Voorbij het IJspaleis 2 Recensie (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, Switch, & PC)

Als je het kunt geloven, Voorbij het IJspaleis is terug. Maak je geen zorgen als de naam geen belletje doet rinkelen. Het is een platformspel dat in 1988 uitkwam. Dat, en het is nauwelijks een cultklassieker die een blijvende indruk heeft achtergelaten. Het spel was goed, als het tenminste extra polish en fine-tuning nodig had. Het is gedeeltelijk de hoop voor het nieuwe vervolg. Als de extra polish en fine-tuning worden toegepast naast moderne gameplayverbeteringen, Voorbij het IJspaleis 2 kan potentieel de moeite waard zijn om te bekijken. Hoe dan ook, of je je nu bewust bent van het origineel of niet, hier is een diepgaande Voorbij het IJspaleis 2 review om te bepalen of het nieuwe spel de moeite waard is.

Opkomst van de Gevloekte Koning

Je zult niet veel missen als je Voorbij het IJspaleis niet hebt gespeeld. Zowel het verhaal als de gameplay zijn gemakkelijk bij te benen. Gegeven, er zijn verhaal- en gameplay-elementen die zijn overgegaan in het vervolg. Het verhaal van de kampioen van de goden die de stukken van de magische pijl moet herstellen, keert terug. De gameplay ook, blijft 2D sidescrolling platforming, waarbij je vijandige niveaus in een mystieke wereld doorkruist. Echter, het vervolg neemt een andere wending, met het verhaal van de gevloekte koning.

Wanneer de goden een magische pijl in de aarde schieten, raakt deze een nieuwe kampioen, die ongelofelijke krachten krijgt. Hij rijst op om de ijsheks te verslaan en wordt de nieuwe koning van de mystieke wereld van het spel. Echter, de onderdanen van de koning beramen een staatsgreep met de hulp van demonische geesten, waardoor het koninkrijk in chaos belandt en de koning in een vergeten kerker wordt opgesloten. Maar de gevloekte koning wordt al snel weer tot leven gewekt, met de eed om wraak te nemen op allen die tegen hem hebben gekeerd.

Maar je hebt geen magische krachten, want de magische pijl is van je afgenomen en over de hele wereld verspreid. Ga door de duisternis, gebruik de ketenen die aan je polsen zijn gebonden als wapen. Navigeer door gevaarlijke landschappen met de ketenen als een grappelhaak en ontdek verborgen schatten, power-ups en de stukken van je magische pijl. Er zullen veel demonen, beesten en monsters zijn om te verslaan en je koninkrijk te zuiveren, alles in een donkere fantasy-reis om je troon terug te claimen.

Grim, Donkere Avontuur

Terwijl het verhaal niet veel verder gaat dan de intrigerende premisse, is het wel een grim, donker avontuur om aan te beginnen. Voornamelijk omdat er veel lore is om te ontdekken onderweg. Voorbij het IJspaleis 2 heeft een fantastische manier om verhaalgebeurtenissen in de omgevingen die je verkent, te beschrijven. Bovendien zul je NPCs ontmoeten die meer vertellen over het lijden van je mensen of, anders, de motivatie van je vijanden.

De beangstigende donkere fantasy-verhaal van Voorbij het IJspaleis 2 wordt verder versterkt door de griezelige sfeer en donkere kleurenpalet. Het spel neemt een klassieke Castlevania-esthetiek over. Elke bocht ruikt naar een akelige ontmoeting of ontdekking. Je bent constant nieuwsgierig om de mysteries die om de hoek liggen, te ontdekken. Of het nu een spookachtige vijand of een gevaarlijke val is, Voorbij het IJspaleis 2‘s levelontwerp vangt perfect een rillingwekkend Metroidvania-achtig avontuur.

Hetzelfde geldt voor de muziek, die perfect past bij het grim, donkere avontuur. Het is vaak somber en atmosferisch, waardoor je ondergedompeld wordt in een donkere fantasy-sfeer tijdens je avontuur. Geluidseffecten vallen ook niet ver achter, vaak zijn ze pittig en echt. Elke aanval voelt krachtig en spannend aan. Terwijl het spel eerbetoon brengt aan zijn retro-wortels in zijn pixelkunststijl, weet het nog steeds zijn visuele ervaring te moderniseren om je Castlevania- en Metroidvania-behoefte te stillen.

Metroidvania-Smaak

Ik noem Metroidvania omdat sommige elementen van het subgenre zijn geïmplementeerd in Voorbij het IJspaleis 2. Echter, in werkelijkheid is het vervolg meer een lineair platformavontuur dan een Metroidvania. Toch hebben de levelontwerpen enkele overeenkomsten in de grondige verkenning van de niveaus om verborgen schatten te ontdekken. Je zult vaak het gevoel hebben dat je even moet stoppen en elk hoekje en gaatje moet doorzoeken. Met een beetje geluk zul je zijverhalen en verborgen doorgangen ontdekken die extra goodies bieden.

Bovendien kunnen sommige vaardigheden terugkeren om ze te ontgrendelen. Hoewel, gelukkig, Voorbij het IJspaleis 2 heeft een snelle tijdsreis, waardoor je waardevolle tijd bespaart. Anders is Voorbij het IJspaleis 2 zeer zeker een 2D sidescrolling platformer. Je zult het spel level voor level verkennen, elk niveau is uniek. Er zullen moerassige biomen zijn, mistige ruïnes, insectenbezette grotten en meer. Je bewegingen zullen vaak bestaan uit lopen, hoewel je je ketenen als grappelhaak kunt gebruiken.

Verder zul je meer traversie-opties ontdekken, zoals een dubbele sprong en luchtduik. De beweging kan stroef aanvoelen, vooral de vaak irritante slow-motion wandeling. Het zou handig zijn geweest om een sprint- of renoptie te hebben, gezien je de meeste tijd zult besteden aan het verkennen. Toch is je personage een zware jongen die zich met de snelheid van een slak voortbeweegt, waardoor je weinig andere keuze hebt dan sneller te verkennen terwijl je op je benen bent.

Ontketend

Als gevolg hiervan zullen je ketenen, als grappelhaak, vaak van pas komen bij snellere traversie. Je zult op richels springen en op hogere platforms zwaaien. Nu, de grappelvaardigheid kan even duren om onder de knie te krijgen, waardoor het stroeve probleem verder wordt uitgebreid. Wanneer het eenmaal zit, wordt het verkennen echter veel spannender.

Maar het stroeve probleem stopt daar niet. Bij het springen, bijvoorbeeld, kun je gemakkelijk in eindeloze putten vallen zonder dat het je eigen schuld is. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de responsiviteit soms een probleem kan zijn. En over het algemeen voelt het maken van een precieze sprong bijna onmogelijk op bepaalde momenten.

Onnauwkeurigheid is behoorlijk frustrerend omdat het dan doorsijpelt in de gevechten. Je hebt je basisaanvallen en je ketenen als je belangrijkste wapen. Je kunt vijanden met je ketenen slaan, ze rondzwiepen om inkomende projectielen te vernietigen en zelfs inkomende aanvallen pareren. De parade moet precies zijn; anders zal het tegen je werken.

Dieper Gaat Het

Terwijl je een ontwijkmaneuver hebt, moet die ook precies zijn. Gezien je personage langzaam beweegt, kan een te late ontwijkmaneuver leiden tot schade. Je enige optie is om de patronen van je vijanden te bestuderen en hun volgende zet te anticiperen. En veel geluk om door de baasgevechten heen te komen.

Geluk komt van pas vanwege de grotere gezondheidsbalken van de bazen. Aanvallen op hun gezondheid duurt lang. Het voelt alsof elke aanval amper een deuk slaat. Gezien sommige bazen best lastig zijn om te verslaan, kun je in een limbo terechtkomen, heen en weer gaan tussen checkpoints.

Houd er rekening mee dat sterven je terugbrengt naar het dichtstbijzijnde checkpoint, maar het kost je ook de valuta die nodig is voor upgrades en dwingt je om een behoorlijk deel van de gameplay opnieuw te spelen. De checkpoints zijn vrij schaars, meer dan nodig. Als gevolg daarvan kan het verslaan van Voorbij het IJspaleis 2 een oefening in frustratie zijn. Het kan moeilijker zijn dan nodig.

Aan de Bonte Kant

Toch, wanneer je eindelijk een baas verslaat, kan het een geweldige ervaring zijn. De bazen zijn reusachtige monsters, meedogenloos in hun streven om je te doden. Dus, ze verslaan voelt goed.

Voorbij het IJspaleis 2 heeft ook een relatief goed progressiesysteem dat voor het spel werkt. Met je ketenen kun je stenen platen, deuren en kisten breken. Je zult progressief nieuwe items en upgrades ontdekken. Sommige zijn zo krachtig als een snellere en sterkere dash-vaardigheid die door muren heen kan gaan.

Ondertussen heb je een woedemeter die, wanneer deze vol is, aanzienlijke schade aan vijanden kan toebrengen. Tenslotte zijn er de zeldzame krachtkristallen die je tijdens je reis verzamelt. Deze verhogen je kracht, uithoudingsvermogen, kracht, woede en meer aanzienlijk.

Wanneer alle nieuwe vaardigheden en verbeteringen in overeenstemming zijn, kan Voorbij het IJspaleis 2 vloeiend zijn. Het valt allemaal samen in een bevredigende stroom van moment-na-moment gameplay. Het is jammer dat de opwinding te laat intreedt.

Uitspraak

Voorbij het IJspaleis 2 is een gemengde zak. Aan de ene kant biedt het een bevredigend gevechtssysteem. Uiteindelijk, het verslaan van zijn machtige bazen zet een glimlach op je gezicht. Het bereiken van het einde van een baasgevecht is echter een moeilijke ervaring. En niet alleen vanwege je vaardigheid, maar vanwege de eigen tekortkomingen van het spel.

Gevechtsmechanieken en besturing kunnen stroef zijn. Het helpt niet dat je personage zich met een slakkegangetje voortbeweegt. Vijanden raken je voordat je personage kan reageren op aanvallen. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de uitvoering van je invoer onnauwkeurig kan zijn.

Helaas zijn de stroefheid en onnauwkeurigheid belangrijk genoeg om je gevecht en platformervaring te beïnvloeden. Toch, zelfs in het midden van je problemen met de besturing, is er een bevredigende ervaring te beleven. Het doorstaan van de niveaus en het verslaan van de golven van vijanden voelt goed.

Ik denk dat harde fans van het originele Voorbij het IJspaleis ook plezier zullen beleven aan de lovenswaardige wederopstanding van het spel. Visueel is Voorbij het IJspaleis 2 trouw aan zijn retro-wortels, maar weet het nog steeds te verleiden met zijn grim, donkere fantasy-sfeer.