Recensie van de Borderlands-serie (Xbox, PlayStation en pc)

Borderlands Heeft het misschien niet uitgevonden schutter beweging, maar het gaf het zeker de broodnodige opknapbeurt om een ​​nieuwe generatie van snelle gameplay en campagnes met lootboxes aan te voeren. Het was niet stijlvol, en het definitief Het was niet mooi; het was chaotisch, grillig en bovenal ongelooflijk absurd komisch. Oh, Borderlands Het heeft nooit echt ergens in uitgeblonken, hoewel het wel een pioniersrol speelde en het genre zoals we dat nu kennen, moderniseerde. En uiteindelijk is dat iets wat geen enkele andere franchise ervan kan afnemen. Het nam een ​​buitenaards ruimteschip en gaf het een hartslag. Het leerde datzelfde schip ook de kunst van de sufheid en geestigheid – maar dat was niet het belangrijkste.

In het licht van Borderlands' Door de wereldwijde aandacht die het looter shooter-genre in 2009 kreeg, werd het razend populair en al snel had Gearbox de sleutel tot een gouden schatkist in handen. Het was niet zomaar een idee; het was een sneeuwbal met tanden – een wervelend tapijt van wilde ideeën die het genre konden transformeren tot iets wat geen enkele andere ontwikkelaar ooit voor mogelijk had gehouden. Met grove humor en stripboekachtige tekenstijl als brandstof voor zijn eigen absurd ambitieuze raketmotoren, werd de serie wereldwijd verspreid en na korte tijd, iedereen Ik wilde zien hoe het een supernova zou worden. Borderlands Het vond zijn niche en zo ontstond een nieuwe cultklassieker.

De grondlegger van de buit

Als een serie, Borderlands heeft een breed scala aan projecten bestreken. En niet alleen als een vierdelige anthologie, maar ook als een intellectueel eigendom met diverse spin-offs. Tales from the Borderlands en Tiny Tina's Wonderlands, en een bioscooprelease met een enorme productiewaarde en artistieke flair. En ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat, ongeacht of de latere delen positieve kritieken kregen of niet, franchises over het algemeen niet zomaar ontstaan ​​zonder de steun van een fanbase. Eerlijk gezegd, Borderlands heeft Die gemeenschapsgerichte instelling had het spel al vanaf de eerste release.

Natuurlijk is er een reden waarom we zo nu en dan naar Pandora trekken, en dat is niet vanwege het verhaal – een verhaal dat, eerlijk gezegd, al bijna vijftien jaar lang helaas is herkauwd. Nee, het is simpelweg omdat Pandora en haar uitgestrekte woestenijen, afgezien van de voorspelbare plotwendingen, een overvloed aan belachelijk vermakelijke missies en avonturen vol buit bieden. Het Vault Hunter-verhaal kan me eerlijk gezegd niet zoveel schelen, want het werd na de tweede terugkeer al snel saai. Maar de gameplayAan de andere kant is de serie al sinds de eerste aflevering consistent goed. Met een overvloed aan missies en talloze geestige en memorabele bondgenoten, vijanden en kennissen – Handsome Jack, Tiny Tina en natuurlijk Claptrap, om er maar een paar te noemen – is elk hoofdstuk op Pandora een succes. heeft, Eerlijk gezegd hebben we een oprecht vermakelijke ervaring weten te creëren met veel passie en toewijding. En is dat uiteindelijk niet wat een geweldige looter shooter kenmerkt? moet Is het een ervaring die je narratief gezien niet snel vergeet, maar die wel interactief boeiend is?

Wat gebeurt er op Pandora?

Ik geef toe dat, als je de vier hoofdgames en een handvol spin-offs in ogenschouw neemt, het lijkt alsof Gearbox de laatste jaren nogal lui is geworden met zijn verhaalvertelling. Begrijp me niet verkeerd, de losstaande games zijn prima. Dungeons & Dragonsgeïnspireerde Kleine Tina De afleveringen zijn een verademing, net als de verhaalgedreven dochterondernemingen van Telltale Games. Maar helaas blijft het traditionele Vault Hunter-thema achterwege. heeft Er is al sinds het begin van de serie veel gerecycled. En hoewel ik graag het motto 'als het niet kapot is, hoef je het niet te repareren' zou willen volgen, ontbreken er nog steeds veel puzzelstukjes die wel wat extra aandacht kunnen gebruiken. Pandora is geweldig, maar waar is de... volgende hoofdstuk? Welke andere verhalen kan Gearbox ons vertellen zonder terug te vallen op de gebruikelijke clichés van eerdere delen? Er is hier zeker ruimte voor groei, maar het is duidelijk dat er slechts één zaadje wordt gekoesterd.

Met al het bovenstaande in gedachten, Borderlands Het blijft een van de beste en meest invloedrijke looter shooters aller tijden, met zijn unieke gevechtssysteem en stripboekachtige verhaalvertelling die een schijnbaar ondoordringbare basis vormen die geen enkele andere saga kan evenaren of overtreffen. Het is zeker pulpachtig en mist de natuurlijke intrige van een open wereld met eindeloze bronnen van achtergrondverhalen. Dat gezegd hebbende, biedt de serie veel geweldige gameplay en komische momenten, evenals genoeg herhalingswaarde om de aanschafprijs te rechtvaardigen. Alleen al daarom ben ik bereid de gebreken en de neiging tot hergebruik van dezelfde elementen door de vingers te zien. We kunnen Telltale Games bedanken voor hun... Tales from the Borderlands daarom.

Vonnis

Borderlands Dit is een schoolvoorbeeld van hoe je een melkkoe kunt uitmelken, gezien de enorme vraag naar looter shooters. Dit is geen kritiek op Gearbox, maar een poging om aan te tonen dat, hoewel het bedrijf terecht in de schijnwerpers staat als pionier en cruciale speler in de ontwikkeling van het genre, er maar een beperkt aantal manieren zijn om hetzelfde verhaal te vertellen voordat het een beetje, tja, in de war raakt. Eerlijk gezegd vertellen Pandora en haar grote Vault Hunter-groepen al jaren hetzelfde verhaal, en het heeft nooit echt als nieuw aangevoeld. echt Verschillende ervaringen — eigenlijk gewoon gerecyclede verhalen met iets andere missies, personages en vaardigheden.

Om eer te geven aan wie eer toekomt, Borderlands De serie is in elk hoofdstuk consistent gebleven met zijn vertrouwde charme en komische elementen, waarbij de kenmerkende dialogen en visuele stijl door de hele anthologie heen intact zijn gebleven. Om eerlijk te zijn, kan ik daar eigenlijk niets op aanmerken. Toegegeven, het plot laat nog wel een paar grote gaten achter die zeker wat extra invulling kunnen gebruiken. En toch, dankzij de dynamische gevechten, de aanpassingsmogelijkheden, de skill trees en de quests, heb ik de nieuwe delen nooit overgeslagen. Natuurlijk ben ik Pandora beu, maar dat weerhoudt me er niet van om er weer eens naartoe te vliegen voor een kort avontuurtje in Skagland.