Blossom: The Seed of Life Recensie (PC)

Om getuige te zijn van het verval van een planeet is één ding, maar om te getuigen van de slapende ecosysteem die floreert in de nasleep van een globale catastrofe is iets anders helemaal. In de nasleep van al dit, om een toeschouwer te zijn op een dode planeet – een vreemde robot met een hart hoger dan wit goud – is waarschijnlijk een van de grootste geschenken die een spel zoals Blossom: The Seed of Life kan bieden. Om een frontrowstoel te hebben voor de wedergeboorte van beschaving; om degene te zijn die de controle heeft over de incubatie en de toekomst. Dat, kortom, is de strik op wat alleen kan worden beschreven als een ideale gift voor de beginnende conservationist, en een die Blossom meer dan bereid is om te presenteren in zijn schattige, maar verrassend diepgaande wereld-crafting sim.

Blossom: The Seed of Life verlicht de mogelijkheden van een wereld waar robots, zonder menselijke interactie, succesvol volledig functionerende economische infrastructuur van de grond af aan kunnen incuberen, zonder de hulp van menselijke interventie of technologische innovatie. Het spel, net als uw traditionele restauratiesim die een post-apocalyptische setting heeft, zorgt ervoor dat u, als curator van altijdgroene vaardigheden en academisch onderzoek dat verder gaat dan landbouwkundige wetenschap, de macht heeft om een dode planeet te herbouwen. En ik bedoel niet alleen een paar touwtjes trekken en een paar oude planten poten, niveau herbouwen. Nee, want in Blossom doe je niet alleen een snufje zout over het ei; je zit op de schelpen en verzorgt het hele nest.

Blossom is geen hakwerk dat je gewoon in een paar minuten kunt doorlopen en voltooien; het is een slakke-achtig restauratieproject dat ervoor zorgt dat alles wat je doet aan boord van de dode planeet wordt ondersteund door veel voetwerk en hard werken. Helaas, je kunt niet gewoon een paar zaden zaaien en terugleunen om te zien hoe je groene duimen evolueren in goddelijke klauwen. Nee, in plaats daarvan moet je voor de wereld en alle problemen zorgen, van het gebrek aan zuurstof tot de schaarse hulpbronnen, het onstabiele klimaat tot de verlaten bevolking, en bijna alles wat je maar kunt bedenken als een robot die toevallig de meest belastende taak op de planeet heeft. Dat, echt, is waar Blossom allemaal over gaat: een dode vaartuig voorzien van een hart dat niet alleen kan kloppen, maar in harmonie kan klinken met een bloeiende ecosysteem dat je zelf kunt bouwen.

Het begint met de bodem, de aarde en de noodzaak om hart en ziel in de verlaten wortels van een hongerige toewijzing te storten. Vervolgens gaat het over naar het weer, de gewassen en de basis die de wilde dieren kunnen aannemen en verfraaien, insect voor insect, vogel voor vogel. Naarmate de tijd verstrijkt, begint de sneeuwbal te ontwikkelen; een wereld begint langzaam zijn ritme te vinden, en een eens dode planeet begint langzaam te onthouden hoe het weer kan ademen. De aarde buigt langzaam en went, en u, als centrum van zijn evolutie, krijgt een van de grootste beloningen die de mensheid kent: een audiëntie met een wereld die wil floreren in het gezicht van ondervoeding en verlating. Dat, kortom, is waar Blossom je naartoe wil brengen.

Bovenal is Blossom over kleine stappen, evenals de korte momenten van trots die je vaak krijgt van het behalen van een klein, maar economisch significant mijlpaal dat de wereld ten goede komt. Met infrastructuur aan het hart van zijn agenda, nodigt het spel je uit om de kleine overwinningen te vieren – de vreemde momenten van vreugde die komen met het voltooien van verschillende taken. Het maakt niet uit of het het klimaat veranderen is om ijs in water te veranderen of het bestrooien van algen over het terrein om insecten naar het oppervlak te trekken. Eerlijk gezegd, alles wat je doet in Blossom komt met een klopje op de rug. En dat is iets wat het blijft produceren over de loop van een redelijk formaat campagne. Een kleine stap verandert in een nieuwe innovatie – een apparaat, een instrument, een vervoermiddel of een terraforming-apparaat, bijvoorbeeld – en na een tijdje opent een kleine, ingesloten wereld zijn wijken om nog grotere toegang te geven tot een poort van verloren kennis en onbegrijpelijke geheimen.

Voor een spel dat alles over revitalisatie en globe-restauratie gaat, heeft Blossom veel diepte ingebed in zijn gameplay-mechanica. Behalve dat het een overvloed aan terraforming-opties en uitbreidingsmogelijkheden heeft, heeft het ook tientallen geheimen en verborgen hoeken, en niet te vergeten evolutionaire paden die grotere exploratie mogelijk maken. Met lichte overlevingsmechanica en een flexibel terraformingsysteem dat je toelaat om een verlaten wereld te doorkruisen en te vullen met natuurlijke wonderen en bloeiende oriëntaties, wil Blossom niet alleen dat je een klein teken op het landschap maakt en een paar vakjes aanvinkt; het wil dat je getuige bent van zijn transformatie en centrum bent van zijn vestiging. En eerlijk gezegd, is het een baan die veel grote voordelen heeft, dus veel, dat je wilt zitten op je hovercraft en urenlang rondrijden, alleen maar om te zien hoe je kleine daden bloeien in prachtige stukken kunst.

Hoewel er een vrij eenvoudig principe hier is, heeft het spel zelf nog steeds een ongelooflijk charmante esthetiek en morele balans die je niet kunt helpen maar bewonderen. Het is levendig, soepel en bovenal een echte vreugde om te zien ontvouwen. Het feit dat het ook het product is van een enkele ontwikkelaar, maakt het dat veel makkelijker om te herkennen en waarderen. Het is niet het perfecte spel, maar het is er een die een enorm hart draagt.

Oordeel

Blossom: The Seed of Life is een frisse wind die verdient om gevierd te worden binnen de indie-gemeenschap, niet alleen als een prachtig handgemaakt kunstwerk, maar als een opvallend voorbeeld van hoe je werelden samen kunt weven op een manier die voelt zowel uitnodigend als bevredigend voor de terloopse toeschouwer. Het is niet het beste renovatiespel, noch is het een spel dat een klap uitdeelt in het innovatie-departement, in dat opzicht. Maar het is, ondanks zijn enkele tekortkomingen, een echte en overtuigende wereld-bouwervaring die een groot deel van hart en ziel tentoonstelt.