dosis dopamine om je humeur hoog te houden. Voor wat hoort wat, denk ik.

Al met al is Candy Crush nog steeds hetzelfde verslavende mobiele puzzelspel dat het was in 2012. Streep dat door — het is groter, brutaler en omvangrijker dan ooit, dankzij zijn voortdurend evoluerende catalogus van levels en seizoensgebonden evenementen en uitdagingen. In dat opzicht, als je nieuw bent in de suikerrijke levensstijl en nog moet beslissen of je toegeeft aan de wereldwijde sensatie, beschouw dit dan als een duwtje in de goede richting. Als je dagelijks van puzzels en kleverige lekkernijen met irritant levendige kleuren houdt, dan zul je eerlijk gezegd waarschijnlijk dol zijn op bijna elke jelloblok en suikerklontje die Candy Crush vormgeven.

Oordeel

Candy Crush blijft als een zoete maar tergend bittere puzzelaar op de achterkant van onze tongen hangen, die de textuur van een gezellige lekkernij wast met de smaak van pure en onversneden monetarisatie die helaas zijn bubbelige aantrekkingskracht plet. Hoewel het nog steeds een briljante tijdverspillende applicatie is die de zoete, zoete nectar van basaal puzzelen combineert met een immergroene esthetiek die zo tijdloos is als de geliefde cacaoboon, zijn de zure druiven hier frustrerend duidelijk. Zeker, Candy Crush heeft een zwak voor in-game transacties en enigszins schaamteloze marketingtrucs, en helaas trekt het een anders perfect middagvermaak naar beneden.

Gelukkig hoef je niet zo diep in je zak te graven om van Candy Crush te genieten voor de simpele dopamine-injectie die het is; je hebt alleen het vermogen nodig om het frequente toedienen met de lepel en het gezeur dat je verbindt met de Goudstaven te weerstaan. Als je een oogje dicht kunt knijpen voor dat alles, dan zul je hier zeker genoeg vinden om je zoetekauw voor altijd te stillen.