Overcooked! All You Can Eat Recensie (Xbox, PlayStation, Switch & PC)

Overcooked is een van die “schuldige genoegens” waar ik graag een grote hap van neem wanneer de tijd het me toelaat om me te laten gaan in dopamine-gevoede culinaire kookuitjes met een paar vrienden die eveneens incompetent en onbekwaam zijn om sla te snijden als ik. Het is het soort banket dat ik vrolijk zal verorberen voor een paar uur voordat ik op zoek ga naar iets anders, een iets meer vlezige lekkernij die hoger is in koolhydraten en verzadigde vetten om “die” andere cravings te stillen. Maar wanneer ik in nood heb aan een snelle suikerboost, zal ik altijd kijken naar Overcooked zoals een chocolatier kijkt naar een karamelparfaitje op een warme dag. Het vult misschien niet altijd de kuil in de bodem van mijn maag, maar vaker wel dan niet doet het alsof ik meer nodig heb. Als een stuk taart, dus, maar met minder lagen en driemaal zoveel toppings.

Overcooked kan alleen maar worden omschreven als een hete chaos op een zilveren schaal – een recreatief banket waar souschefs wanhopig strijden in de hoop culinaire inspiratie te vinden tussen vluchtige gerechten en gevaarlijke keukens. Het is een plek waar je niet leert koken, maar waar je wenst dat iets eetbaars zou zijn voor de gewone gast. Ik denk, kortom, dat het een keuken is voor kleuters – een eetgelegenheid waar twijfelachtige ingrediënten nonsensische recepten maken en woeste chefs falen om te begrijpen dat koken erg gevaarlijk kan zijn als het niet met de grootste zorg wordt benaderd. Maar in Overcooked kan het niemand iets schelen om de gevolgen, noch de kwaliteit van het gerecht, vreemd genoeg. Omdat het blijkt dat als je een strakke quota tegen de klok kunt halen, je een behoorlijke goede recensie kunt verdienen en zelfs de meest hongerige fijnproevers tevreden stellen.

All You Can Eat is, kortom, het volledige menu – het à la carte van Overcooked’s meest geëerde cursussen. Als de definitieve editie van de serie, komt het volledig voorzien van honderden niveaus, tientallen chefs, duizenden decorstukken en ingrediënten, en een volledig uitgeruste 4K-resolutie om elk wafel en kruimel er beide stupendus knapperig en thematisch aantrekkelijk uit te laten zien voor het hongerige oog. Het is nog steeds hetzelfde ‘oude Overcooked, maar met alle content van de eerste twee hoofdstukken, en niet te vergeten een visuele opknapbeurt die alle oorspronkelijke functies gladstrijkt. Dus, een volledig menu, dan.

De core gameplay-lus blijft hetzelfde: strijd in een absurd vluchtige keukenomgeving met de hoop om snel maaltijden te serveren op een tijdige en ordelijke manier. De catch, tevens, blijft hetzelfde: elke keuken heeft zijn eigen regels, en elk gerecht komt ofwel met een clausule of een zijde van chaos. Opnieuw is het doel simpel: schiet rond in beperkte ruimtes, bedien kookapparatuur, en verzamel ingrediënten voordat je een banket van gerechten presenteert bij een serveerluik. Als je nieuw bent in Overcooked, dan klinkt dit niet zo slecht. Maar, als je iets van een souschef bent in de kunst van Overcooked’s vreemde kookstijl, dan weet je dat niets hier eenvoudig is.

Met meer dan tweehonderd niveaus om doorheen te werken over een verscheidenheid aan verschillende keukens en thematische kamers, zorgt Overcooked! All You Can Eat ervoor dat je meer dan genoeg hebt om stukken uit te hakken. Van de zwaaiende objecten tot de lavabezette platforms, de zinkende apparaten tot de frequente explosies, brengt All You Can Eat bijna alles van het oorspronkelijke menu naar een veel, veel groter setmenu. Het is chaotisch, belachelijk, en bovenal, een perfect voorgerecht voor degenen die in nood hebben aan een excuus om hun mede-connaisseurs voor een handvol uren te bashen.

Hoewel Overcooked in een vrij niche-markt valt, maakt de serie als geheel wel een briljante couch co-op ervaring – een veld dat, helaas, het hart en de vitaliteit mist die de meeste alternatieve multiplayer-titels de macht hebben om te showen. Gelukkig, waar veel lokale partyspellen falen om een inclusieve cultuur en een veelzijdige ervaring te creëren die zowel gemakkelijk te leren als ergerlijk verslavend is, slaat Overcooked de spijker op de kop en doet meer dan genoeg om te voldoen aan de hele cookie. Met eenvoudige mechanismen en instellingen die creatieve interpretatie toelaten, brengt Overcooked alle perfecte kenmerken van een komisch verhoogde culinaire standaard. Opnieuw, het is een niche-concept – maar ook een dat aanstekelijk aantrekkelijk en oh-zo-meer-is is, tot het punt waarop je terug wilt gaan naar de buffetkar om plateau na plateau te laden.

Genoeg gezegd, met stapels vol creatieve niveaus die zowel je geduld als je fijne eetetikette zullen testen, zal All You Can Eat je waarschijnlijk bezighouden voor tientallen uren, meer als je in de stemming bent om de keuken te runnen met een handvol vrienden die eveneens vastbesloten zijn om chaos te zaaien over een enorm spectrum van vreemde en rare restaurants. Het is een beetje duur, geef ik toe, maar voor de hoeveelheid content die het serveert op een zilveren schaal, zou ik zeggen dat het de kosten van toegang rechtvaardigt.

Verdict

Overcooked! All You Can Eat creëert het ideale banket van al je favoriete partij-gebaseerde voorgerechten om je dieper in de ritmische wereld van culinaire chaos en absurd onorthodoxe samenwerking te brengen. Met een gulhartig grote collectie thematische stages en alle vlees-sappen en koolbladeren van beide gerechten plus de DLC, levert deze fraai geraffineerde à la carte bijna alles wat je ooit zou willen en meer van het oorspronkelijke menu, en met de hulp van een snufje zout, maakt het dat veel makkelijker om te verteren. Het is nog steeds hetzelfde Overcooked, maar groter, beter, en gekker dan ooit tevoren. Met andere woorden, het is de definitieve editie die je nodig hebt om over je zilveren lepel te smeren, en niet zomaar een generieke herhaling van het oorspronkelijke recept.

Natuurlijk, als je al volop profiteert van de oorspronkelijke gerechten in de catalogus, dan zie je misschien het voordeel niet van upgraden naar de All You Can Eat-editie. Voor de 4K-opknapbeurt en een complete pakket, echter, kan het de moeite waard zijn om te overwegen de volgende keer dat je honger hebt naar een fatsoenlijk feest en niet, zeg, de kruimels die tussen beide hoofdgerechten zitten. Keuzes, keuzes.