BrokenLore: LOW Recensie (PC)

BrokenLore: LOW slaat niet om de bomen heen met zijn openingsvraag. Het stelt een simpele vraag, en eerlijk gezegd, een die al generaties lang rondgaat: Wat zou jij bereid zijn te geven voor een kans op roem en fortuin? Zou je bereid zijn om de sombere mist van een onbekende stad te betreden om een complete vreemdeling te ontmoeten – een eigenaardig voorstel dat toevallig de wereld op een zilveren schaal heeft beloofd? Als je een musicus bent en niets meer wilt dan je carrière naar de top van de mainstream te brengen, zou je dan bereid zijn om een hand te geven met de duivel en je naam te tekenen? Nou, dat is基本 het verhaal hier: een beginnende musicus die zijn vertrouwen stelt in de handen van een vreemdeling, volledig onbewust van de verschrikkingen die achter het bindende contract schuilgaan. Kijk, dat ben jij; je bent de musicus.

Serafini Productions beschrijft BrokenLore: LOW als een psychologische horror met een eigenaardig cascaderend thema – een hybride tussen “hyperrealistische” en “low-poly”-visuals en een glimp van Japanse folklore. Het is een korte horror (zo kort, dat je het waarschijnlijk in minder dan een paar uur kunt voltooien), dus je moet niet verwachten een geweldige hoeveelheid materiaal hier. Met dat gezegd, heeft het spel een heleboel geweldige dingen – goed getimede kat-en-muisspelletjes, een plechtige sfeer met een opvallend gevoel van onzekerheid, en een handvol echt intrigerende en vergevingsgezinde puzzels, om er maar een paar te noemen. En dat is nog maar het begin; BrokenLore: LOW omvat ook een solide variatie aan dubbelzijdige grafische effecten, en niet te vergeten de formele hulp van een perspectief van een echte psycholoog. Dus, best een pakket.

Als je overweegt om een kopie van BrokenLore: LOW te kopen, lees dan verder.

Felle lichten & mistige steden

BrokenLore: LOW vertelt het verhaal van een aspirant-musicus – een karakter die, net als veel anderen in de wereld, zijn vertrouwen heeft gesteld in de wispelturige handen van een ander voor een kans op succes. Dit verhaal, dat zijn bestaan baseert op de gebroken dromen van deze virtuoze protagonist, nodigt je uit om de mist te betreden – een ogenschijnlijk sinistere sluier die toevallig het middelpunt vormt van een donkerdere kant van een anders idyllische Japanse dorp. Maar (en dit komt als geen grote verrassing, gezien de paraplu die BrokenLore: LOW valt onder) is er meer aan dit verhaal dan je op het eerste gezicht zou denken; de beloften van een betere toekomst zijn betekenisloos, en de vreemdeling in kwestie verbergt iets een beetje meer, zullen we zeggen, sinisters.

BrokenLore draait allemaal om zijn geheimen, evenals het stellen van een voortdurend evoluerende bedreiging binnen een reeks twijfelachtige beslissingen. Het spel, dat voornamelijk lineair is en geen grote vertakkingen heeft, ziet je door de mistige gangen van een Japanse dorp – een vertekende wereld die bestaat uit verschillende in verval geraakte gebouwen, schaduwrijke oriëntatiepunten en een handvol griezelig lege ruimtes met liminale tuinen. Op een echte survival-horror-manier maakt het spel volledig gebruik van zijn sleutel-elementen – een onrustbarende sfeer, low-poly-omgevingen en een gevoel van hulpeloosheid dat aan de horizon lingerd gedurende de duur van de campagne. Als zodanig vertrouwt het niet op zinloos gevecht of actiesequenties van muur tot muur; integendeel, het gebruikt zijn basisvaardigheid om een sfeer te creëren en ambiance te prioriteren boven angst – en meesterlijk, op dat moment.

In de mist

BrokenLore is een natuurlijke psychologische horror; het laat je nadenken, en in plaats van je door zijn wereld te laten rennen zonder met je ogen te knipperen, dwingt het je om de realiteit en de gebeurtenissen die om je heen plaatsvinden te betwisten. En het geeft veel van deze waarheden weer in zijn wereldopbouwproces. Bijvoorbeeld, voor elk onbezield voorwerp dat je tegenkomt, is er een verborgen betekenis die ontdekt wil worden, en voor elke ontmoeting met een mythologische figuur die je ontdekt, is er een spirituele verbinding met een veel, veel diepere emotie die volledig rond wil komen. En dat is echt de beste manier waarop ik BrokenLore: kan beschrijven: een misleidende horror die, hoewel enigszins schilderachtig in zijn vertelstijl, genoeg vraagt om je te laten twijfelen aan bijna alles wat plaatsvindt.

Er is geen enorme hoeveelheid diversiteit in de gameplay-kant van dingen, zal ik toegeven. Ik kan mezelf niet laten zeggen dat BrokenLore een standaard wandelsimulator is – omdat het zeker veel meer heeft dan dat. Echter, je kunt argumenteren dat het iets van een op-de-rails-avontuur is; het geeft je de sleutels van elke deur, en introduceert je meer of minder bij elke verhaalbeat. Maar dat is geen groot probleem, want wat het doet tussen deze stappen is echt uitstekend. Om een lang verhaal kort te maken, het gebruikt respectvol een goed geoliede combinatie van twee grafische paletten om een uniek beeld te creëren – een beeld dat tussen een traditioneel low-poly-ontwerp en een realistisch ontwerp springt. Daartoe is het bijna alsof je tussen twee uiterst verschillende werelden springt, met beide van hen die in ontvangst nemen van hun respectieve waarden en interessante punten.

Tiptoe door de tulpen

Zoals ik eerder zei, is BrokenLore: LOW niet zozeer een videospel als wel een korte visuele ervaring met voorbijgaande momenten van interactief verhalen vertellen. Het is zeker licht in termen van hoe het betrokken de speler, maar waar het aan diepheid ontbreekt in die zin, maakt het dat goed met superieure geluidsontwerp en compositie. De wereld die het bouwt, is een echte vreugde om te ontrafelen en te werken, evenals de rollen van lore die vaak opduiken in de vreemdste plaatsen over het dorp en de omliggende gebieden. Het is onbeschrijfelijk spannend en verontrustend, geïsoleerd en toch op de een of andere manier mooi in zijn eigen recht. En dat is echt wat dit is: een intense ronde van tiptoe door een reeks psychologisch antagonistische gebeurtenissen. Nogmaals, het is geen spel-spel, maar eerder een flipboek van conflicterende beelden en alternatieve dimensies. En vreemd genoeg, werkt het.

Gelukkig lijdt BrokenLore: LOW niet aan enige merkbare technische moeilijkheden. Nou, dat wil zeggen dat ik me niet bewust was van enige onderliggende problemen in de twee uur die ik vrijwillig erin stopte, in ieder geval. En dat is een opluchting, op zijn manier, omdat het me volledige vertrouwen geeft in de actieve en best bewaarde tegenhangers van de serie; als LOW in staat is om op zijn top te presteren en zijn potentieel te overtreffen, dan is het andere hoofdstukken in de BrokenLore-anthologie zeker van gelijke superioriteit. Toegegeven, ik kan niet spreken voor alle installaties in de saga, maar als LOW zijn handtekeningvertegenwoordiger is, dan heb ik eerlijk gezegd niets dan vertrouwen in de hele serie.

Uitspraak

BrokenLore: LOW verankert zijn plaats als een echte en lovenswaardige horror, maar vanwege het feit dat het een korte game is die gemakkelijk kan profiteren van een beetje meer diepte in zijn lineaire verhalenvertelling en gameplay, is het ook vrij moeilijk om het aan te bevelen aan iemand die op zoek is naar een vollere onderneming. Het voldoet aan alle juiste vakjes, zeker, en het komt schoon met een fantastische sfeer en een heleboel krachtige schrikken – maar het is gewoon te kort. Het is bijna alsof, zeg, er deze kans is voor je om je tanden in iets substantieels te zetten, maar dan, zodra de pincers erin zitten, herinnert de reis je eraan dat je niet betaalt voor een driegangenmaaltijd, maar een kleine proef – een voorproefje van wat je had kunnen hebben. En dat is wat me het meest dwarszat: ik wilde meer van het; ik wilde geen voorgerecht.

Er is geen twijfel over het feit dat BrokenLore: LOW een solide basis heeft voor een geweldige lopende serie. Zeker, er is veel potentieel hier, en ik ga niet de mogelijkheid uitsluiten om later terug te keren naar de anthologie voor een ander hoofdstuk. Ja, het kunt profiteren van een beetje extra substantie, en gebruikers zouden ook profiteren van de optie om invloedrijke beslissingen te nemen over het verhaal en de uitkomst. Maar misschien zijn dit slechts kleine dingen – dingen van weinig belang, misschien. Afgezien van het feit dat BrokenLore: LOW een beetje aan de korte kant is, is de rest van het spel geweldig. De visuals en sfeer, bijvoorbeeld, zijn beide op gelijke hoogte met enkele andere prestigieuze horrors van naam; het contrast tussen de low-poly en realistische beelden is een uitstekende toevoeging, zeker.

Als je een sucker bent voor Japanse folklore en rijke psychologische horrors, dan wil je dit niet missen.