Bandit Trap Review (Xbox Series X/S, PlayStation 5 & PC)

Bandit Trap kanaliseert zijn innerlijke Home Alone in een poging om komedie goud te verzamelen in een tower defense-achtige asymmetrische ruimte—een wereld waarin valstrikken collaterale schade kunnen veroorzaken en ondeugende dieven goedjes kunnen plunderen terwijl ze onder de spookachtige blik van een levende rubberplant blijven. Denk aan Home Alone ontmoet The Goonies, maar zonder The Sloth. Nog beter, stel je Orcs Must Die, voor, maar vervang de trollen en de voetsoldaten door drie idiote inbrekers die driemaal zo incompetent en gierig zijn voor buit voorbij hun wildste dromen. Kevin, is echter nog steeds een prominent onderdeel van dit beeld, blijkbaar.

Bandit Trap is precies wat het klinkt: een PvP-spel waarin twee strijdende facties—de Bandits en de Trapper, natuurlijk—strijden om de controle over een kamer, een huis of een andere locatie vol buit. De Trapper in dit scenario, die de macht heeft om valstrikken te bouwen en apparaten te detoneren als een klokwerk of in een plotselinge vlaag van spontaniteit, heeft de taak om aanvallers af te weren terwijl ze wanhopig elke kamer plunderen en op zoek zijn naar een handvol schatten. De Bandits, daarentegen, hebben de taak om de schatten te vinden en te ontsnappen voordat de collaterale schade zijn kookpunt bereikt. Als je denkt dat dit een beetje klinkt als een gemoderniseerde versie van Home Alone’s SNES-debuut, dan feliciteer—je hebt gelijk.

In het hart van al dit alles zit een eenvoudig, maar technisch concept dat ofwel een mengeling van dom geluk en roekeloze stupiditeit vereist om te voltooien, of een tactische geest om te overwinnen. Afhankelijk van welke kant van het spoor je besluit om je loyaliteit te betuigen, heb je ofwel een eenvoudige, bijna domme verantwoordelijkheid die vereist dat je plunder door de biome en je kansen berekent, of je hebt de vrij technische taak om valstrikken te activeren, items in het slagveld te mengen of je in het zicht te verstoppen om de tegenstander te laten geloven dat ze, nou ja, dingen verbeelden. Er is een beetje meer aan, maar je snapt het idee.

Terwijl het zoeken naar gouden erfstukken in de valstrikken van Bandit Trap veel plezier is, komt de echte vreugde voort uit de verplichtingen van de Trapper om zijn huis te beschermen. In deze rol heb je een beetje meer vrijheid om je gewicht te laten wegen en je creatieve neigingen te laten zien. Als je bijvoorbeeld je valstrikken plant en je huis versterkt, heb je de zware macht om een functiewiel te gebruiken om je tegenmaatregelen te plannen. Als Bandits roekeloos door de wereld lopen en zich vastklampen aan hun gestolen goederen, jij hebt de kans om de kansen in je voordeel te buigen en de appelkar te schudden, zogezegd.

Met Trapper Towers die dienen als je brood en boter gedurende elke ronde, heb je eigenlijk een derde oog op het bord op elk moment. Met dat, heb je je aandeel aan opties om te verkennen. Plant je explosieven in de muren, of boobytrap je ogenschijnlijk gewone objecten om je onderdrukkers te laten ontploffen? Het bord is van jou om te controleren, en het enige dat ertoe doet, is dat je de collaterale schade naar elf brengt. Tenzij, natuurlijk, je speelt als een Bandit, in welk geval je taken een beetje moeilijker zijn. Nou ja, niet moeilijk, maar gevaarlijk. Maar dat is helemaal jouw schuld voor het zijn van een dief — dus dat is het.

Hoewel er niet een enorm aantal variatie is in het locatie netwerk van het spel, biedt het wel een solide selectie van creatieve manieren om elke sessie om te zetten in een persoonlijke speeltuin voor beide strijdende partijen. Naast de schatten, valstrikken en vluchtige setstukken, Bandit Trap maakt ook volledig gebruik van zijn dynamische en ridicuul moldbare structuur, die het mogelijk maakt om bijna alles in zicht te vernietigen of te pulverseren zolang je maar het vuurkracht en de creativiteit hebt om de vernietiging te ondersteunen. Het doel, natuurlijk, blijft hetzelfde. Maar dankzij de zandbak-aard van de wereld en zijn vernietigbare omgeving, is het een spel dat leert om basisvertrouwdheden te mengen met een hoge octaan en vaak komische gevoel van onvoorspelbaarheid.

Zoals bij de meeste PvP-spellen die hun hele punt baseren op het ene eenvoudige idee, Bandit Trap hanteert een gimmick die uiteindelijk begint te dunnen naarmate je jezelf meer aan het onderwerpt. Maak je geen zorgen, het is nog steeds een barrel met lachjes om in te schieten, en het doet meer dan genoeg om je te vermaken voor de korte termijn. Maar, zoals bij de meeste dingen, als je je deel aan explosies en mislukte inbraakpogingen hebt gezien, begint het gevoel van trots snel te tanen. Je zult nog steeds af en toe een glimlach trekken, maar je kunt ook een punt bereiken waar de grap niet meer hetzelfde landt als toen je voor het eerst begon. Maar dat is een videospel voor je; het vangen van de ooitgroene geest is een onzekere mirage die alleen een selecte few kunnen vinden.

Aan de heldere zijde van al dit alles, Bandit Trap levert een gezellige en welkomende visuele esthetiek die, alles in aanmerking genomen, een beetje herinnerd aan een Moving Out of Overcooked tribute act. Het is vrolijk, het is chaotisch, en bovenal is het een echte genoegen om naar te kijken terwijl de muren om je heen instorten. Het feit dat het speelt even goed als het eruitziet, maakt het ook een stuk gemakkelijker om verliefd op te worden, althans voor een korte tijd.

Verdict

Bandit Trap slinkt zijn weg naar de schijnwerpers als een twee-voor-een, bijna Rubber Bandits-ontmoet-Moving Out hybride met alle torenverdediging-achtige attributen en komische shenanigans van een echt goed, maar kort en beperkt ervaring dat je en je vrienden urenlang kan laten struikelen en chaos zaaien.

Hoewel de reis zelf nog steeds zonder de volle gewicht van een multiplayer-spel en alle dynamische locaties en gameplay-elementen is, Bandit Trap maakt een briljante pocket-sized asymmetrische PvP-titel met enkele geweldige komische wendingen. Het mag dan een beetje licht zijn in sommige gebieden, maar dat moet je er niet van weerhouden om in de strijd te springen en de wateren te proeven de volgende keer dat je in de stemming bent voor wat ouderwets goed cop-bad cop-chaos.