BAZOOKA: Ritme Game Recensie (PC)

Ik ga niet tegen je liegen, maar ik heb nog nooit van de Roemeense hiphopduo BAZOOKA gehoord. Hoewel, om eerlijk te zijn, het team dat genoemde duo naar de gamingscene heeft gebracht, heeft het overvloedig duidelijk gemaakt dat, tenzij je een Roemeense fan bent of, als dat niet het geval is, een fervente archivaris die toevallig hiphop op mondiale schaal vertegenwoordigt, je waarschijnlijk niet zult begrijpen waarom BAZOOKA een ritme game nodig heeft. En toch ben ik bereid om te happen, omdat als er één ding is dat ik wel weet, het ritme games zijn. Scratch dat — ik weet van gekleurde matten en pijlvormige dansvloeren. Noem het een verkeerd bestede jeugd.

De kans is groot dat je een enorm deel van je vroege tienerjaren in een arcade hebt doorgebracht. Specifiek, op een dansvloer van pure neonblauw en roze. Nou, als dat wel een belletje doet rinkelen, dan is het heel waarschijnlijk dat je je met BAZOOKA: Ritme Game thuis zult voelen. Waarom? Nou, omdat het eigenlijk het zelfde is, alleen met een achtergrondtrack die de zeven albums van het Roemeense duo laat horen. Weer, ik heb geen idee wie de mensen achter BAZOOKA zijn, maar als er pijlen zijn om te slaan en beats om je hoofd tegen te slaan, dan ben ik er helemaal voor. Zeker, ik zal meedoen aan de rit, als het maar is om oude kinderlijke gewoontes te krabben.

Zonder te hard te proberen om je bubbel te doorprikken, is het de moeite waard om op te merken dat BAZOOKA: Ritme Game, ondanks dat het zijn eigen unieke soundtrack en stijl heeft, geen nieuw concept is. Heck, als iets, het is een eenvoudige herhaling van eerdere ritme-georiënteerde ervaringen, in die zin dat het allemaal dezelfde mechanismen en gekleurde attributen heeft. Vergelijkbaar met die welke de dansvloer in het verleden hebben gesierd, heb je vier pijlen, een rolconveyor van knoppen en een scorebord dat je voortgang documenteert en je een van de verschillende medailles geeft als je een nummer hebt voltooid. Er zijn drie moeilijkheidsniveaus om uit te kiezen, en, natuurlijk, uitdagingen die fluctueren afhankelijk van de modus die je kiest voor een snelle spin. Dus, standaard ritme game bits en bobs, dan.

Uiteraard, als je van het simpele feit geniet om knooppunten op een fretboard te slaan of alle vier knoppen tegelijk te slaan voor drie of vier minuten, dan kan ik me voorstellen dat je BAZOOKA: Ritme Game en alles wat het naar de dansvloer brengt, zal aanbidden. Hoewel het zonder enige grote technische innovaties of hersensmeltende visuele effecten, het spel zelf leunt naar alle klassieke aspecten van ritme-gebaseerd spel. Om het even, het houdt vast aan de kernprincipes van een oude arcade-cultfavoriet, met een vertrouwd tracksysteem en een vierknoppeninterface.

Met slechts vier pijlen om te slaan en een generieke voortgangsbalk om naar te staren voor drie of vier minuten per keer, BAZOOKA: Ritme Game komt over als een vrij eenvoudig spel om in te springen. Terwijl de moeilijkere modi snellere prompts en een grotere leercurve bieden, blijft het proces altijd hetzelfde. Je slaat de pijlen als ze vallen, en je bouwt een score op voordat je een medaille meeneemt. De moeilijkheidsmodus gaat omhoog, en dezelfde cyclus herhaalt zich, alleen met andere patronen en, nou, meer dingen om te slaan. Je snapt het idee.

Terwijl je in de meeste ritme games meestal een lege fretboard of een statisch beeld hebt om tegen te werken, BAZOOKA kiest ervoor om zijn eigen muziekvideo’s in de mix te incorporeren. Het kan een beetje een hoofdpijn zijn, dat geef ik toe. Dat gezegd hebbende, als je voor Rock Band-achtige muziekvideo’s en playback bent, dan zal het je waarschijnlijk niet al te veel storen. Het is BAZOOKA ook, dus je kunt ongeveer je eerlijke deel aan controversiële stukken verwachten, als het niet in de video’s zelf is, dan in de teksten. Maar, dat is een beetje een open deur, en eerlijk gezegd, iets dat de algehele stemming niet verpest. Nog steeds, het is de moeite waard om op te merken dat BAZOOKA: Ritme Game geen traditionele familievriendelijke gekleurde puzzel is. Het heeft thema’s van alcohol- en drugsmisbruik, en het bevat op verschillende momenten teksten die zelfmoord en verschillende expliciete grappen aanraken. Weer, een open deur — maar het is de moeite waard om te onthouden voordat je in de strijd gaat.

Het is voldoende om te zeggen dat, als je wel vertrouwd bent met arcade-ritme games, dan is het heel waarschijnlijk dat je niets nieuws of opwindends zult vinden in BAZOOKA. Als je een fan van het duo bent, dan kun je misschien je geld waard krijgen. Met een behoorlijk omvangrijke collectie nummers (net onder dertig) en “meer” in de pijplijn, zouden fans van het duo zich moeten verheugen in het feit dat het spel is zo dicht bij een frontrow-kaartje voor de volledige discografie als je kunt krijgen op het moment van schrijven. Wat betreft de vraag of BAZOOKA zijn belofte zal nakomen en meer nummers aan de catalogus zal toevoegen, is een andere vraag. Hoe dan ook, een verse verflaag en een tweede portie nummers zal een lange weg gaan. Of tenminste, ik wil geloven dat het zo is.

Oordeel

BAZOOKA: Ritme Game is het ideale cadeau voor fans van het Roemeense duo, hoewel niet zozeer voor de occasionele luisteraar die weinig interesse heeft in de discografie. Nog steeds, nieuwkomers bij de artiest kunnen een verrassing tegemoet zien, vooral als genoemde nieuwkomers toevallig een onsterfelijke liefde voor hiphop en oude ritme-zaken delen met vertrouwde gameplay-elementen en knoppen-exercities. Gegeven, het is niet de beste ode aan ritme-gevechten in het genre, maar het leunt zeker naar alle noodzakelijke aspecten om de klus te klaren — en dat is wat hier het meest telt. Het is misschien niet mooi, maar het dient zijn doel, op zijn minst.

Terwijl ik niet kan zeggen dat ik plotseling een nieuwe liefde voor BAZOOKA en zijn kunst heb, kan ik zijn inspanningen waarderen om de gamewereld te beteugelen en zijn eigen ideeën te mengen met traditionele facetten. Het is onwaarschijnlijk dat ik terugkom om zijn toekomstige releases te verkennen, maar dat betekent niet dat jij dat niet zult doen. Het zijn zoete en zure dingen, eigenlijk.