Homeworld 3 Recensie (PC)

Als je je strikt op genummerde titels richt, zou je denken dat Homeworld 3 de bal uit het park slaat, gezien het feit dat het meer dan twintig jaar geleden is dat we onze handen op Homeworld 2 kregen. Voor zo’n lange wachttijd zou ik me voorstellen dat harde Homeworld fans hoge verwachtingen hebben, zonder twijfel te wijten aan een al lang gevestigde franchise die een unieke twist op het RTS-genre gaf, al in de jaren ’90, de sprongen in technologische hardware en software sindsdien, en veel meer games die hebben geëxperimenteerd met innovatieve RTS-gameplay en enorme successen hebben behaald. 

Alle drie zijn plausibele opties Homeworld 3 kan lenen en een intergalactische odyssee en strategische ruimtegevechten voor de boeken leveren. Toch, als de credits rollen, voelt iets niet goed. Iets dat een moment duurt om er de vinger op te leggen. Iets dat heel goed de beslissende factor kan zijn voor of Homeworld 3 een ervaring waard is om uw tijd en geld aan te besteden. Zorg ervoor dat u tot het einde van onze Homeworld 3-review leest om het goede, het slechte en het lelijke te ontdekken.

Een ruimte-odyssee

Bij het eerste gezicht, Homeworld 3 ziet er adembenemend mooi uit. Het heeft een driedimensionale galaxy die zo ver als het oog kan zien strekt. Hoewel de lege en kale ruimte is, Homeworld 3 vangt de sereniteit van de zwarte oneindigheid. Voeg de perfect passende sfeervolle muziek toe en het visuele en audio-pakket voelt compleet. Zelfs als de cutscenes beginnen, vindt u zichzelf genietend van de spectaculaire schepen en asteroïdevelden Homeworld 3 weergeeft. 

U kunt zelfs zo ver gaan als inzoomen op de omgeving en het intrigerende detail zal net zo adembenemend zijn. Terwijl de voorgangers een minimalistische aanpak hadden, Homeworld 3 gaat hard op graphics, met verschillende kaartontwerpen. U vliegt langs zwevende brokstukken en ervaart volledig 3D-ruimteterrain. Het laatste was niet mogelijk voor Homeworld 2. Nu kunt u terrein gebruiken om uw voordeel te doen, door ruimtegevechten in 3D te orkestreren.

Het is jammer dat het verhaal niet in staat is om de meesterwereld Homeworld 3 te evenaren. Maak uzelf geen zorgen: er is een verhaal om in te bijten. Het is alleen een teleurstellend verhaal dat aanvoelt als AI-gegenereerd en over het algemeen weinig inspanning. Ook hoeft u de voorgangers niet te spelen om het verhaal hier te waarderen. 

Homeworld 3 speelt zich een eeuw na de gebeurtenissen van Homeworld 2 af. Na toevlucht te hebben gezocht in een interstellaire keizerrijk, staat het oorspronkelijk nomadische Hiigaran-volk voor een nieuwe bedreiging, de Incarnate, die de toekomst van de galaxy wil vernietigen. U bestuurt een geheel nieuwe protagonist, wetenschapper Imogen S’Jet, de protege van Karan S’Jet, die een ruimtevloot leidt en beheert die, naast het stoppen van de Incarnate, het mysterie achter Karan’s verdwijning moet oplossen. 

Iets ontbreekt

Misschien is het de muziek die perfect in de achtergrond speelt die u door de playthrough heen helpt. Het is kalmerend tijdens de downtime-secties van het spel en hard tijdens hevige gevechten. Misschien is het de adembenemende visuele esthetiek die de sereniteit van de ruimte vangt. Hoe dan ook, u weet het einde van het spel te bereiken, alleen om te realiseren dat het verhaal niet zo veel indruk heeft achtergelaten. U ontmoet maar een paar personages die een gebrek aan diepte in verhalen hebben die we eerder hebben gezien. 

De protagonist heeft zeker zijn momenten van rauwe emotie. Toch is zijn verhaallijn meer of minder die van een timide die verandert in een fel bevelhebber tegen de tijd dat de credits rollen. Iets enorms ontbreekt in het verhaal en het is zeker niet het verhaal zelf, maar de uitvoering. Omdat, in waarheid, de Incarnate-pad en het mysterie achter Karan’s verdwijning intrigerend zijn. Als het perfect werd uitgevoerd, zou het genoeg zijn geweest om de klus te klaren. 

Bovendien kan het voor sommige spelers afleidend zijn wanneer de cutscenes midden in adrenaline-geïnfuseerde gevechten beginnen. U wordt gewoon uit de intensiteit van de strijd gehaald om te zitten voor een verhaal dat vaak de plank misslaat. 

Woeste ruimtegevechten

Homeworld heeft zich altijd onderscheiden van de menigte, dankzij zijn driedimensionale RTS-ruimtegevechten. Gelukkig Homeworld 3 blijft trouw aan zijn voorgangers. Het levert een intrigerend ruimtegevechtssysteem dat het gebrek aan verhaal compenseert. Met drie modi – campagne, oorlogsspel en schermutseling – heeft u opties voor solo- of groepssessies. De campagnemissies zijn zo gevarieerd dat u bijna altijd iets nieuws heeft om in te graven. 

Van het saboteren van Incarnate-operaties tot het beschermen van de Moederschip en het creëren van slimme formaties die de efficiëntie maximaliseren, variëren de missies genoeg om uw hersenen te prikkelen en u betrokken te houden. Ook variëren de omgevingen, waardoor uw runs leuk en fris blijven. Vaak voert u ruimtegevechten uit in sciencefiction-monolithische structuren, maar ook door enorme ruimte-wrakken en asteroïdevelden. Het is waarom, wanneer cutscenes uit het niets komen, het de immersive zo veel breekt dat u tegen een muur wilt slaan.  

De tijd wacht op niemand

Helaas Homeworld 3 komt tekort op het RTS-front. U voelt nooit echt de druk van het creëren van slimme commando’s die de omgeving, ruimteschip en unieke kenmerken van de bemanning in overweging nemen. Terwijl andere RTS-games u zullen laten krabben aan uw hoofd en elke hoek zullen beoordelen voor de beste manier om vooruit te komen, Homeworld 3 leunt meer op hoe snel u reageert op aanvallen. En met hoe snel, eenvoudigweg door te selecteren welke vloot u naar de strijd stuurt, het liefst de vloot met de meeste upgrades en uitrusting. Omdat, aan het einde van de dag, het voelt als een strijd waarin de vloot met de betere upgrades en uitrusting wint. 

Het doet u afvragen waarom, nadat u uw vijanden heeft verslagen, wat uw schip pijnlijk heeft gestript tot nauwelijks functionerende onderdelen, u niet verder kunt gaan om middelen te plunderen. Homeworld 3 neemt u gewoon naar de volgende ronde van de strijd, ongeacht of er nog veel middelen over zijn om op te rapen. In elk geval verzamelt u middelen met de tijd die uw schip upgraden, waardoor een rock, paper, scissors-gameplay ontstaat. Zet een interceptor-ruimteschip tegen een korvet en de korvet zal de interceptor aan stukken scheuren, enzovoort. Nou, tenminste, u bouwt een verscheidenheid aan ruimtevaartuigen om mee te spelen. Bovendien kunt u verschillende vaartuigen mengen en combineren, waardoor een vorm van tactische diepte aan de gameplay wordt toegevoegd. 

Een beetje teleurstellend

Al met al eindigt u met het wensen dat Homeworld 3 een beetje dieper was. Het voelt niet baanbrekend, met te weinig innovatieve functies na een lange tijd van wachten. Schermutselingen en oorlogsspel zijn meer of minder hetzelfde als de combat in de single-player-campagne. De focus ligt op het aantal schepen dat u naar de strijd stuurt, welke formatie u selecteert en welke specifieke typen schepen u aan uw vloot toewijst. Dat is alles wat er is aan gevechtsschermutselingen, het is nauwelijks het meest ingewikkelde systeem dat elke speler gemakkelijk in kan springen.

Oorlogsspel nemen een roguelike-vorm aan en veranderen de gameplay een beetje meer. Ze zijn ook PvE-gebaseerd en bieden een hogere replay-waarde met vrienden. Als concept is de oorlogsspel-modus ontzettend veelbelovend. Op dit moment voelt het echter gehaast, met beperkte opties, variaties, niveau-typen en meer. Maar hey, u kunt verwachten dat DLC-pakketten in de toekomst meer inhoud aan de gameplay toevoegen. In feite hebben Blackbird Interactive en Gearbox Publishing al een roadmap vrijgegeven met gratis en betaalde DLC-inhoud die vanaf juni 2024 tot ver in 2025 zal worden uitgebracht. 

Uitspraak

Ja, nou, we kunnen niet alles krijgen wat we vragen, kunnen we? Homeworld 3, ik ben bang, benadrukt hoe teleurstellend het is om games die in de jaren ’90 de wereld veroverden, nieuw leven in te blazen. Aan de ene kant zijn de graphics adembenemend mooi. Nog meer is de muziek die de downtime-momenten van het innemen van de leegte en de eindeloze diepten van de ruimte vult. Toch, ergens op de weg naar het nieuw leven inblazen van de franchise, werd de gameplay over het hoofd gezien. 

Om te beginnen is het verhaal onder de maat, met een veelbelovend concept maar een lage inspanning om het uit te voeren. Sommige voice-acting kan spannend zijn, maar voor het grootste deel faalt de schrijfstijl om thuis te raken. Als geheel faalt het verhaal om te boeien of een blijvende indruk achter te laten. Als de credits rollen, kijkt u nauwelijks terug op het verhaal, maar voelt u zich eerder opgelucht dat u niet langer door een cutscene hoeft te zitten. Gelukkig redt de gameplay Homeworld 3, met een lovenswaardige variëteit aan ruimtevaartuigen om te commanderen en naar de oorlog te sturen. 

Terwijl het kan voelen als een rock, paper, scissors-gevechtssysteem, voegt het hebben van een verscheidenheid aan vaartuigen en formaties een laag van diepte toe aan de strategie. Helaas, dat is waar de strategie eindigt, met meer focus op hoe snel u commando’s kunt uitvoeren in het gezicht van inkomende vijandelijke vuur. Misschien zullen oorlogsspel het laatste stuk zijn dat de puzzel voor Homeworld 3 compleet maakt, die faalt om thuis te raken zoals ik me voorstel dat fans van de serie hadden gehoopt. Misschien zullen de komende inhoudsupdates, naast verse inhoud, de paar bugs die u tegenkomt, patchen. 

Voor nu voelt Homeworld 3 aan als een gemengde zak, met reden om in te springen, vooral als u een fan bent van ruimtegevechten, maar ook om te wachten tot er meer inhoudsupdates komen.