Recenzje
Recenzja To a T (Xbox Series X|S, PlayStation 5 i PC)

Wpleciony w ramy klasycznej kultury memów i dużej ilości niedopracowanych gier wideo jest integralnym, choć równie unikalnym komponentem – statyczną pozycją, która, pomimo że wciąż jest w dużej mierze obecna w nawet najbardziej znanych tytułach, służy jako świadectwo braku kompetencji w sztuce tworzenia i dopracowywania. Niezmiernie słynna “domyślna” pozycja, o której mówimy – ta, która historycznie wiąże się z wyciągnięciem obu rąk i utrzymaniem obu stóp mocno zablokowanych razem – stała się tak ikonicznym gestem w mediach, że już teraz rozwinęła się w pełnoprawną żartobliwą żart, a jako gra wideo, nie mniej. To prawda – to a T nie jest już statyczne; robi wszystko, aby przywrócić ten ikoniczny pozycję drzewa do nowego światła. Nie pytaj nas, dlaczego – nie znajdziesz odpowiedzi na to pytanie tutaj, ludzie.
to a T stawia proste pytanie, nad którym możesz się zastanowić: Jak byś radził sobie ze swoją codzienną rutyną, gdybyś miał ciężar dwóch mięsnych śmigieł na ramionach, które ciągnęłyby cię w dół? To, raczej dziwnie, jest podstawowym założeniem gry: umieszcza cię na czele dziwnego świata – w niefortunnym dylemacie, w którym twoim jedynym zadaniem jest pokonywanie świata, będąc zamkniętym w “T” pozycji jako nastolatek, który próbuje rzucić światło na fizycznie i często psychicznie wymagającą sytuację. Pomyśl Octodad: The Dadliest Catch, ale bez dodatkowej presji, jaką jest kontrolowanie wielu macków na raz, i będziesz miał mgliste pojęcie, o co nam chodzi. I tak, to a T jest od tej samej drużyny, która przyniosła nam Katamari serię. Czy musimy powiedzieć więcej? Chyba tak.
Dotykając rękawic z T

to a T umieszcza cię w butach Teen, młodego obywatela, którego jedynym celem w życiu jest szybkie rozwiązanie relatywnie normalnych sytuacji – zadań, które często wahają się od ubierania się rano do czyszczenia zestawu pereł, uczestniczenia w rutynowych ćwiczeniach w szkole do jedzenia miski płatków, jeżdżenia na monocyklu (tak, monocyklu) do latania jak tani helikopter z papieru. Tutaj leży najbardziej zauważalny problem: fakt, że Teen, jakieżkolwiek wesołe i optymistyczne jest postacie, ma dodatkową wadę posiadania dwóch machających ramion. I to, naprawdę, jest tym, o czym jest gra: uczeniem się, jak wykonywać zadania, będąc zamkniętym w statycznej, niezgodnej pozycji.
Annapurna Interactive opisuje grę jako symulację życia, i aby dać im kredyt, gdzie się należy, mogę trochę zrozumieć, jak mogłaby ona wpasować się w tę kategorię, biorąc pod uwagę, że większość podróży kręci się wokół relatywnie normalnej rutyny 9 do 5. Lest we forget, however, że to jest produktem tej samej drużyny, która stworzyła ukochaną, ale straszną Katamari serię, więc “normalny” tutaj jest luźnym terminem. Ale potem, to działa na korzyść to a T; zapewnia poziom nieprzewidywalności, który trzyma cię na palcach przez cały czas trwania historii. Po prostu, jej szaleństwo jest punktem kulminacyjnym doświadczenia – i to samo w sobie wystarczy, aby poświęcić kilka godzin twojego czasu. Prawidłowo? Zdecydowanie.
Rozpoczynając

to a T jest równie dużo o ekscentrycznych postaciach, które wypełniają jego świat, jak i o dziwności samej koncepcji. Dziwne mini-gry i sztuczki odkładane na bok, gra posiada zabawny skrypt i dużo tongue-in-cheek momentów, które, chociaż nie zawsze są komplementarne do żywiołowości stylu artystycznego, często dostarczają znaczący cios, który sprawia, że jest to jeszcze bardziej pamiętne i w swojej własnej lidze. Nie mówiąc już o tym, że ta liga nie jest pełna płodnych przeciwników, umysł.
Gdy wszystko jest powiedziane i zrobione, to a T jest rodzajem gry, która nie wymaga formalnego wyjaśnienia. To rodzaj podróży, który po prostu, nie wiem, dzisiaj, i tendencja do snowballingu z nim, gdy znajduje nowe sposoby, aby zaskoczyć cię, sprawiając, że jest to coś, czym nie jest. Czy to gra puzzle? Kto wie – po prostu, nie wiem, istnieje w swojej własnej bańce, i to jest część, która sprawia, że jest to jeszcze bardziej pociągające.
Istnieje wiele ruchomych części tutaj, w tym, że nie zawsze ma struktury, nie mówiąc już o zarysie, z którym możesz pracować, gdy przechodzisz od jednego uderzenia historii do następnego. Ale ponownie, to jest to, co sprawia, że jest to specjalne: fakt, że nie zawsze wie, kim jest, tylko to, że ma te komiczne rzeczy, które musi pokazać ci. I działa to, z tym, co powinno być nudnymi zadaniami, które są robione, aby wyglądać i czuć się głupio przyjemnie. W tym celu powiedziałbym, że robi swoją pracę jako klasa klauna niesamowicie dobrze.
Werdykt

to a T odtwarza wieczny zarys, który przywołuje całą ikoniczną Katamari dziwactwo do stołu w nowym puzzlerze, który chwali więcej dziwacznych cech niż symulacja gry o szalonym kozie w body. To niezwykle nietypowa koncepcja, ale biorąc pod uwagę, że istnieje rynek dla prawie wszystkiego w tym dniu i wieku, nie jest zaskakujące, że jest również lojalna grupa kreatywnych dzieł sztuki, takich jak ten. Dziwnie, akurat znajduję się w tej samej grupie lojalnych fanów.
Jeśli ekscentryczne żarty eksperymentalnego puzzlera są twoim smakiem, to ten wildcard powinien ci odpowiadać – dosłownie. To pozytywnie szalone, i prawdopodobnie jeden z bardziej interesujących gier, które będziesz grał w tym roku, ale zabawnie, to właśnie dlatego powinieneś oczyścić trochę miejsca w swojej kolekcji, aby zobaczyć to własnymi oczami. Narracyjnie nie zrobi dla ciebie nic, ale na pewno warto sprawdzić, nawet jeśli tylko po to, aby zanurzyć się w absurdalnej naturze ikonicznej T pozycji i śmieszności sytuacji jako całości.
Wyciąg: Gdzie spotykają się rysunki i memy
to a T jest dokładnie tym, czym myślałem, że będzie: dziwną i wspaniałą epizodyczną podróżą przez świat pełen dziwactw i śmiesznych sytuacji. Po prostu, to jest najdziwniejsza gra, jaką grałem w tym roku, co jest, lub przynajmniej myślę, celem, który miał być spełniony. Dobrze zrobione, drużyno.
Recenzja To a T (Xbox Series X|S, PlayStation 5 i PC)
Where Cartoons and Memes Collide
to a T is exactly what I thought it would be: a weird and wonderful episodic journey through a whimsical world of oddball characteristics and hilariously bizarre situations. Simply put, it’s the strangest game I’ve ever played this year, which is, or at least I think it is, the objective that it was designed to fulfill. Well played, team.













